Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2015 r., V SA/Wa 3515/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2015 r., V SA/Wa 3515/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3514/15 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia

Uzasadnienie

2 W dniu 15 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z (...) czerwca 2015 r. nr (...) dotyczące odmowy umorzenia kary pieniężnej.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

4 W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506), dalej: rozporządzenie.

5 Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

6 Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych w wypadku, gdy sprawa ma związek z nałożoną karą za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu (np. dotyczy ulg w spłacie należności lub prowadzonego postępowania egzekucyjnego), to do właściwości miejscowej sądów administracyjnych należy zastosować przepis szczególny jakim jest § 1 powyższego rozporządzenia (por. postanowienie NSA z 15 września 2011r., sygn. akt II GZ 419/11, postanowienie WSA w Warszawie z 6 czerwca 2011r., sygn. akt V SA/Wa 1143/11, postanowienie NSA z 14 września 2011r., sygn. akt II GZ 415/11, postanowienie NSA z 27 września 2011r., sygn. akt II GZ 422/11). Trzeba bowiem wskazać, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostałym, właściwym według rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym I instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zastosowanie przeciwnej wykładni § 1 rozporządzenia zmieniającego i w konsekwencji przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii ograniczyłoby osiągnięcie omawianego celu w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu.

7 Powyższego nie zmienia okoliczność, że 13 czerwca 2012 r. weszło życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604), które zmienia brzmienie § 1 rozporządzenia z 18 kwietnia 2011 r. i wskazuje, że rozpoznawania spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Wskazać bowiem należy, że kara została wymierzona w niniejszej sprawie na podstawie art. 92 ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. przed jej zmianą z 15 maja 2012 r.

8 W związku z powyższym oraz faktem, że siedzibą skarżącej spółki jest miejscowość Prochowice, położona na obszarze województwa dolnośląskiego, to właściwym dla rozpoznania przedmiotowej sprawy nie będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

9 Zgodnie z przepisem § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta RP z 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa śląskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

10 Wobec powyższego na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270), postanowiono jak w sentencji.