Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r., V SA/Wa 1862/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r., V SA/Wa 1862/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. – ... na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... czerwca 2012 r. Nr ... w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej postanawia: - stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K.;

Uzasadnienie

2 L. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą ..., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem.

3 W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506; zwanego dalej: "rozporządzeniem").

4 Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 z późn. zm. ) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

5 Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych w wypadku, gdy sprawa ma związek z nałożoną karą za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu (np. dotyczy ulg w spłacie należności lub prowadzonego postępowania egzekucyjnego), to do właściwości miejscowej sądów administracyjnych należy zastosować przepis szczególny jakim jest § 1 powyższego rozporządzenia (por. postanowienie NSA z 15 września 2011r., sygn. akt II GZ 419/11, postanowienie WSA w Warszawie z 6 czerwca 2011r., sygn. akt V SA/Wa 1143/11, postanowienie NSA z 14 września 2011r., sygn. akt II GZ 415/11, postanowienie NSA z 27 września 2011r., sygn. akt II GZ 422/11). Trzeba bowiem wskazać, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostałym, właściwym według rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym I instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zastosowanie przeciwnej wykładni § 1 rozporządzenia zmieniającego i w konsekwencji przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii ograniczyłoby osiągnięcie omawianego celu w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu.

6 Strona skarżąca zamieszkuje i prowadzi jako osoba fizyczna działalność gospodarczą w S. (J. ...), miejscowości położonej na obszarze województwa m.

7 Zgodnie z przepisem § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa m. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

8 Wobec powyższego na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), postanowiono jak w sentencji.