Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r., V SAB/Wa 5/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r., V SAB/Wa 5/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. Sp. z o.o. we W. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności informacji w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: -odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. skarżąca spółka wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności informacji w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż sprawa została już prawomocnie osądzona. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt V SAB/Wa 25/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił bowiem skargę strony na bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności informacji w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu. Następnie zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II GSK 1922/13 oddalił skargę kasacyjną strony skarżącej na ww. postanowienie.

4 Ponadto organ podniósł, iż wniesiona skarga na bezczynność nie dotyczy sprawy, która wpisywałaby się w jedną z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 W myśl art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Zatem wbrew stanowisku wyrażonym w odpowiedzi na skargę, postanowienie, w którym sąd orzekł o odrzuceniu skargi nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który np. w postanowieniu z dnia 16 lipca 2009 r. sygn. akt. II OZ 589/09 stwierdził, iż okoliczność, że sąd już raz orzekł prawomocnym postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej.

7 Niezależnie od powyższego należy mieć jednak na uwadze treść art. 170 p.p.s.a., który stanowi, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przenosząc powołaną regulację prawną na grunt niniejszej sprawy stwierdzić więc trzeba, że Sąd rozpoznający tę sprawę związany jest prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt V SAB/Wa 25/13. Związanie to rozciąga się natomiast na pogląd prawny wyrażony przez ten sąd w wydanym w sprawie orzeczeniu (postanowieniu) jak i w uzasadnieniu tego orzeczenia.

8 W związku z powyższym należało uznać, że pismo spółki z dnia 2 stycznia 2014 r. nie stanowi skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 z 2009 r., ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Do postępowania tego należy zatem stosować przepisy u.z.p.p.r. Zgodnie zaś z art. 30 c ust. 1 tej ustawy po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Chodzi tu jednak o postępowanie odwoławcze w rozumieniu art. 30b u.z.p.p.r., zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku negatywnej oceny jego projektu przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Bezczynność instytucji zarządzającej odnośnie wniosku strony o stwierdzenie nieważności pisma informującego o odrzuceniu projektu nie może być zatem przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r.

9 Z uwagi na powyższe skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.