Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2019 r., V SA/Wa 367/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2019 r., V SA/Wa 367/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes PFRON" lub "organ") utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] września 2018 r., znak: [...] , odmawiającą E. sp. z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona" lub "Spółka") wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec 2018 r.

3 Strona przekazała do PFRON wniosek Wn-D o wypłatę miesięcznego

4 dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec

5 2018 r. w terminie określonym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i

6 Polityki Społecznej z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie miesięcznego

7 dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r.

8 poz. 951), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie dofinasowania", tj. do 25 dnia

9 miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy.

10 Zgodnie z art. 26a ust. 9b pkt 1 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz

11 zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.; dalej:

12 "ustawa o rehabilitacji") w stosunku do strony zostało podjęte postępowanie

13 sprawdzające w celu potwierdzenia czy wnioskodawca spełnia warunki do

14 otrzymania dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za

15 miesiąc marzec 2018 r.

16 Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...]

17 września 2018 r., znak: [...], Prezes

18 PFRON odmówił stronie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń

19 pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2018 r.

20 W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, iż jeżeli wynagrodzenie ze stosunku

21 pracy należne za dany miesiąc zostanie wypłacone pracownikowi w następnym

22 miesiącu, wówczas pracodawca powinien uwzględnić je przy obliczaniu składek

23 ZUS za miesiąc, w którym dokonał faktycznej jego wypłaty. Strona wypłaca

24 wynagrodzenia do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu przepracowanym, w

25 związku z powyższym za miesiąc marzec 2018 r. Strona wypłaciła wynagrodzenie w

26 kwietniu 2018 r., a więc okresem składkowym dla wynagrodzeń za miesiąc marzec

27 2018 r. będzie miesiąc kwiecień 2018 r.

28 ZUS I Oddział w P. poinformował, iż według stanu na dzień 18

29 czerwca 2018 r., składki za okres składkowy kwiecień 2018 r. na Fundusz

30 Ubezpieczeń Społecznych (FUS), na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ),

31 na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i

32 FGŚP) zostały opłacone w pełnej wysokości lecz po obowiązującym płatnika

33 terminie płatności. Jednocześnie ZUS przedstawił sposób rozliczenia należności za

34 04/2018.

35 Organ I instancji uznał, że zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż Strona

36 poniosła koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych zgłoszonych do

37 dofinansowania za ww. miesiąc z uchybieniem terminu przekraczającym 14 dni.

38 Strona wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wyjaśniając iż

39 nie zgadza się ze stanowiskiem organu o bezsprzeczności materiału dowodowego

40 wskazującego na uchybienie przesłance terminowego uiszczenia przez Stronę

41 kosztów płacy w zakresie objętym dofinansowaniem PFRON do wynagrodzeń za

42 marzec 2018 r.

43 W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes

44 PFRON decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]

45 września 2018 r.

46 Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy

47 o rehabilitacji koszty płacy oznaczają wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez

48 pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i

49 wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na Fundusz

50 Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

51 Zgodnie z art. 26a ust. 1 a1

52 pkt 3 ustawy o rehabilitacji miesięczne

53 dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione

54 przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów,

55 przekraczającym 14 dni.

56 W odniesieniu do argumentów stronu zawartych w piśmie o ponowne

57 rozpatrzenie sprawy, odnośnie nieuwzględnienia w toku postępowania

58 zaświadczenia o niezaleganiu wydanego przez ZUS w dniu 15 czerwca 2018 r.,

59 Prezes PFRON stwierdził, że zaświadczenie o niezaleganiu nie jest potwierdzeniem

60 terminowego opłacania składek ZUS za okres sprawozdawczy marzec 2018 r. w

61 rozumieniu przepisów ustawy o rehabilitacji.

62 Organ odwoławczy podkreślił, iż z informacji uzyskane z ZUS w dniu 26

63 czerwca 2018 r., sygn. sprawy: [...] ZUS I Oddział w

64 P. poinformował, składki za okres składkowy kwiecień 2018 r. na Fundusz

65 Ubezpieczeń Społecznych (FUS), na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ),

66 na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i

67 FGŚP) zostały opłacone w pełnej wysokości lecz po obowiązującym płatnika terminie

68 płatności. Jednocześnie ZUS przedstawił sposób rozliczenia należności za 04/2018.

69 W związku z faktem, iż zebrany materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje,

70 iż strona poniosła koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych zgłoszonych do

71 dofinansowania za ww. miesiąc z uchybieniem terminu przekraczającym 14 dni,

72 miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za

73 miesiąc marzec 2018 r. nie przysługuje.

74 Strona złożyła skargę wnosząc uchylenie w całości zaskarżonej decyzji

75 Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji

76 Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] września 2018 r. Wniosła również o zasądzenie

77 kosztów postępowania.

78 Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

79 1. przepisu art. 26a ust. 1a1

80 pkt 3 ustawy o rehabilitacji poprzez jego błędne

81 zastosowanie polegające na odmowie wypłaty dofinansowania w zakresie kosztów

82 płacy, które zostały przez pracodawcę poniesione z zachowaniem terminów

83 wynikających z odrębnych przepisów,

84 2. przepisów art. 7, 8, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

85 Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.;

86 dalej: "k.p.a."), poprzez dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w

87 sposób dowolny, jednostronny i błędny z całkowitym pominięciem dowodów

88 przedstawianych przez Skarżącego, co miało wpływ na rozstrzygnięcie, a także brak

89 w uzasadnieniu faktycznym wskazania przyczyn dlaczego dowodom i wyjaśnieniom

90 przedstawionym przez Stronę organ odmówił wiarygodności oraz poprzez

91 przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę prowadzenia

92 postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do organów.

93 W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała m.in.:, iż organ rozstrzygający

94 zaskarżoną decyzją przyjął w zakresie weryfikacji przesłanki terminowego uiszczania

95 kosztów płacy najkrótszą drogę dowodową polegającą na przyjęciu jednego dowodu

96 za źródło ustaleń (informacji ZUS) oraz jednoczesnym całkowitym pominięciu

97 istotnych okoliczności i dowodów podważających przydatność i miarodajność tego

98 źródła oraz poprzez powstrzymanie się od jakichkolwiek prób dokonania własnych

99 ustaleń z uwzględnieniem całokształtu materiału dowodowego, w tym dowodów

100 potwierdzających, że pracodawca uiścił w terminie koszty płacy w kwotach co

101 najmniej odpowiadających uzyskanemu dofinansowaniu PFRON.

102 W skardze podkreślono, że Spółka zarówno w okresie objętym decyzją, jaki i

103 obecnie jest uczestnikiem wielu postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, w

104 których warunkiem uczestnictwa jest brak zaległości w zakresie zobowiązań

105 publicznoprawnych, w tym wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co ZUS

106 potwierdza wydawaniem Spółce zaświadczenia o niezaleganiu. Spółka posiada za

107 okres objęty decyzjami zaświadczenia o niezaleganiu, co potwierdza, że dane

108 zawarte w pismach ZUS nie mogą stanowić samodzielnie podstawy rozstrzygnięcia

109 w zakresie prawidłowości ubiegania się przez Skarżącego o dofinansowanie za

110 okres objęty decyzją.

111 Zdaniem Skarżącej, organ rozstrzygający całkowicie odstąpił od dokonywania

112 własnych ustaleń dowodowych i dokonania oceny waloru poszczególnych środków

113 dowodowych i zakresu ich wykorzystania dla ustalenia okoliczności terminowości

114 opłacania składek ZUS w aspekcie uzyskiwanej przez pracodawcę dotacji.

115 Prezes PFRON w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

116 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

117 Skarga nie jest zasadna.

118 Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o rehabilitacji, pracodawcy przysługuje ze

119 środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika

120 niepełnosprawnego, o ile pracownik ten został ujęty w ewidencji zatrudnionych osób

121 niepełnosprawnych, o której mowa w art. 26b ust. 1.

122 Od powyższej generalnej zasady ustawodawca przewidział wyjątki, których

123 zaistnienie powoduje, że dofinansowanie nie przysługuje, mimo tego, że pracodawca

124 spełnia inne przesłanki do niego uprawniające.

125 Jeden z takich wyjątków został określony w art. 26a ust. 1a1

126 pkt 3 ustawy o

127 rehabilitacji. Zgodnie z tym przepisem, miesięczne dofinansowanie nie przysługuje

128 jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem

129 terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni.

130 Sąd zauważa, iż w stosunku do Skarżącej organ administracji interpretując

131 ww. przepis przedstawia w sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem diametralnie

132 różną praktykę i wykładnię prawa.

133 Na wstępie rozważań należy wskazać, iż Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki

134 Społecznej - Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, w piśmie z

135 dnia 2 grudnia 2014 r., znak: [...] stwierdzało, że

136 "Wyłączenie dofinansowania, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1

137 pkt 3 ustawy z dnia

138 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

139 niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.), dotyczy

140 wyłącznie niespełnienia warunków dotyczących kosztów płacy osób, na które

141 pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie. Wyłączenie to skutkuje utratą prawa

142 do dofinansowania do wynagrodzeń tych osób, których koszty płacy zostały

143 poniesione z powyżej 14-dniowym uchybieniem. Natomiast nieprawidłowości

144 dotyczące kosztów płacy innych osób mogą, choć nie muszą, świadczyć o trudnej

145 sytuacji ekonomicznej, która wyłącza prawo do dofinansowania na wszystkich

146 pracowników niepełnosprawnych."

147 Podobne do prezentowanego powyżej stanowisko Ministerstwa zajął tutejszy

148 Sąd w wyrokach: z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 85/19 (dotyczącym

149 Skarżącej), z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1591/18 i V SA/Wa 1592/18, z

150 dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1511/18 gdzie stwierdza się, że skoro

151 pracodawca uzyskuje dofinansowanie do wynagrodzenia konkretnego pracownika

152 niepełnosprawnego, to w decyzji organ winien odnosić wszelkie nieprawidłowości,

153 które ustalił do tego konkretnego pracownika niepełnosprawnego, a nie globalnie w

154 sposób uniemożliwiający kontrolę ze strony sądu. W ocenie Sądu, Prezes PFRON

155 badając, czy wystąpiła przesłanka z art. 26a ust. 1a1

156 pkt 3 i art. 26a ust. 4 ustawy o

157 rehabilitacji powinien był ustalić, czy strona poniosła koszty płacy pracownika

158 niepełnosprawnego z uchybieniem terminów wynikających z odrębnych przepisów.

159 W rozpatrywanych sprawach dotyczących odmowy wypłaty dofinansowania do

160 wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za luty i marzec 2018 r. (sygn. akt V

161 SA/Wa 367/19 oraz sygn. akt V SA/Wa 247/19) organ wystąpił do ZUS o udzielenie

162 informacji czy strona opłaciła terminowo i w całości obowiązkowe składki ZUS za

163 przedmiotowy okres składkowy; czy wpłaty pokryły deklarowane składki na

164 pracowników zgłoszonych do dofinansowania za wskazany okres sprawozdawczy

165 oraz czy wpłaty zostały dokonane w obowiązującym płatnika terminie.

166 Odpowiedź ZUS dotyczyła wymienionych w decyzji organu I instancji z imienia

167 i nazwiska pracowników niepełnosprawnych. ZUS wskazał, że dla wymienionych w

168 decyzji pracowników niepełnosprawnych Strony składki za okres składkowy kwiecień

169 2018 r. na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (FUS), Fundusz Ubezpieczenia

170 Zdrowotnego (FUZ), Fundusz Pracy Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

171 Pracowniczych (FP i FGŚP) zostały opłacone w pełnej wysokości lecz po

172 obowiązującym płatnika terminie płatności.

173 Tym samym w rozpatrywanej sprawie w istocie Prezes PFRON przychylił się

174 do poglądu Skarżącej prezentowanego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 85/19, w

175 której to uchylający wyrok Sądu zapadł również w dniu 7 czerwca 2019 r. Poglądu

176 zbieżnego ze stanowiskiem Ministerstwa i wskazanym powyżej orzecznictwem

177 sądów w sprawach skarg na decyzje Prezesa PFRON.

178 Choć należy zauważyć, iż w odpowiedzi na skargę w przedmiotowej sprawie

179 nadal organ przedstawia pogląd, iż "Zgodnie z przepisem art. 26a ust. 1a1

180 pkt 3,

181 miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie

182 przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z

183 uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14

184 dni. Brzmienie przytoczonego przepisu jest jasne i nie budzi wątpliwości. Jego

185 wykładnia językowa, funkcjonalna ani systemowa nie pozwala na przyjęcie, że

186 warunek terminowego poniesienia kosztów płacy jest spełniony, gdy koszty te zostały

187 poniesione przez pracodawcę w terminie tylko częściowo, czy też że miałby się

188 odnosić tylko do kosztów płacy poszczególnych pracowników niepełnosprawnych.

189 Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Ustawodawca nie przewidział

190 w tym zakresie żadnych wyjątków, tak więc skoro składki na ubezpieczenia

191 społeczne zostały poniesione przez Skarżącego po terminie wskazanym w tym

192 przepisie, konsekwencją jest utrata uprawnienia do dofinansowania do wynagrodzeń

193 pracowników niepełnosprawnych".

194 Sąd uznał za zasadne przedstawienie powyższych kwestii z uwagi na

195 wskazywaną przez pełnomocnika Skarżącej dużą liczbę spraw spornych z Prezesem

196 PFRON dotyczących wykładni art. 26a ust. 1a1

197 pkt 3 ustawy o rehabilitacji i

198 poważnych konsekwencji finansowych dla Skarżącej wynikających z decyzji Prezesa

PFRON.

199 Należy również podkreślić, iż skład orzekający w rozpatrywanej sprawie nie

200 podziela zacytowanego powyżej stanowiska organu odwoławczego zawartego w

201 odpowiedzi na skargę w części dotyczącej tego, iż "wykładnia językowa, funkcjonalna

202 ani systemowa art. 26a ust. 1a1

203 pkt 3 ustawy o rehabilitacji nie pozwala na przyjęcie,

204 że warunek terminowego poniesienia kosztów płacy jest spełniony, gdy koszty te (...)

205 miałby się odnosić tylko do kosztów płacy poszczególnych pracowników

206 niepełnosprawnych".

207 Przecież w rozpatrywanej organ administracji badał wyłącznie warunek

208 terminowego poniesienia kosztów płacy, odnosząc się w zaskarżonych decyzjach

209 tylko i wyłącznie do kosztów płacy poszczególnych pracowników niepełnosprawnych

210 zatrudnionych w Spółce, a nie ogółu zatrudnionych, tak jak we wspomnianej wyżej

211 sprawie o sygn. akt. V SA/Wa 85/19. Na kartach 179-518 akt administracyjnych

212 znajdują się informacje dotyczące poszczególnych ubezpieczonych, określanych

213 przez organ jako pracownicy niepełnosprawni.

214 Rodzi się oczywiście pytanie dlaczego wydając w tym samym czasie różne

215 decyzje w oparciu o art. 26a ust. 1a1

216 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, organ administracji

217 raz bada warunek terminowego poniesienia kosztów płacy, odnosząc się w

218 zaskarżonych decyzjach tylko i wyłącznie do poniesionych kosztów płacy w zakresie

219 poszczególnych pracowników niepełnosprawnych, a w innych znanych Sądowi z

220 urzędu odnosi ten warunek również do pracowników pełnosprawnych.

221 Przechodząc do meritum sprawy Sąd uznał w niniejszej sprawie za

222 niezasadny zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organ przepisu art.

223 26a ust. 1a1

224 pkt 3 ustawy o rehabilitacji poprzez jego błędne zastosowanie

225 polegające na odmowie wypłaty dofinansowania w zakresie kosztów płacy, które

226 zostały przez pracodawcę poniesione z zachowaniem terminów wynikających z

227 odrębnych przepisów.

228 Przede wszystkim w tej sprawie, jak już podkreślono powyżej, ZUS wskazał,

229 że za okres składkowy kwiecień 2018 r. - składki na ubezpieczenia społeczne zostały

230 opłacone w kwocie 532 992,25 zł w dniu 15 czerwca 2018 r. oraz, że składki na

231 Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP)

232 zostały opłacone w kwocie 57 557,75 zł w dniu 15 czerwca 2018 r.

233 Ponadto ZUS w kolejnych pismach z dnia: 17 lipca 2018 r., nadanych w dniu

234 18 lipca 2018 r., z dnia 17 i 18 lipca 2018 r. nadanych w dniu 19 lipca 2018 r, z dnia

235 18 i 19 lipca 2018 r. nadanych w dniu 20 lipca 2018r., z dnia 30 lipca 2018 r.

236 nadanych w dniu 31 lipca 2018 r. oraz z dnia 31 lipca 2018 r. nadanych w dniu 1

237 sierpnia 2018 r. wskazał, iż w przypadku każdego z wymienionych w nich

238 pracownikach składki za okres sprawozdawczy marzec 2018 r. (tj. okres składkowy w

239 ZUS kwiecień 2018 r.) na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (FUS), na Fundusz

240 Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ) oraz na Fundusz Pracy i Fundusz

241 Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP) zostały opłacone w pełnej

242 wysokości lecz po obowiązującym płatnika terminie płatności.

243 Zdaniem Sądu, do tych pism ZUS w istocie strona skarżąca się nie

244 ustosunkowała, prowadząc jedynie polemikę z organem na temat wartości

245 dowodowej pism z ZUS. Jeżeli Skarżąca kilkakrotnie w toku postępowania

246 administracyjnego powiadamiana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (w

247 tym z pismami ZUS), nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia, to

248 nadużyciem z jej strony jest całkowite podważanie tych dowodów zebranych w

249 sprawie.

250 Sąd zauważa, iż ZUS np. przedstawił sposób rozliczenia należności za

251 04/2018 w następujący sposób: należność z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń

252 Społecznych (FUS) w kwocie 2 195 633,47 zł zostały pokryte z następujących wpłat:

253 w kwocie 861 448,41 zł z dnia 28 maja 2018 r., w kwocie 801 192,81 zł z dnia 29

254 maja 2018 r., w kwocie 532 992,25 zł z dnia 15 czerwca 2018 r.

255 W zarzutach skargi brak jest wytłumaczenia dotyczącego choćby wpłaty w

256 kwocie 532 992,25 zł z dnia 15 czerwca 2018 r. Chodzi o znaczną sumą pieniężną i

257 wydaje się, że nietrudno by było wykazać błąd w księgowych rozliczeniach, gdyby

258 rzeczywiście należność z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych

259 (FUS) w kwocie 2.195.633,47 zł została uiszczona w terminie.

260 Jeżeli organ już w dniu 1 czerwca 2018 r. uzyskał informację na podstawie

261 raportu z Kompleksowego Systemu Informatycznego Zakładu Ubezpieczeń

262 Społecznych wskazującą, że Strona nie opłaciła w terminie oraz w całości

263 obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne za okres składkowy kwiecień

264 2018 r., i pismem z dnia 7 czerwca 2018 r. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń

265 Społecznych III Oddział w W., o udzielenie informacji czy Strona

266 opłaciła terminowo i w całości obowiązkowe składki ZUS za okres składkowy

267 kwiecień 2018 r., oraz czy wpłaty pokryły deklarowane składki na pracowników

268 zgłoszonych do dofinansowania za wskazany okres sprawozdawczy oraz czy wpłaty

269 zostały dokonane w obowiązującym płatnika terminie. To trudno uznać za zasadne

270 argumenty strony skarżącej, iż z jej wyliczeń wynika, że całość składek na

271 ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy oraz FGŚP zostały zapłacone

272 bądź w obowiązującym terminie, bądź z zachowaniem 14-dniowego okresu, o którym

273 mowa w przepisie art. 26a ust. 1a1

274 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, tj. zachowaniem

275 prawa Strony do dofinansowania.

276 Prawidłowo wskazał organ, iż na podstawie przepisów art. 33 ust. 1 pkt 1-4

277 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz.

278 U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm., dalej: "u.s.u.s.") Zakład Ubezpieczeń Społecznych

279 prowadzi: konta ubezpieczonych, konta płatników składek. Centralny Rejestr

280 Ubezpieczonych, Centralny Rejestr Płatników Składek. Wnoszenie oraz rozliczanie

281 wpłat z tytułu składek następuje na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń

282 społecznych i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie

283 szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do

284 których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r.

285 poz. 1831). Według zasad ustalonych w powołanym rozporządzeniu, podstawą

286 rozliczeń są prawidłowo złożone przez płatnika dokumenty rozliczeniowe oraz wpłaty

287 na jego konto. Wpłaty są dokonywane w łącznej kwocie na wszystkie fundusze, a

288 rozliczane wg ściśle określonych reguł opisanych w § 7 i następnych, przy czym

289 zasadą jest, że kwota wpłaty w części przypadającej na wymienione fundusze

290 podlega zaliczeniu na należności począwszy od należności o najwcześniejszym

291 terminie płatności. Ustalenie dat rzeczywistego opłacenia składek, w tym również na

292 rzecz poszczególnych ubezpieczonych - bez różnicowania ich na osoby pełno- i

293 niepełnosprawne, następuje w wyniku rozliczenia przez Zakład wszystkich

294 należności płatnika, zgodnie z regułami ustalonymi w powołanym wyżej

295 rozporządzeniu. Rozliczenia dokonywane przez Zakład mogą się zmieniać, np. na

296 skutek korekt dokonywanych przez płatnika. Dokonanie przelewu w kwocie

297 wynikającej z deklaracji składanych przez płatnika nie zawsze jest wobec tego

298 równoznaczne z opłaceniem należnych składek za wskazany miesiąc terminowo i w

299 pełnej wysokości.

300 Dokumenty deklaracji i korekt składanych do ZUS, potwierdzenia wpłat mogą

301 świadczyć odpowiednio o zadeklarowaniu zgodnie z ich treścią i dokonaniu

302 przelewów, które to okoliczności nie były rozstrzygające w sprawie, ani też nie były

303 kwestionowane w postępowaniu, nie stanowiły jednak samodzielnej i wystarczającej

304 podstawy do ustalenia, czy pracodawca poniósł koszty płacy w całości terminowo.

305 Natomiast zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek poświadczają

306 wyłącznie brak zaległości na wskazany w nich dzień. Nie można więc oprzeć na nich

307 ustalenia, że składki ZUS zostały poniesione w obowiązujących terminach.

308 Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, iż informacje zawarte na koncie

309 ubezpieczonego i na koncie płatnika składek prowadzonych w formie elektronicznej,

310 które przekazane zostały w postaci dokumentu pisemnego, stanowią dowód tego, co

311 zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zakres udostępnionych danych odpowiadał

312 zakresowi danych koniecznych do dokonania ustaleń przez organ. Oparcie na nich

313 rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, było zatem w pełni uprawnione.

314 Sąd nie podziela również zarzutów dotyczących naruszenia treści art. 7, 8, 77

315 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. dotyczących dokonania oceny zgromadzonego materiału

316 dowodowego w sposób dowolny, jednostronny i błędny z całkowitym pominięciem

317 dowodów przedstawianych przez Skarżącą. Sąd wskazuje, że organy w sposób

318 prawidłowy zebrały materiał dowodowy, a także właściwie i wnikliwie go oceniły, nie

319 podzielając jedynie stanowiska Strony co do interpretacji art. 26a ust. 1 a1 pkt 3

320 ustawy o rehabilitacji.

321 Organ w tej sprawie konsekwentnie zwracał się kilkukrotnie do ZUS w sprawie

322 informacji czy wpłaty pokryły deklarowane składki na pracowników zgłoszonych do

323 dofinansowania za wskazany okres sprawozdawczy oraz czy wpłaty zostały

324 dokonane w obowiązującym płatnika terminie. Analizował materiał dowodowy, i w

325 razie wątpliwości ponawiał korespondencję z ZUS, w kwestii dotyczącej jedynie - co

326 należy podkreślić - kosztów płacy poszczególnych pracowników niepełnosprawnych,

327 a nie wszystkich osób zatrudnionych u Skarżącej, jak to było we wspomnianej

328 powyżej sprawie o sygn. akt V SA/Wa 85/19, w której to uchylający wyrok Sądu

329 zapadł również w dniu 7 czerwca 2019 r.

330 Decyzja organu I instancji wymieniona pracowników niepełnosprawnych, za

331 których składki za okres składkowy kwiecień 2018 r. na Fundusz Ubezpieczeń

332 Społecznych (FUS), Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ), Fundusz Pracy i

333 Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP) zostały opłacone

334 w pełnej wysokości lecz po obowiązującym płatnika terminie płatności.

335 Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3

336 k.p.a., a organ jednoznacznie wyjaśnił przesłanki, z powodu których odmówił

337 przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za

338 wnioskowany okres. Sporna w sprawie była jedynie ocena zgromadzonego materiału

339 dowodowego, co do spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie Spółce

340 dofinansowania.

341 Zatem Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń przepisów prawa materialnego

342 oraz przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. W

343 ocenie Sądu, organ prowadził przedmiotowe postępowanie zgodnie z

344 obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

345 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

346 działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu

347 przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), skargę

348 oddalił.