Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r., V SA/Wa 411/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r., V SA/Wa 411/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2018 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o dofinansowanie zadania 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny a nadto przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Infrastruktury; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz Gminy [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi z dnia 2 lutego 2018 r., wniesionej do Wojewódzkiego

3 Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Gminę B. (dalej: Skarżąca,

4 Wnioskodawca, Strona), jest informacja Ministra Infrastruktury i Budownictwa (dalej

5 Minister, organ) z dnia [...] grudnia 2017 r. znak sprawy: [...]

6 informujące o braku możliwości merytorycznego rozpoznania złożonego protestu

7 G. od merytorycznej oceny przez Komisję działającą przy Wojewodzie

8 [...] (zwana dalej "Komisją") - tj. pisma nr [...] z dnia [...]

9 listopada 2017 r. - wniosku G. o dofinansowanie zadania w ramach

10 programu wieloletniego pn.: "Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury

11 drogowej na lata 2016-2019".

12 Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

13 Zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] grudnia 2017 r., nr

14 [...], wydał Minister Infrastruktury i Budownictwa, jednakże z

15 uwagi na treść rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 2018 r. w

16 sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U z 2018 r.,

17 poz. 101) organem właściwym w sprawach dotyczących działu administracji rządowej

18 – transport, w chwili rozpoznania sprawy, stał się Minister Infrastruktury.

19 Z akt sprawy wynika, że po przedstawieniu przez Komisję działającą przy

20 Wojewodzie [...] oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie zadania

21 pn. "Budowa ulicy [...] w P. łączącej drogi powiatowe [...]"

22 w ramach programu wieloletniego pn.: "Program rozwoju gminnej i powiatowej

23 infrastruktury drogowej na lata 2016-2019", zwanego dalej "Programem" (Program

24 został ustanowiony na mocy uchwały nr 154/2015 Rady Ministrów z dnia 8 września

25 2015 r.), Gmina B. wniosła zastrzeżenia do tej oceny.

26 Komisja pismem nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r.

27 poinformowała wnioskodawcę o wynikach ponownej oceny merytorycznej ww.

28 wniosku o dofinansowanie oraz poinformowała o możliwości wniesienia na podstawie

29 art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

30 rozwoju (Dz. U. z 2017 r. poz. 1376, z późn. zm.), zwanej dalej "uozppr", protestu do

31 Ministra Infrastruktury i Budownictwa.

32 Wnioskodawca nie zgodził się z ponowną oceną wniosku i pismem z dnia 14

33 grudnia 2017 r., zatytułowanym jako "protest", przedłożył uwagi co do sposobu oceny

34 przez Komisję wniosku w kryteriach nr 2 i 3, wnosząc o ponowną analizę swojego

35 wniosku w zakresie punktacji przyznawanej w tych kryteriach.

36 W piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Minister

37 Infrastruktury i Budownictwa przedstawił stanowisko, zgodnie z którym wystąpienie

38 G. nie może zostać potraktowane jako protest w rozumieniu uozppr.

39 W swoim piśmie Minister Infrastruktury i Budownictwa szeroko uzasadnił

40 swoje stanowisko, powołując się również na dwa orzeczenia Naczelnego Sądu

41 Administracyjnego z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II GSK 2968/16 oraz II GSK

42 2969/16. W konsekwencji organ uznał, że Wojewoda [...] w nieprawidłowy

43 sposób pouczył wnioskodawcę, że od rozstrzygnięcia Komisji przysługuje

44 wnioskodawcy protest, o którym mowa w art. 30b uozppr. W ocenie organu Minister

45 właściwy do spraw transportu nie był i nie jest prawnie umocowany do weryfikacji

46 oceny dokonanej przez Komisję ani na podstawie uozppr, ani w oparciu o inne

47 obowiązujące przepisy prawa, w tym postanowienia Programu. Wobec tego protest

48 G. w przedmiocie wniosku dofinansowanie zadania pn. "Budowa ulicy

49 [...] w P. łączącej drogi powiatowe [...]" został zwrócony

50 wnioskodawcy. Dodatkowo Minister Infrastruktury i Budownictwa w swoim piśmie nie

51 wykluczył, że jego rozstrzygnięcie podlega kontroli sądów administracyjnych jako akt

52 z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków

53 wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art, 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30

54 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ

55 zaznaczył jednak, że w każdym przypadku ocena, czy rozstrzygnięcie Komisji

56 podlega kognicji sądów administracyjnych pozostaje w gestii sądu orzekającego w

57 danej sprawie.

58 W związku z nieuwzględnieniem protestu Skarżąca wniosła skargę na

59 rozstrzygnięcie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. do

60 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

61 Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono rażące naruszenie art. 153 p.p.s.a.

62 mające wpływ na wynik sprawy, polegające na uznaniu, iż do protestu złożonego

63 przez Gminę B. od oceny merytorycznej wniosku przez Komisję Wojewody

64 [...] (dokonanej po raz kolejny w sprawie) nie mają zastosowania

65 regulacje zawarte w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach

66 prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.), a w

67 konsekwencji nie ma możliwości aby Minister - jako organ odwoławczy - mógł

68 merytorycznie rozpoznać protest. Tymczasem kwestia konieczności stosowania

69 przez Wojewodę [...] oraz Ministra Infrastruktury i Budownictwa (jako

70 organu rozpatrującego merytorycznie protest od oceny wniosku o dofinansowanie

71 projektu) w niniejszej sprawie przepisów ustawy i procedury odwoławczej (protestu)

72 była już przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych wydanych w tej konkretnej

73 sprawie: prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

74 Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3167/16 oraz postanowienia

75 Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2016 r., sygn. II GSK

76 4033/16. Mimo to - jak wynika z treści skarżonego rozstrzygnięcia - organ

77 odwoławczy uznał obecnie (co istotne - przy okazji rozpoznania kolejnego w tej

78 sprawie protestu Gminy B.), iż nie ma obecnie możliwości aby dokonać

79 merytorycznego rozpoznania wniesionego protestu od oceny projektu dokonanej

80 przez Wojewodę [...] pismem nr [...] z dnia [...]

81 listopada 2017.

82 W skardze wniesiono o:

83 1) uchylenie w całości rozstrzygnięcia Ministra Infrastruktury i

84 Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. znak sprawy [...]

85 informujące o braku możliwości (podstaw prawnych) do merytorycznego rozpoznania

86 złożonego przez Gminę B. protestu - na podstawie przepisów- ustawy z dnia 6

87 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - złożonego od

88 merytorycznej oceny przez Komisję działającą przy Wojewodzie [...] -

89 pisma nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. - wniosku Gminy

90 B. o dofinansowanie zadania pn. "Kontynuacja rozwoju sieci gminnych

91 łączących drogi wojewódzkie nr [...] w Gminie B." w ramach programu

92 wieloletniego pn.: "Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na

93 lata 2016-2019";

94 2) zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz Gminy

95 B. zwrotu kosztów postępowania, w tym ewentualnie także zwrotu kosztów

96 zastępstwa procesowego.

97 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

98 argumenty zawarte w swojej informacji, a nadto szczegółowo odnosząc się do

99 zarzutów zawartych w skardze.

100 Minister wskazał w odpowiedzi na skargę, że o ile Minister Infrastruktury i

101 Budownictwa wydał rozstrzygnięcie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr

102 [...], w sprawie, w której Komisja dokonała oceny

103 merytorycznej wniosku G. o dofinansowanie zadania w ramach

104 programu wieloletniego pn.: "Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury

105 drogowej na lata 2016-2019" i przekazała wnioskodawcy stosowną informację

106 pismem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], to wniosek Gminy

107 obejmował dofinansowanie zupełnie innego zadania inwestycyjnego niż to wskazane

108 w skardze. Powyższe rozstrzygnięcie Ministra dotyczyło bowiem wniosku o

109 dofinansowanie zadania pn. "Budowa ulicy [...] w P. łączącej drogi

110 powiatowe [...]", który został złożony w kancelarii [...]

111 Urzędu Wojewódzkiego w dniu 15 września 2017 r. przez Gminę B. w

112 odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków w ramach Programu rozwoju gminnej

113 i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019 (edycja 2018). Wbrew

114 twierdzeniu Skarżącej, rozstrzygnięcie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia

115 [...] grudnia 2017 r. nie dotyczyło więc wniosku G. o dofinansowanie

116 zadania pn. "Kontynuacja rozwoju sieci gminnych łączących drogi wojewódzkie nr

117 [...] w Gminie B. ".

118 Ze względu na te okoliczności sprawy Minister szczegółowo opisał stan

119 faktyczny dotyczący wniosku G. o dofinansowanie zadania pn.

120 "Kontynuacja rozwoju sieci gminnych łączących drogi wojewódzkie nr [...] w

121 Gminie B. ", o którym w przeważającej mierze mowa jest w skardze jako

122 przedmiocie zaskarżenia.

123 Gmina B. złożyła wniosek o dofinansowanie ww. zadania w ramach

124 edycji Programu prowadzonej na rok 2016. W dniu 27 listopada 2015 r. Komisja

125 zawiadomiła Gminę B. o odrzuceniu jej wniosku jako niespełniającego

126 wymogów formalnych. Komisja wskazała, iż wniosek jest niekompletny, ponieważ nie

127 dołączono do niego dokumentów wymaganych prawem budowlanym. Gmina

128 B. wystosowała w dniu 14 grudnia 2015 r. do Wojewody [...]

129 wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia 21 grudnia 2015 r.

130 Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasową ocenę wniosku. Pismem z dnia 20

131 stycznia 2016 r.

132 Gmina B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

133 Warszawie. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt V SA/WA 267/16,

134 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. na

135 pismo Komisji z dnia 27 listopada 2015 r. w przedmiocie informacji w sprawie

136 wniosku o dofinansowanie zadania. Gmina B. wniosła od powyższego

137 postanowienia skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z

138 dnia 21 września 2016 r., sygn. II GSK 4033/16, uchylił zaskarżone postanowienie i

139 przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do

140 ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r, sygn. akt V SA/Wa

141 3167/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż ocena projektu

142 została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do

143 ponownego rozpoznania przez Wojewodę.

144 Pismem z dnia 25 maja 2017 r., nr [...], Wojewoda

145 [...] zawiadomił Gminę B. o odrzuceniu jej wniosku pn. "Kontynuacja

146 rozwoju sieci gminnych łączących drogi wojewódzkie nr [...] w Gminie

147 B. " jako niespełniającego wymogów formalnych.

148 Gmina B. wniosła protest na ww. pismo Wojewody [...]do

149 Ministra Infrastruktury i Budownictwa na czynność odrzucenia przez Wojewodę

150 [...] wniosku o dofinansowanie. Minister Infrastruktury i Budownictwa

151 pozytywnie rozpatrzył przedmiotowy protest, uchylając rozstrzygnięcie Komisji w

152 przedmiocie odrzucenia z przyczyn formalnych wniosku o dofinansowanie. Na skutek

153 ww. rozstrzygnięcia Komisja dokonała oceny merytorycznej wniosku Gminy B. ,

154 od której pismem z dnia 9 października 2017 r., Gmina złożyła protest do Ministra

155 Infrastruktury i Budownictwa.

156 Minister, pismem z dnia [...] listopada 2017 r., znak

157 [...], przekazał pismo zgodnie z właściwością Wojewodzie

158 [...] celem rozpatrzenia jako zastrzeżenia. Minister wskazał bowiem, że

159 o ile orzeczenia sądów administracyjnych zapadłe w sprawie ww. wniosku o

160 dofinansowanie przesądzają, że wnioskodawcy przysługuje protest od

161 rozstrzygnięcia Komisji, to dokumenty regulujące funkcjonowanie Programu

162 przewidują również możliwość wniesienia zastrzeżeń od oceny merytorycznej

163 dokonanej przez Komisję (patrz pkt IX Programu). Zastrzeżenia te są równoznaczne

164 z żądaniem dokonania ponownej oceny zgłoszonego wniosku o dofinansowanie.

165 Powyższe jednoznacznie przesądza, że zastrzeżenia stanowią środek odwoławczy,

166 mający na celu zmianę pierwotnego rozstrzygnięcia podjętego przez Komisję.

167 Minister przedstawił stanowisko, zgodnie z którym wnioskodawcy od pierwszej

168 oceny merytorycznej Komisji z dnia 25 września 2017 r. przysługiwały zastrzeżenia,

169 ponieważ była to jedyna taka ocena wniosku o dofinansowanie, która miała miejsce.

170 Wojewoda [...] w nieprawidłowy sposób pouczył więc wnioskodawcę, że od

171 pierwszej oceny merytorycznej Komisji wnioskodawcy przysługuje protest w

172 rozumieniu uozppr. Przedmiotowe pouczenie nie uwzględnia bowiem obowiązującej

173 dokumentacji programowej, która przewiduje inny środek odwoławczy od oceny

174 merytorycznej w postaci zastrzeżeń. Dopiero zaś po wniesieniu zastrzeżeń i

175 ponownym dokonaniu oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie przez

176 Komisję, wnioskodawca, w przypadku gdy nadal nie będzie zadowolony z dokonanej

177 oceny, będzie miał prawo do wniesienia protestu do Ministra.

178 Komisja ponownie dokonała oceny merytorycznej wniosku G. pn.

179 "Kontynuacja rozwoju sieci gminnych łączących drogi wojewódzkie nr [...] w

180 Gminie B. ", o czym poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia 23 listopada

181 2017 r. nr [...]. W wyniku dokonanej oceny, wniosek Gminy B.

182 otrzymał 15 punktów. Tym samym zadanie objęte wnioskiem o dofinansowanie

183 zostało usytuowane na miejscu 80 ostatecznej listy rankingowej dla dróg gminnych.

184 Jednocześnie Komisja pouczyła wnioskodawcę w piśmie o przysługującym mu

185 prawie do wniesienia protestu do Ministra Infrastruktury i Budownictwa.

186 W odpowiedzi na wezwanie Sądu Gmina B. pismem z dnia 11 czerwca

187 2018 r. potwierdziła, że przedmiotem jej skargi jest pismo Ministra Infrastruktury i

188 Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. znak sprawy: [...]

189 informujące o braku możliwości merytorycznego rozpoznania złożonego protestu

190 G. od merytorycznej oceny przez Komisję działającą przy Wojewodzie

191 [...] tj. pisma nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. wniosku

192 G. o dofinansowanie zadania "Budowa ulicy [...] w P.

193 łączącej drogi powiatowe [...]" w ramach programu wieloletniego pn.:

194 "Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019".

195 Wniosek ten Skarżąca złożyła w dniu 15 września 2017 r. w kancelarii

196 [...] Urzędu Wojewódzkiego.

197 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

198 Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i

199 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

200 nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

201 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. Nr 1302 - dalej:

202 p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod

203 względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub

204 czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa

205 materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany

206 zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

207 Jak już wskazano powyżej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z

208 dnia 21 września 2016 r., sygn. akt II GSK 4033/16, uchylił postanowienie

209 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2016 r.,

210 sygn. akt V SA/WA 267/16, i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi

211 Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 28

212 lutego 2017 r, sygn. akt V SA/Wa 3167/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w

213 Warszawie stwierdził, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób

214 naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewodę.

215 NSA w treści postanowienia z dnia 21 września 2016 r. przesądził, iż do

216 "Programu rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019"

217 zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach

218 prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.). NSA

219 wskazał, że do stosowania ustawy z 2006 r. odsyła także w pkt. III "Ramy prawne i

220 powiązania z innymi dokumentami strategicznymi" sam przygotowany przez

221 Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju we wrześniu 2015 r. "Programu rozwoju

222 gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019". Zgodnie z zapisami

223 ustawy wdrożeniowej z 2006 r. (art. 30a pkt 3) właściwa instytucja, o której mowa w

224 ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny

225 jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź

226 niespełnieniu kryteriów wyboru projektów; informacja ta zawiera uzasadnienie oceny,

227 a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia

228 protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b. Protest jest wnoszony do

229 właściwej instytucji zarządzającej bezpośrednio albo za pośrednictwem instytucji,

230 która dokonała oceny projektu; właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest w

231 terminie nie dłuższym niż 70 dni od dnia jego otrzymania a w uzasadnionych

232 przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest

233 skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być

234 przedłużony, o czym właściwa instytucja zarządzająca informuje na piśmie

235 wnioskodawcę; termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 90 dni.

236 Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku

237 rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności:

238 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo

239 nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem;

240 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości i

241 terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach

242 określonych w art. 30c.

243 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając niniejszą skargę

244 Skarżącej Gminy na pismo Ministra, co prawda wydane w sprawie innego wniosku,

245 lecz w ramach tego samego Programu, uznało, że w tej sprawie również

246 zastosowanie mają przepisy, jakie zostały wskazane w treści cyt. postanowienia

247 Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2016 r.

248 W ocenie Sądu nie można bowiem w stosunku do tego samego podmiotu w

249 sprawie, która toczy się na podstawie tego samego aktu prawnego, stosować innych

250 rozwiązań prawnych odnośnie prawa do przeprowadzenia postępowania

251 odwoławczego przed właściwą instytucją. Skoro w podobnej sprawie, toczącej się na

252 podstawie tych samych regulacji prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny oraz WSA

253 w Warszawie wskazały organ winny przeprowadzenia postępowania odwoławczego

254 w drodze protestu, to również w sprawie będącej przedmiotem skargi, takie

255 rozwiązanie winno zostać zastosowane.

256 Tym samym WSA w Warszawie, rozpoznając niniejszą skargę i przekazując

257 sprawę do ponownego rozpoznania, wskazuje, iż tryb odwoławczy przewidziany

258 przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

259 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1376 ze zm.) nie został w sprawie zastosowany, co

260 już przesądza o stwierdzeniu, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób

261 naruszający prawo.

262 Jak już wspomniano, uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w

263 niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z o zasadach prowadzenia polityki

264 rozwoju, w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o

265 postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

266 W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań

267 autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także

268 kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5).

269 Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo

270 administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla

271 aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 §

272 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

273 Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju,

274 sąd administracyjny dokonuje oceny legalności wyniku postępowania odwoławczego

275 zakończonego przed właściwą instytucją, skoro w przepisie tym przewidziane jest

276 uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu

277 została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym

278 przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję

279 zarządzającą lub pośredniczącą.

280 Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady

281 dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie

282 realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według

283 którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego

284 rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy

285 kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do

286 postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy

287 – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie

288 stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to

289 weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a.

290 Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się,

291 w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie -

292 postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami

293 prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny

294 pogląd, że kontrola sądowo administracyjna sprowadza się w tym przypadku do

295 zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe

296 oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu),

297 lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie

298 kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w

299 Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, dostępny w: Centralna

300 Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

301 W kontekście powyższych rozważań, badając legalność zaskarżonej

302 informacji, zawartej w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie

303 to zostało dokonane z naruszeniem prawa.

304 Art. 30 a ust. 3 u.z.p.p.r. określa, że właściwa instytucja, o której mowa w ust.

305 2 (tj. odpowiednio właściwa dla danego programu instytucja zarządzająca,

306 pośrednicząca lub instytucja wdrażająca), pisemnie informuje wnioskodawcę o

307 wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej

308 punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów.

309 Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna

310 - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach

311 określonych w art. 30b, zawierające wskazanie:

312 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;

313 2) terminu wniesienia protestu;

314 3) formy i trybu wniesienia protestu;

315 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art.

316 30b ust. 6.

317 Obecne brzmienie przepisu art. 30a ust. 3 jest efektem noweli z dnia 19

318 kwietnia 2013 r., celem której była poprawa bezpieczeństwa prawnego uczestników

319 konkursu, którą określono obowiązkowy zakres informacji o wynikach oceny projektu,

320 udzielanych przez właściwą instytucję na poszczególnych etapach procedury

321 konkursowej oraz pouczeń w przedmiocie przysługujących wnioskodawcy środków

322 zaskarżenia w przypadku oceny negatywnej.

323 Uzasadnienie oceny jest obligatoryjnym elementem każdej informacji

324 konkursowej. Wobec wyłączenia przewidzianego w art. 37 u.z.p.p.r. brak jest

325 podstaw do przyjęcia, że uzasadnienie, o którym mowa w art. 30a ust. 1 ustawy musi

326 spełniać standardy określone w art. 107 § 3 k.p.a. Przyjmuje się jednak, że treść

327 każdej decyzji stosowania prawa powinna zawierać informacje o regułach prawnych,

328 informacje o faktach oraz oceny i rozumowania zachodzące między tymi elementami

329 (por. J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1988, s. 299 i n.). Dlatego

330 treść informacji powinna opierać się na dokumentach stanowiących podstawę

331 dokonania oceny projektu na danym etapie (etapach) konkursu oraz wyczerpująco i

332 rzetelnie przedstawiać proces oceniania w taki sposób, by strona mogła zrozumieć

333 wszystkie istotne motywy kształtujące jego wyniki (patrz: J. Jaśkiewicz, komentarz do

334 art. 30a, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, wyd. II,

335 LEX/el. 2014).

336 Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika bezspornie, że uzasadnienie

337 informacji negatywnej powinno być tak skonstruowane, by uczestnik konkursu miał

338 zapewnioną możliwość odniesienia się do każdego z kryteriów decydujących o danej

339 ocenie oraz podjęcia z nią merytorycznej polemiki (zob. również wyrok NSA z dnia 6

340 czerwca 2013 r., II GSK 846/13, LEX nr 1328506). Winno ono ponadto zawierać taką

341 treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie

342 umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi

343 zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej

344 oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna

345 bowiem wiedzieć dokładnie, dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli

346 uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną

347 oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu (wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., II

348 GSK 1051/13, LEX nr 1342109).

349 Rozstrzygnięcia organu winny być zatem należycie uzasadnione, bowiem

350 tylko wtedy w rzeczywistości zagwarantowana zostanie realizacja wymogów równego

351 dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz

352 zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 1

353 pkt 4 i ust. 2 u.z.p.p.r.), jak również rzetelności i bezstronności oceny projektów (art.

354 31 ust. 1). Formułowane przez organ zarzuty, na których opiera on negatywną ocenę

355 projektu, muszą być szczegółowo, w sposób niebudzący wątpliwości, wyczerpująco

356 uzasadnione, zwłaszcza w tych przypadkach, gdy dotyczą one kryteriów

357 sformułowanych w sposób ogólny, pozostawiający organowi stosukowo duży zakres

358 dyskrecjonalności (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2012 r., III SA/Kr

359 668/11, LEX nr 1125659).

360 Z kolei naruszenie wymogów konstrukcyjnych lub argumentacyjnych

361 uzasadnienia oceny, w szczególności zaś jej sporządzenie w sposób niepozwalający

362 na jej merytoryczną kontrolę, wypełnia przesłankę naruszenia prawa, o której mowa

363 w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy. Ponieważ przepis art. 30a ust. 3 zdanie drugie ma

364 charakter procesowy, należy uznać, że sąd administracyjny ma obowiązek zbadania

365 stopnia jego naruszenia i jego potencjalnego albo realnego wpływu na wynik oceny

366 danego projektu (tamże).

367 Należy też podkreślić, że w orzecznictwie trybunałów i sądów wspólnotowych

368 wskazuje się, że brak lub niewystarczające uzasadnienie decyzji stanowi naruszenie

369 istotnych wymogów proceduralnych w rozumieniu art. 230 TWE i stanowi

370 bezwzględną przyczynę nieważności, która musi zostać uwzględniona z urzędu

371 przez sąd wspólnotowy (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2005

372 r., T 102/03, Centro informativo, LEX nr 225570) .

373 Sądy stoją również na stanowisku, że obowiązkiem podmiotu

374 przeprowadzającego merytoryczną ocenę projektu jest ustosunkowanie się do

375 zarzutów podniesionych w środku odwoławczym oraz analiza ocen poszczególnych

376 ekspertów, przeprowadzona z uwzględnieniem zarzutów i uwag podniesionych

377 zarówno przez wnioskodawcę, jak i ekspertów. Podlegająca kontroli sądu informacja

378 musi wskazywać powody, które w konsekwencji zdecydowały o nieuwzględnieniu

379 protestu, wraz z ich uzasadnieniem. Dopiero wówczas sąd rozpatrujący skargę jest w

380 stanie poznać stanowisko organu, odnieść się do zarzutów przedstawionych w

381 skardze i następnie stwierdzić, czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została

382 przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem, czy też to prawo narusza (patrz:

383 wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., II GSK 2371/13, dostępny tamże).

384 Odnośnie zaś zaskarżonej informacji Ministra, wydanej w sprawie

385 rozpatrzenia protestu Skarżącej, należy zgodzić się z zarzutem podniesionym w

386 skardze, że Minister rozpatrując protest. nie przeanalizował wnikliwie zgłoszonych

387 przez Skarżącą zarzutów, o czym świadczy fakt braku ustosunkowania się do nich w

388 treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wszystkie istotne zarzuty podniesione przez

389 Skarżącą w proteście zostały pominięte, w tym również zarzuty dotyczące uchybień

390 przy ocenie projektu, organ nie dokonał również ponownej oceny projektu.

391 Sąd zgadza się w tym miejscu ze stanowiskiem Gminy, że takie uchybienie

392 powoduje, że Skarżąca nie może poznać w pełni stanowiska organu i jej

393 argumentów przemawiających za nieuwzględnieniem protestu, a tym samym złożyć

394 pełnej i wyczerpującej skargi do sądu administracyjnego.

395 Jak wyżej wskazano, ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

396 przewiduje wyraźnie w art. 30b ust. 9 pkt 1, że informacja o wyniku rozpatrzenia

397 protestu powinna zawierać treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu

398 albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem, natomiast opisane działanie

399 Ministra powoduje, że Skarżąca została pozbawiona możliwości złożenia skargi do

400 sądu administracyjnego, w której odniosłaby się do wszystkich zarzutów zawartych w

401 rozstrzygnięciu protestu.

402 W toku ponownego rozpoznawania prawy organ zobowiązany będzie

403 stosować ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i

404 znajdującą w niej oparcie dokumentację konkursową.

405 Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 30c pkt 3 ppkt 1 ustawy z

406 dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uwzględnił skargę,

407 stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający

408 prawo i przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez

409 właściwą instytucję.

410 O kosztach postępowania Sąd orzekł z mocy art. 200 prawa o postępowaniu

411 przed sądami administracyjnymi.