Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2018 r., V SA/Wa 336/18
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2018 r., V SA/Wa 336/18
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.
Uzasadnienie
2 Przedmiotem skargi wniesionej przez K. K. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Organ), zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] , o odmowie przyznania pomocy finansowej na poddziałanie "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności pozarolniczej", typ operacji "Rozwój przedsiębiorczości – rozwój usług rolniczych", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020.
3 Rozstrzygnięcie to zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
4 Skarżący w dniu 29 listopada 2016 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w
5 ramachpoddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności
6 pozarolniczej"typ operacji "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług rolniczych"
7 objętego ProgramemRozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (zwany dalej
8 "wnioskiem o przyznaniepomocy").
9 Pismem z dnia 07 września 2017 r. Agencja - w trybie § 14 ust. 1 rozporządzenia
10 Ministra RolnictwaiRozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w sprawie
11 szczegółowych warunków i trybuprzyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na
12 operacje typu "Rozwój przedsiębiorczości —rozwójusług rolniczych"" w ramach
13 poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalnościpozarolniczej"
14 objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020(Dz. U. z 2015 r.,
15 poz. 1843) zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym" - wezwała Skarżącegodo
16 uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie pomocy, wskazując sposób uzupełnienia
17 braków.
18 W odpowiedzi na wezwanie Skarżący uzupełnił częściowo braki wskazane w
19 wezwaniu Agencji, dołączając stosowne dokumenty.
20 W dniu 24 listopada 2017 r. ARiMR po analizie złożonego wniosku oraz
21 uzupełnień dokonanych przez Skarżącego, ponownie wezwała Skarżącego do
22 uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, wskazując sposób uzupełnienia braków
23 oraz pouczając o skutkach nie usunięcia wszystkich braków, przewidzianych w § 14 ust.
24 2 rozporządzenia wykonawczego. W odpowiedzi na wezwanie Skarżący uzupełnił
25 częściowo braki wskazane w wezwaniu Agencji.
26 Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. ([...] ), Agencja po
27 rozpatrzeniu wniosku o przyznanie pomocy, zgodnie z dyspozycją § 14 ust. 2
28 rozporządzenia wykonawczego w związku z art. 35 ustawy o wspieraniu rozwoju
29 obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
30 Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramachProgramu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
31 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 562 ze zm.; dalej jako ustawa), poinformowała
32 Skarżącego o odmowie przyznania pomocy.
33 W uzasadnieniu Agencja wskazała, że w ramach uzupełnień nie zostały usunięte
34 wszystkie nieprawidłowości wskazane przez Agencję, co skutkuje odmową przyznania
35 pomocy.
36 W ramach kontroli złożonej dokumentacji zostały stwierdzono nieprawidłowo
37 sporządzone tabele finansowe (bilans, rachunek zysków i strat, wskaźniki), stanowiące
38 załącznik do biznesplanu. Wskazano przy tym, że zgodnie z § 2 ust. 2, w związku z § 2
39 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r.
40 pomoc przyznaje się podmiotowi, który jest zdolny do zrealizowania operacji i
41 osiągnięcia jej celu. Spełnienie tego warunku ocenia się na podstawie dotychczasowych
42 i prognozowanych wyników finansowych wnioskodawcy, możliwości sfinansowania
43 operacji, w tym ze środków pochodzących z kredytu lub pożyczki, jak również biorąc
44 pod uwagę posiadane zasoby rzeczowe i ludzkie weryfikowane na podstawie analizy
45 danych ekonomicznych, zawartych w biznesplanie. Tym samym jedynie poprawne
46 wypełnienie bilansu i rachunku zysków i strat oraz uzasadnienie przyjętych założeń
47 może stanowić podstawę do uznania, że wnioskodawca jest zdolny do zrealizowania
48 operacji i osiągnięcia jej celu. Wskazano, że w dołączonym do Biznesplanu bilansie
49 błędnie wykazano refundację w ramach operacji, która nie uwzględnia odpisów
50 dotacji/refundacji z Rachunku zysków i strat w prawidłowo wyliczonej wysokości. W
51 rachunku zysków i strat podany koszt wynagrodzenia pracownika jest inny niż
52 wynikający z przedstawionej kalkulacji kosztów. Ponadto wyliczono podatek w ujemnej
53 kwocie dla lat, kiedy przedsiębiorstwo Wnioskodawcy generuje stratę. Wskaźnik
54 płynności bieżącej w tabeli wskaźniki dla lat 2019-2021 wynosi "0". Zgodnie z Instrukcją
55 wypełniania Biznesplanu dla operacji typu "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług
56 rolniczych " w ramach poddziałania 6.4 "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój
57 działalności pozarolniczej" wramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
58 2014-2020 wskaźnik płynności bieżącej w każdym roku, licząc od dnia złożenia wniosku
59 o płatność końcową, musi być równy lub większy od 1. Dopuszczalne jest uznanie za
60 uzasadnioną ekonomicznie operacji, w której wskaźnik płynności bieżącej jest mniejszy
61 od 1, jednak w takiej sytuacji należy przedstawić możliwość pokrycia bieżących
62 wydatków w danym roku. W ocenie organu wyjaśnienia w tym zakresie nie zostały
63 przedstawione.
64 Tym samym uznano, że Wnioskodawca nie usunął wszystkich braków wniosku,
65 wskazanych przez Agencję w drugim piśmie [...] z dnia 24 listopada 2017 r.
66 Niepoprawne wypełnienie bilansu i rachunku zysków i strat oraz brak uzasadnienia
67 ekonomicznego operacji, które opiera się na wskaźnikach zawartych w tabelach
68 finansowych do Biznesplanu nie daje podstawy do uznania, że Wnioskodawca jest
69 zdolny do zrealizowania operacji i osiągnięcia jej celu. Stwierdzenie powyższego tym
70 samym skutkowało odmową przyznania pomocy stosownie do § 14 ust. 2a w związku z
71 ust. 1 i ust. 2 oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa iRozwoju Wsi z
72 dnia 23 października 2015 r.
73 Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego
74 Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i
75 Modernizacji Rolnictwa, zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r., wydane w
76 przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej
77 Skarżący w skardze podniósł zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego,
78 a w szczególności:
79 a) naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez zinterpretowanie wszelkich
80 niejasności i niedopowiedzeń na niekorzyść podmiotu, nie podjęcie wszelkich kroków
81 niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zinterpretowanie wszelkich
82 niejasności i wątpliwości na niekorzyść strony, a w konsekwencji niezasadne przyjęcie
83 bez wyjaśnień na etapie oceny ekonomicznej, a jedynie na podstawie błędnie
84 wypełnionych tabel finansowych, iż Skarżący nie ma możliwości finansowania realizacji
85 operacji;
86 b) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art.80 k.p.a. oraz art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy
87 z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałemśrodków
88 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wramach
89 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, polegające na
90 niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu
91 wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i
92 załatwienia sprawy, polegające na uznaniu Skarżącego za niezdolnego do
93 sfinansowania realizacji operacji na etapie uzupełnień braków formalnych wniosku, bez
94 dokonania oceny ekonomiczno-technicznej i niezasadne przyjęcie na etapie
95 uzupełnienia braków wniosku, że nieprawidłowo wypełniona tabela wyników
96 finansowych oznacza brak możliwości sfinansowania realizacji operacji;
97 c) naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez wydanie odmownej decyzji w przedmiocie
98 przyznania pomocy bez umożliwienia Skarżącemu wyjaśnienia albo skorygowania tabel
99 finansowych biznesplanu na etapie oceny ekonomiczno-technicznej, to znaczy
100 niezgodnie z procedurą jaka obowiązuje w odniesieniu do wszystkich wniosków i
101 powinna być stosowana jednoliciedo wszystkich wnioskodawców ;
102 d) naruszenie art. 50 k.p.a. poprzez zaniechanie wezwania strony do
103 złożenia wyjaśnień i dokonanie rozstrzygnięcia na podstawie błędnie wypełnionego
104 załącznika do biznesplanu, mimo, że Instrukcja wypełniania biznesplanu (str. 1, pkt 3
105 tiret 3) dopuszcza możliwość zaakceptowania wskaźnika płynności bieżącej niższego
106 od 1, warunkując to przedstawieniem możliwości pokrycia bieżących wydatków w
107 danym roku, zaś o takie wyjaśnienia organ powinien był wystąpić w oparciu o
108 obowiązek wynikający z art. 50 k.p.a.
109 Podniesiono również naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało
110 wpływ na wynik sprawy w postaci naruszenia § 14 ust. 2a w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2
111 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r.
112 poprzez bezpodstawną odmowę przyznania Skarżącemu pomocy finansowej w sytuacji,
113 gdy Skarżący dokonał uzupełnienia wszystkich braków formalnoprawnych, zaś organ
114 nie wyczerpał ścieżki postępowania umożliwiającej wyjaśnienia i korygowanie błędów w
115 wypełnieniu tabel finansowych, zaś nieprawidłowości będące przyczyną odmowy nie
116 były przedmiotem dwukrotnego wezwania do uzupełnień.
117 W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując
118 stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie.
119 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
120 Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów
121 administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują
122 wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod
123 względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem
124 tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o
125 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej
126 p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w
127 ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego
128 się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru
129 sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ
130 administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik
131 sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada
132 prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami
133 uzasadniającymi jego uchylenie.
134 Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami
135 wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu
136 rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na
137 rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich
138 na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349 z p. zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 562 z p.
139 zm.; dalej jako ustawa o wspieraniu), jak i z normami prawa materialnego mającymi
140 zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane prawidłowo, a
141 tym samym skarga podlega oddaleniu.
142 Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z treścią art. 34 ust. 2 ustawy o
143 wspieraniu do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i
144 poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14,
145 prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów
146 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z
147 2017 r., poz. 1257 z p. zm., dalej: k.p.a.), z wyjątkiem przepisów dotyczących
148 właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań,
149 udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
150 Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
151 W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1
152 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest
153 wadliwością, automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego.
154 Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub
155 postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:
156 a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;
157 b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania
158 administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik
159 sprawy;
160 c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ
161 na wynik sprawy.
162 Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w
163 części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a, lub w innych przepisach.
164 Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą
165 przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach.
166 Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji
167 naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku
168 prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba,
169 że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w
170 postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub
171 postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje
172 uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie
173 musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.
174 Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga
175 w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed
176 sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną
177 podstawą prawną.
178 Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na
179 uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów
180 prawa materialnego, zaś w działaniach organów nie sposób dopatrzyć się uchybień
181 proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji.
182 Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania reguluje
183 wspomniana ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z
184 udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
185 Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zaś
186 szczegółowe nasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje w ramach
187 poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności pozarolniczej" typ
188 operacji "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług rolniczych" objętego Programem
189 Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje - w stosunku do stanu
190 faktycznego w niniejszej sprawie - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z
191 dnia 23 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania
192 oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój
193 usług rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój
194 działalności pozarolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
195 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1843 z późn. zm.; dalej jako rozporządzenie
196 wykonawcze), wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt
197 1 ustawy o wspieraniu.
198 Sąd - rozpoznając przedmiotową sprawę - uznał za prawidłowe stanowisko
199 organu, którego emanacją jest zaskarżone pismo z dnia [...] grudnia 2017 r. o odmowie
200 przyznania pomocy.
201 Na wstępie należy wskazać, że niezasadne są zarzuty odnoszące się do
202 naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem przepisy
203 tego Kodeksu nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.
204 Jak to już wyżej wspomniano, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu, do
205 postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań,o których
206 mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonychprzez
207 agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu
208 postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości
209 miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań,
210 udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
211 Nie jest również zasadnym zarzut odnoszący się do naruszenia art. 50 K.p.a.
212 (mylnie wskazany w treści skargi jako § 50 k.p.a.), albowiem cyt. przepisy prawa
213 materialnego przewidują odrębny sposób składania uzupełnień wniosku i składania
214 wyjaśnień, a regulacja art. 50 K.p.a. nie znajduje w tym postępowaniu zastosowania w
215 takim kształcie, jak na to wskazuje pełnomocnik w skardze. Trzeba bowiem podkreślić,
216 że jeżeli w sprawie zaistniały określone braki, które należało usunąć, to należało
217 zastosować regulację szczególną, wskazaną w cyt. rozporządzeniu wykonawczym.
218 Organ winien zatem - zgodnie z § 14 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia - wezwać
219 dwukrotnie Wnioskodawcę w pisemnej formie, do usunięcia braków w terminie 14 dni, a
220 następnie – po zajęciu stanowiska przez Stronę – przyznać pomoc lub zastosować § 14
221 ust. 2a cyt. rozporządzenia. Wniosek nie może być przy tym zmieniany przez podmiot
222 ubiegający się o przyznanie pomocy w zakresie kwoty wnioskowanej pomocy przez jej
223 zwiększenie lub w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowofinansowego operacji, z
224 wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji (§ 14 ust.
225 3).
226 Regulacje § 14 rozporządzenia wykonawczego stanowią, że jeżeli wniosek o
227 przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 13 ust. 1 i 3 wymagań lub
228 został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie
229 pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia
230 wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania
231 pomocy.
232 Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo wezwania nie
233 usunął braków w wyznaczonym terminie, Agencja wzywa ponownie ten podmiot, w
234 formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
235 Jednocześnie - jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo
236 powtórnego wezwania nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję -
237 Agencja nie przyznaje pomocy, przy czym przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu
238 stosuje się odpowiednio.
239 Odtwarzając tym samym wzór zachowania ARiMR, badającej złożony wniosek o
240 przyznanie pomocy ustalony w rozporządzeniu, należy powiązać kwestię wezwań do
241 usunięcia braków z badaniem ich wykonania. Z odtworzonego modelu wynika, co
242 zakłada racjonalne działanie ARiMR, aby były co najwyżej dwa wezwania do usunięcia
243 braków. ARiMR w pierwszym wezwaniu powinna wezwać do usunięcia wszystkich
244 braków, które wystąpiły w złożonym wniosku (chyba że zachodzą niebudzące
245 wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy - § 14 ust. 1 rozporządzenia), a następnie
246 ustalić czy zostały one usunięte w terminie. ARiMR ma też obowiązek ponownego
247 wezwania wnioskodawcy. Z powyższej regulacji wynika, że istnieje powiązanie
248 pomiędzy brakami wymienionymi w wezwaniu do ich usunięcia a ponownym
249 wezwaniem, gdyż po wysłaniu wezwania do usunięcia braków, ARiMR dokonuje
250 analizy, czy zostały one usunięte. Dopiero, gdy pomimo ponownego wezwania do
251 usunięcia braków nie usunięto wszystkich braków, wówczas ARiMR nie przyznaje
252 pomocy (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2012 r. o sygn. akt II GSK 1405/11;
253 orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod
254 adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
255 W pierwszej kolejności wskazać należy, iż określony w przepisach § 14
256 rozporządzenia sposób zachowania ARiMR ma charakter wzorcowy. Z
257 przedstawionego w tych przepisach wzorca wynika, iż ARiMR ma obowiązek
258 dwukrotnego wezwania do usunięcia tych samych braków. Ponowne wezwanie do
259 usunięcia braków, dokonywane jest po przeprowadzeniu oceny otrzymanej odpowiedzi.
260 W orzecznictwie podkreśla się, iż w postępowaniu dotyczącym usunięcia braków
261 istotne jest prawidłowe powiązanie wezwania do usunięcia braków z udzieloną
262 odpowiedzią, co ma na celu ustalenie, czy w wyniku udzielonej odpowiedzi ujawnił się
263 nowy brak, czy też jest on związany z poprzednio ujawnionym, do którego usunięcia
264 strona została już wezwana (por. wyroki NSA: z 23 października 2012 r., sygn. akt II
265 GSK 1405/11, oraz z 6 lutego 2013 r., sygn. akty II GSK 2156/11, dostępne tamże). Z
266 kolei w wyroku z dnia 25 czerwca 2013 r. o sygn. akt II GSK 421/12, Naczelny Sąd
267 Administracyjny podniósł, iż z uwagi na surowe konsekwencje nieusunięcia braków
268 wniosku lub niezłożenia wyjaśnień w terminie, konieczne jest, aby kierowane do strony
269 – dwukrotne i takie same – wezwania były czytelne i jednoznaczne.
270 Analizując akta administracyjne sprawy należy stwierdzić, iż pomimo
271 dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku, Skarżący nie przedłożył prawidłowo
272 sporządzonych tabel finansowych, stanowiących załącznik do biznesplanu (bilans,
273 rachunek zysków i strat, wskaźniki), tj.:
274 - w tabeli Bilans błędnie wykazano refundację w ramach operacji, która nie
275 uwzględnia odpisów dotacji/refundacji z Rachunku zysków i strat w prawidłowo
276 wyliczonej wysokości;
277 - w tabeli Rachunek zysków i strat wskazany koszt wynagrodzenia pracownika
278 jest inny niż wynikający z przedstawionej kalkulacji kosztów, również wyliczono podatek
279 w ujemnej kwocie dla lat, kiedy przedsiębiorstwo Skarżącego generuje stratę;
280 - wskaźnik płynności bieżącej w tabeli wskaźniki dla lat 2019-2021 wynosi "0".
281 Należy przy tym podkreślić, że dopuszczalne jest uznanie za uzasadnioną
282 ekonomicznie operację, w której wskaźnik płynności bieżącej jest mniejszy od 1, jednak
283 w takiej sytuacji należy przedstawić możliwość pokrycia bieżących wydatków w danym
284 roku. Skarżący w ramach złożonych uzupełnień do wniosku nie przedstawił takich
285 wyjaśnień.
286 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji została przedstawiona argumentacja, z
287 której wynika, że w następstwie nienależytego wypełnienia wezwań do uzupełnienia tj.
288 braku prawidłowo sporządzonych tabel finansowych stanowiących załącznik do
289 biznesplanu, a co za tym idzie niepoprawne wypełnienie tabel finansowych biznesplanu,
290 w konsekwencji uniemożliwiło organowi stwierdzenie, że Skarżący spełnia warunek
291 przyznania pomocy określony w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego.
292 Co prawda w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie znalazło się
293 wyczerpujące wyjaśnienie, dlaczego organ uznał złożone uzupełnienia wniosku za
294 niewystarczające (szczegółowy opis znajduje się w odpowiedzi na skargę, powtórzony
295 za pismami organu wzywającymi do złożenia wyjaśnień), jednakże w ocenie Sądu takie
296 naruszenie zapisów rozporządzenia wykonawczego nie powinno stanowić podstawy do
297 uznania skargi, albowiem z treści pism kierowanych do Skarżącego jasno wynika, że
298 organ wzywał go do wyjaśnienia sytuacji ekonomicznej przedsięwzięcia i uznania
299 operacji za uzasadnioną ekonomicznie. Organ w drugim piśmie wskazał błędy, które
300 zostały dostrzeżone w tabeli bilans, tabeli rachunek zysków i strat oraz tabeli dot.
301 wskaźników, jednakże nie zostały one poprawione w sposób umożliwiający poprawną
302 weryfikację.
303 W analizowanej sprawie należy też podkreślić, iż wystąpienie z wnioskiem o
304 przyznanie pomocy jest dobrowolne, a podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy
305 zobowiązany jest do przestrzegania przepisów rozporządzenia wykonawczego,
306 kryteriów i wymogów przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, które są jednolite dla
307 wszystkich podmiotów ubiegających się o przyznanie pomocy.
308 Analiza akt sprawy wykazała brak staranności Skarżącego w przygotowywaniu
309 dokumentacji związanej z ubieganiem się o przyznanie pomocy. Jednocześnie
310 obowiązujące przepisy obligują Skarżącego do dochowania należytej staranności w
311 uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania
312 kryteriów przyznania pomocy.
313 Należy też podkreślić, iż w myśl art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu wnioskodawca
314 obowiązany jest do przedstawiania dowodów oraz do dawania wyjaśnień, co do
315 okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; a ciężar
316 udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
317 Nadto - jak na to słusznie wskazał organ - pomoc udzielana przez Agencję
318 Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa może być przyznana wyłącznie na podstawie
319 dokumentacji niepozostawiającej wątpliwości, co do spełnienia wymogów jej uzyskania
320 przez podmiot wnioskujący o przyznanie pomocy, a przepis § 14 pkt 2a rozporządzenia
321 wykonawczego nie dopuszcza dowolności w tym względzie.
322 W związku z powyższym organ swoim działaniem nie naruszył przepisów
323 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w
324 sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy
325 finansowej na operacje typu "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług rolniczych" w
326 ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności
327 pozarolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ,
328 jak też ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z
329 udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów
330 Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
331 W ocenie Sądu - wbrew zarzutom skargi - organy prawidłowo oceniły zebrany w
332 sprawie materiał dowodowy, zbierając go wcześniej zgodnie z wymogami przepisów
333 postępowania, w szczególności uwzględniając treść cyt. przepisów ustawy o
334 wspieraniu. Obowiązkiem organu jest rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w
335 ocenie Sądu miało miejsce w sprawie. Organy orzekające odniosły się do wszystkich
336 dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonały oceny ich znaczenia dla
337 podjętego rozstrzygnięcia.
338 Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa
339 materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych
340 przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
341 Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu
342 art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie
343 przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik
344 sprawy.
345 Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona informacja
346 odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.
347 Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a.
348 orzekł jak w sentencji wyroku.