Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2012 r., V SA/Wa 2180/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2012 r., V SA/Wa 2180/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi wniesionej przez M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji z [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

3 Pismem 10 lutego 2011 r. (data wpływu do organu) Pan M. G. zwrócił się do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o "poświadczenie niezgodności z prawem działania polegającego na rażącym wieloletnim opóźnieniu w wydaniu przez podległe organy decyzji przyznającej płatność na zalesienie gruntów rolnych i następnie polegające na niewypłaceniu tego świadczenia". W uzasadnieniu pisma podniósł, iż w 2004 r. złożył wniosek o przyznanie płatności na zalesienie gruntów rolnych, organ wydał decyzję po upływie 5 lat tj. [...] września 2010 r., natomiast płatności przyznanej powyższą decyzją dotychczas nie otrzymał. Dlatego wniósł do Prezesa Agencji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego niezgodne z prawem działania podległych Prezesowi Agencji organów tj. Kierownika Biura Powiatowego Agencji w L. i Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji w L. polegające na rażącym opóźnieniu w wydaniu decyzji oraz niewypłaceniu przyznanej płatności.

4 Postanowieniem z [...] maja 2011 r. nr [...] powołując w podstawie prawnej art. 219 k.p.a. Prezes Agencji odmówił wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu podniósł, iż w postępowaniu dotyczącym przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych nie została prawomocnie orzeczona bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji, z kolei płatności zostały przekazane na konto wskazane we wniosku o Wpis do ewidencji producentów na podstawie wcześniejszej decyzji skierowanej błędnie do innej osoby. Brak jest zatem możliwości potwierdzenia, zgodnie z żądaniem strony, że organy działały niezgodnie z prawem.

5 Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 218 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym zaświadczenie może potwierdzać fakty albo stan prawny, wynikający z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. A contrario organ odmawia wydania zaświadczenia, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu. Przedmiotem postępowania w sprawie wydania zaświadczenia nie może być ocena legalności postępowania toczącego się przed innym organem administracji publicznej. Skarżący wnosił o poświadczenie niezgodności z prawem działania podległych Prezesowi Agencji organów, wniosek wykraczał więc poza przedmiotowy zakres postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń.

6 W skardze do Sądu skarżący wniósł m.in. o:

7 • stwierdzenie faktu naruszenia prawa przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji przy rozpatrywaniu sprawy przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych;

8 • potwierdzenie prawa skarżącego do uzyskania zaświadczenia o poświadczającego stan faktyczny i prawny jako dokumentu niezbędnego do wszczęcia procesu odszkodowawczego;

9 • uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i poprzedzającego je postanowienia Prezesa Agencji;

10 W uzasadnieniu przedstawił tok postępowania w sprawie o przyznanie płatności na zalesianie, wypunktowując nieprawidłowości, jakie popełniły organy prowadzące sprawę. Podniósł, iż jego wniosek z 2004 r. został ostatecznie rozpatrzony dopiero w 2010 r. i bezsporne jest, że z winy organu nastąpiło pięcioletnie opóźnienie w wydaniu decyzji oraz że dotychczas nie zostały jemu wypłacone przyznane tą decyzja płatności. Zarzucił, iż w postępowaniu odwoławczym toczącym się w sprawie wydania zaświadczenia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów zażalenia i sprawy ponownie nie rozpatrzył.

11 W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

13 Sąd administracyjny bada zaskarżone rozstrzygnięcie pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustala, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd nie jest natomiast uprawniony do wydawania orzeczeń reformatoryjnych i nie może samodzielnie rozstrzygnąć indywidualnej sprawy w zastępstwie organu administracyjnego, np. poprzez wydanie żądanego przez stronę zaświadczenia.

14 Rozpatrując skargę w zakresie swojej właściwości Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

15 Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie toczyło się na podstawie art. 217-220 k.p.a. Zgodnie z art. 217 § 2 kpa zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie do treści art. 218 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę o nie się ubiegającą, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 k.p.a.).

16 Z treści przywołanych przepisów wynika, że tryb wydawania zaświadczeń uregulowany w k.p.a. różni się w sposób istotny od pozostałych unormowań w nim zawartych. Wydawanie zaświadczeń oparte jest, co do zasady, na posiadanych przez organ danych. Konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów.

17 Uwzględniając ogół przepisów kodeksu odnoszących się do zaświadczeń można stwierdzić, że zaświadczeniem w rozumieniu kpa jest urzędowe potwierdzenie w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy (faktycznego lub prawnego), dokonane przez organ administracji publicznej (w znaczeniu ustrojowym lub funkcjonalnym) na żądanie zainteresowanej osoby, której interes oparty jest na prawie.

18 W ocenie Sądu prawidłowo organy orzekające w sprawie uznały, że żądana treść zaświadczenia, które chciał uzyskać skarżący, nie spełnia przesłanek z art. 218 K.p.a. Uwzględnienie żądania skarżącego nie mieściło się bowiem w prawnych ramach zaświadczenia, którego istotą jest nie ocena, nie weryfikacja, a informacja oparta na posiadanych przez organ danych. Żądanie skarżącego zmierzało do uzyskania zaświadczenia o bezczynności organów podległych Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz o bezprawnym niewypłaceniu należnych skarżącemu dopłat wynikających z decyzji przyznającej płatności na zalesianie gruntów rolnych. Tymczasem nie można drogą zaświadczenia wywołać skutków kształtujących stosunki prawne, tj. przyznać albo ograniczyć bądź pozbawić uprawnienia.

19 Odmowa wydania żądanego zaświadczenia jest więc w pełni zgodna ze wskazanymi przepisami.

20 Sąd podziela wyrażane w orzecznictwie poglądy w kwestii prawnego charakteru zaświadczeń i warunków ich wydawania, że jeżeli problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 292/06, Lex nr 214079), a posiadane przez organ informacje nie mogą być uzupełnione przez stwierdzenie okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (wyrok NSA w z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 981/08).

21 W ocenie organu w sprawie nie została stwierdzona bezczynność, a należne skarżącemu dopłaty zostały wypłacone. Skarżący żąda więc wydania zaświadczenia w kwestiach, które zupełnie inaczej oceniane są przez organ niż przez skarżącego.

22 Tak więc żądanie wykraczało poza ramy zaświadczenia, bowiem wnioskodawca usiłował wymóc na organie, wydanie zaświadczenia o treści zawierającej elementy ocenne i nie znajdującej swojego odzwierciedlenia w prowadzonych przez organ ewidencjach, rejestrach bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

23 Ponadto zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu art. Art. 218. § 1 k.p.a. , organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Skarżący wystąpił o wydanie zaświadczenia do Prezesa Agencji jako organu nadzorującego pracę Kierownika Biura Powiatowego Agencji w L. i Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji w L. Prezes Agencji nie prowadził w sprawie dotyczącej przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych żadnego postępowania, również dlatego Prezes Agencji nie mógł wydać żądanego przez stronę zaświadczenia.

24 Na koniec Sąd wyjaśnia, że w sprawie ze skargi na postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści Sąd nie dokonuje kontroli postępowania Kierownika Biura Powiatowego Agencji w L. ani Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji w L. w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie płatności na zalesienie gruntów rolnych, które to postępowanie może być poddane kontroli Sądu tylko w przypadku uruchomienia postępowania we właściwych trybach.

25 Z wyżej przedstawionych powodów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.