Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r., V SA/Wa 1755/15
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2016 r., V SA/Wa 1755/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę
Uzasadnienie
|UZASADNIENIE |
2 |Przedmiotem skargi złożonej przez F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Skarżąca", "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby |
3 |Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC", "organ odwoławczy", "organ II instancji") z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy wydaną |
4 |w pierwszej instancji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...]. |
5 |Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy. |
6 |Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. udzielił spółce z o.o. F. z siedzibą w W. przy [...], zwanej dalej |
7 |Stroną" lub "Spółką", zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w [...] punktach na terenie |
8 |województwa [...]. |
9 |W punkcie [...] ww. zezwolenia, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych|
10 |(Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) został ustalony termin określający ważność niniejszej decyzji, tj. [...] lutego 2013 r. |
11 |Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. (wpływ do Izby Celnej w W. w dniu [...] września 2012 r.), Strona zwróciła się do Dyrektora Izby |
12 |Celnej w W. o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na|
13 |automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. |
14 |Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], odmówił ww. Spółce przedłużenia zezwolenia. Organ wskazał, że |
15 |zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), dalej: "u. g. h." |
16 |zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być przedłużane. |
17 |Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie w odwołaniu z dnia [...] lutego 2013 r. Spółka wniosła o jego zmianę poprzez uwzględnienie w całości|
18 |wniosku Strony z dnia [...] września 2012 r. |
19 |Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż stosownie do art. 8 u. g. h., do postępowań w sprawach |
20 |określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi |
21 |inaczej. W myśl art. 129 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach |
22 |urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu |
23 |wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Jak |
24 |stanowi art. 138 ust. 1 powołanej ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 nie mogą być przedłużane. |
25 |W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że zastosowane przepisy ustawy o grach hazardowych nie stanowią przepisów technicznych w |
26 |rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania |
27 |informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. z 1998 r. |
28 |nr 204, s. 37 ze zm.), dalej: "dyrektywa Nr 98/34/WE". |
29 |W motywach rozstrzygnięcia organ celny zauważył, że dyrektywa Nr 98/34/WE nie przesądzała o konsekwencjach braku notyfikacji przez |
30 |Państwa Członkowskie jej postanowień. Te skutki prawne dopiero w swoim orzeczeniu określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, |
31 |dalej:" TSUE", aczkolwiek to orzeczenie nie wynikało z przepisów samej dyrektywy i było przejawem jej wykładni celowościowej, |
32 |zmierzającej do zapewnienia dyrektywie większej skuteczności. Podkreślono, że sankcje prawne zawarte w wyroku TSUE zostały określone |
33 |jedynie w trybie warunkowym, nie oznajmującym. Odwołując się do przepisów Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dalej: "TFUE", |
34 |organ wskazał, że powołane przepisy ustawy o grach hazardowych służą temu, by chronić moralność publiczną, porządek bezpieczeństwo |
35 |publiczne, zdrowie publiczne, a także zdrowie ludzi, m.in. poprzez zmniejszenie uzależnienia od hazardu, w tym osób niepełnoletnich. Z |
36 |grami hazardowymi związanych jest też wiele innych zagrożeń, w tym zagrożenie oszustwami podatkowymi i celnymi, praniem brudnych |
37 |pieniędzy oraz zagrożenie w postaci wzmocnienia siły i znaczenia zorganizowanych grup przestępczych. Wszystkie te zagrożenia są na tyle |
38 |wysokie, że niezbędne stało się podjęcie radykalnych działań i zastosowania ograniczeń dotyczących tej branży. Ograniczenia te |
39 |wprowadzono stosując dozwolone klauzule bezpieczeństwa przewidziane w przepisach TFUE o swobodnym przepływie towarów. Ograniczenia te |
40 |chronią dobra wskazane w art. 36 oraz w art. 52 ust. 2 TFUE i w tym sensie są one przejawem bezpośredniej realizacji i bezpośredniego |
41 |zastosowania klauzul bezpieczeństwa przewidzianych w tych przepisach. |
42 |Organ uznał, że przepisy ustawy o grach hazardowych, w tym zwłaszcza przepisy dotyczące udzielania zezwoleń i koncesji na działalność |
43 |gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi tej ustawy dotyczącymi tej właśnie kwestii, nie stanowią |
44 |przepisów technicznych w rozumieniu przedmiotowej dyrektywy. Przepisy te nie dotyczą bowiem bezpośrednio samych towarów jako takich, lecz|
45 |określają jedynie pewne sposoby korzystania z określonych towarów w obrocie prawnym (co wprost przyznał nawet Trybunał Sprawiedliwości w |
46 |wyroku z 19 lipca 2012 r. w sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11, pkt 29), a przy tym przepisy te mają charakter w pełni |
47 |niedyskryminacyjny, a więc nie są one bynajmniej bardziej uciążliwe, prawnie lub faktycznie, dla towarów pochodzących z innych państw |
48 |członkowskich w porównaniu z towarami krajowymi. W szczególności przepisy u.g.h. regulujące problematykę zezwoleń i koncesji na |
49 |działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych nie dotyczą w sposób bezpośredni samych urządzeń wykorzystywanych do prowadzenia tej |
50 |działalności, w tym nie dotyczą one parametrów technicznych, użytkowych, wyglądu, wielkości, itp. automatów do gier. Będące przedmiotem |
51 |zainteresowania przepisy powołanej ustawy dotyczące zezwoleń i koncesji na działalność w zakresie gier hazardowych regulują jedynie pewne|
52 |sposoby czy też metody, za pomocą których zainteresowani przedsiębiorcy mogą w obrocie gospodarczym czynić zarobkowy użytek z automatów |
53 |do gier. Przepisy te są przy tym całkowicie niedyskryminujące, zarówno w sensie faktycznym, jak i prawnym. Mają one taki sam wpływ na |
54 |automaty pochodzące z Polski, jak też sprowadzane z innych państw członkowskich. Skoro zaś przepisy ustawy o grach hazardowych regulujące|
55 |problematykę zezwoleń i koncesji na działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi ustawy o |
56 |grach hazardowych dotyczącymi tej właśnie kwestii, stanowią regulacje niedyskryminacyjne w rozumieniu przyjmowanym w orzecznictwie TSUE |
57 |dotyczącym swobody przepływu towarów, to tym samym nie są one w rozumieniu przepisów TFUE o swobodzie przepływu towarów przeszkodami |
58 |(ograniczeniami) w swobodnym przepływie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. Z kolei nie będąc przeszkodami w swobodnym przepływie |
59 |towarów omawiane przepisy nie są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE, objętymi obowiązkiem uprzedniej ich |
60 |notyfikacji. Powołując się na wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11, C-217/11 organ |
61 |podniósł, że TSUE nie przesądził o technicznym charakterze przepisów u. g. h., a orzekł jedynie, że przepisy tej ustawy "stanowią |
62 |potencjalnie przepisy techniczne", zaś ostateczne ustalenie ich charakteru należy do sądów krajowych, przy czym należy wziąć pod uwagę, |
63 |czy przepisy te wprowadzają warunki istotnie wpływające na właściwości lub sprzedaż produktów. |
64 |Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że oceniając wpływ przepisów na kwestie sprzedaży automatów należy wziąć pod uwagę fakt, iż |
65 |automaty funkcjonujące na rynku podlegają amortyzacji i w związku z tym należy założyć, że część z nich zostanie ostatecznie wycofana z |
66 |eksploatacji, możliwość zagospodarowania automatów w kasynach gry, a także możliwość obrotu automatami do gier na rynku unijnym. |
67 |Uwzględnienie tych okoliczności powoduje, że ograniczenie rynku gier na automatach w Polsce nie będzie miało poważniejszego wpływu na |
68 |ten sektor w UE, a polskie przepisy w zakresie gier hazardowych na automatach o niskich wygranych nie wpływają na destabilizację rynku |
69 |unijnego w zakresie obrotu automatami do gier. |
70 |W skardze z dnia 10 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o stwierdzenie technicznego |
71 |charakteru przepisu z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono |
72 |niezasadne zastosowanie przepisu z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zakazującego przedłużania |
73 |wcześniej uzyskanych zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, poprzez jego zastosowanie, |
74 |podczas gdy powołany przepis stanowi "regulację techniczna" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 |
75 |czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług |
76 |społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) a w konsekwencji, w braku notyfikacji tejże ustawy Komisji Europejskiej, nie |
77 |może być on stosowany; |
78 | |
79 |W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. |
80 | |
81 |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |
82 | |
83 |Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest |
84 |pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów |
85 |administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2014 r. poz.1647, z późn. zm.). |
86 |Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarga jest |
87 |niezasadna. |
88 |Skarżąca wniosła o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2007 r. na prowadzenie |
89 |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wniosek został złożony pod rządami ustawy z |
90 |dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zastępując ustawę z dnia 29 lipca 1992 r.|
91 |o grach losowych i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art. 8 u. g. h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się przepisy |
92 |ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). W myśl art. 117 ust. 1 u.g.h. |
93 |udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu|
94 |ich wygaśnięcia. |
95 |Natomiast art. 129 ust. 1 u.g.h. stanowi, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach |
96 |urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu |
97 |wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. |
98 |Cytowany wyżej przepis wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty, prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich |
99 |wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia |
100 |zezwoleń. Nie oznacza to jednak, że w przypadku wszczęcia, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, postępowania dotyczącego |
101 |takiego zezwolenia, będzie ono prowadzone na podstawie przepisów nieobowiązującej już ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Wspomniana |
102 |bowiem ustawa o grach i zakładach wzajemnych, na podstawie art. 144 u. g. h., utraciła moc. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 118 u.|
103 |g. h., z której jednoznacznie wynika, że ustawodawca zastosował zasadę stosowania nowej ustawy wprost, z wyjątkami, które wynikać będą z |
104 |przepisów prawa. Zatem podstawę rozpoznania wniosku Skarżącej o przedłużenie udzielonego jej zezwolenia stanowią przepisy ustawy o grach |
105 |hazardowych, a nie przepisy ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych. |
106 |Zgodnie z art. 6 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być|
107 |prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Ponadto art. 14 ust. 1 u. g. h. określa, że urządzanie gier |
108 |cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, przy czym – zgodnie z art. |
109 |129 ust. 3 u. g. h. - przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i |
110 |elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość |
111 |maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. W myśl art. 138 ust. 1 u. g. h. zezwolenia, o których mowa w |
112 |art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. |
113 |W ocenie Skarżącej z treści wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11 F. i inni wynika, iż |
114 |przepisy krajowe tego rodzaju, jak przepisy o grach hazardowych, które mają wpływ na sprzedaż automatów o niskich wygranych, stanowią |
115 |potencjalne "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać notyfikowany Komisji |
116 |Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE. Uchybienie procesowi notyfikacji, zdaniem Skarżącej, oznacza, że przepisy |
117 |ustawy o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.) nie mogły być stosowane i nie mogły stanowić podstawy |
118 |rozstrzygnięcia organu w sprawie. |
119 |Zgodnie z art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE "przepisy techniczne" to specyfikacje techniczne i inne wymagania bądź zasady dotyczące |
120 |usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, których przestrzeganie jest obowiązkowe, de iure lub de facto, w przypadku |
121 |wprowadzenia do obrotu, świadczenia usługi, ustanowienia operatora usług lub stosowania w państwie członkowskim lub na przeważającej jego|
122 |części, jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich, z wyjątkiem określonych w art. 10, zakazujące |
123 |produkcji, przywozu, wprowadzania do obrotu i stosowania produktu lub zakazujące świadczenia bądź korzystania z usługi lub ustanawiania |
124 |dostawcy usług. Przepisy techniczne obejmują zatem: |
125 |– przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne Państwa Członkowskiego, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych |
126 |wymagań lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postępowania, które z kolei odnoszą się do specyfikacji|
127 |technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z |
128 |zobowiązaniami nałożonymi przez wspomniane przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, |
129 |– dobrowolne porozumienia, w których władze publiczne są stroną umawiającą się, a które przewidują, w interesie ogólnym, zgodność ze |
130 |specyfikacjami technicznymi lub innymi wymogami albo zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów |
131 |przy zamówieniach publicznych, |
132 |– specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, które powiązane są ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi|
133 |wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad |
134 |dotyczących usług; specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług powiązanych z systemami zabezpieczenia społecznego|
135 |nie są objęte tym znaczeniem. |
136 |Przepis art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE nakłada natomiast na państwa członkowskie obowiązek niezwłocznego przekazana Komisji |
137 |wszelkich projektów przepisów technicznych, z wyjątkiem tych, które w pełni stanowią transpozycję normy międzynarodowej lub europejskiej.|
138 |Wraz z tekstem przepisów powinny przekazać także podstawę prawną konieczną do przyjęcia uregulowań technicznych, jeżeli nie została ona |
139 |wyraźnie ujęta w projekcie oraz tekst podstawowych przepisów prawnych oraz innych regulacji, które zasadniczo i bezpośrednio dotyczą |
140 |normy, jeżeli znajomość tego tekstu jest niezbędna do prawidłowej oceny implikacji, jakie niesie za sobą projekt przepisów technicznych. |
141 |Dokonując zatem oceny, czy przepisy art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h. stanowią przepis techniczny w rozumieniu przytoczonych |
142 |wyżej uregulowań prawa europejskiego, Sąd orzekający w niniejszej sprawie, kierując się dotychczas wypracowaną linią orzeczniczą, stanął |
143 |na stanowisku, iż wskazane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE. |
144 |Z sentencji wskazanego przez Skarżącą wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. wynika, że: "artykuł 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu |
145 |Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych |
146 |oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r., |
147 |należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, |
148 |które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i |
149 |salonami gry, stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać |
150 |przekazany Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy wskazanej dyrektywy, w wypadku ustalenia, iż przepisy te wprowadzają warunki |
151 |mogące mieć istotny wpływ na właściwości lub sprzedaż produktów. Dokonanie tego ustalenia należy do sądu krajowego". |
152 |Dokonując analizy przepisów przejściowych zawartych w ustawie o grach hazardowych, TSUE stwierdził w szczególności, że "przepisy krajowe |
153 |[przepisy przejściowe] będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym nie zawierają specyfikacji technicznych w rozumieniu dyrektywy |
154 |98/34/WE" (pkt 30 uzasadnienia). Ponadto TSUE wyjaśnił, że "jak wynika z orzecznictwa TSUE, przepisy krajowe należą do trzeciej kategorii|
155 |przepisów technicznych wymienionej w art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, obejmującej między innymi zakaz użytkowania, jeżeli ich skutek |
156 |wykracza w sposób oczywisty poza samo określenie dopuszczalnych przeznaczeń produktu i nie polega jedynie na ograniczeniu sposobu jego |
157 |użytkowania (pkt 31-34 uzasadnienia), por. ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 76. Ta kategoria przepisów technicznych dotyczy bowiem w |
158 |szczególności przepisów krajowych, które pozostawiają miejsce jedynie na marginalne zastosowanie produktu w stosunku do tego, którego |
159 |można by rozsądnie oczekiwać (ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 77). W tej kwestii należy zaś stwierdzić, że chociaż przepisy przejściowe|
160 |ustawy o grach hazardowych będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym przewidują zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na |
161 |prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, to jednak zgodnie z art. 129 ust. 1 u. g. h. działalność w |
162 |zakresie gier na automatach o niskich wygranych prowadzona na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy może być |
163 |kontynuowana do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty, którym ich udzielono, według przepisów dotychczasowych. Przepis ten |
164 |pozwala więc na dalsze prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a zatem na dalsze użytkowanie tych |
165 |automatów, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Trzeba wobec tego stwierdzić, iż w tych okolicznościach przepisów |
166 |przejściowych ustawy o grach hazardowych nie można uznać za przepisy krajowe pozwalające jedynie na marginalne użytkowanie automatów do |
167 |gier o niskich wygranych". |
168 |Podsumowując Trybunał stwierdził, że "...przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych nakładają warunki mogące wpływać na sprzedaż |
169 |automatów do gier o niskich wygranych. Zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na |
170 |automatach o niskich wygranych poza kasynami może bowiem bezpośrednio wpływać na obrót tymi automatami. W tych okolicznościach zadaniem |
171 |sądu krajowego jest ustalić, czy takie zakazy, których przestrzeganie jest obowiązkowe de iure w odniesieniu do użytkowania automatów do |
172 |gier o niskich wygranych, mogą wpływać w sposób istotny na właściwości lub sprzedaż tych automatów" (pkt 36-37). |
173 |Sąd - mając na uwadze powyższe - wskazuje, że TSUE w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie F. i inni zakwalifikował, zgodnie z |
174 |dyrektywą Nr 98/34/WE, przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych do kategorii: tzw. "innych wymagań". Te "inne wymagania" według |
175 |art. 1 pkt 4 dyrektywy 98/34/WE oznaczają wymagania inne niż specyfikacje techniczne, nałożone na produkt w celu ochrony, w szczególności|
176 |konsumentów i środowiska, które wpływają na jego cykl życiowy po wprowadzeniu go na rynek, takie jak warunki użytkowania, powtórne |
177 |przetwarzanie, ponowne zastosowanie lub składowanie, gdzie takie warunki mogą mieć istotny wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego |
178 |obrót. Zatem innymi słowy dotyczą one wymagań nałożonych na produkt, m.in. dotyczących użytkowania produktu, które mogą mieć istotny |
179 |wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego obrót. Ocena technicznego charakteru przepisów zaliczonych do tej kategorii jest więc |
180 |warunkowa. Wymaga uprawdopodobnienia tezy, że te przepisy mogą w istotny sposób wpływać na produkt (automaty do gry) w znaczeniu wyżej |
181 |określonym. |
182 |Wobec powyższego, zdaniem sądu rozpoznającego sprawę, zarówno przepis art. 129 ust. 1, jak i art. 138 ust. 1 u. g. h. nie kwalifikuje |
183 |się do tej kategorii przepisów technicznych (inne wymagania), ani też do żadnej innej kategorii przepisów technicznych w rozumieniu |
184 |dyrektywy 98/34/WE. Powyższe obecnie nie budzi już żadnych wątpliwości interpretacyjnych, gdyż w tym zakresie niejednokrotnie wypowiadały|
185 |się sądy administracyjną, a w szczególności Naczelny Sąd Administracyjny. Jako przykład takiego orzeczenia, które w sposób klarowny |
186 |wskazuje, że przepisy przejściowe, w tym będące w sprawie podstawą orzekania (art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.), nie mają |
187 |charakteru przepisów technicznych i tym samym nie wymagają notyfikacji można podać wyrok z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt II GSK|
188 |1629/15 (patrz także wyroki NSA z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II GSK 1620/15, z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK |
189 |2250/15 i z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 1690/15). |
190 |Należy również podkreślić, że przedmiot rozpoznawanej sprawy dotyczy odmowy przedłużenia przez Dyrektora IC udzielonego zezwolenia, a |
191 |więc kwestii objętej regulacją art. 138 ust. 1 u. g. h. Tę samą kwestię, tj. zagadnienie przedłużania zezwoleń, normował w ustawie o |
192 |grach i zakładach wzajemnych art. 36 ust. 3 tej ustawy. Stanowił on, że podmiot, któremu wygasa zezwolenie, może wystąpić o jego |
193 |przedłużenie na okres kolejnych 6 lat. Konstrukcja przytoczonego przepisu, a w szczególności użyty w nim zwrot "może" wskazują, że nawet |
194 |w poprzednim stanie prawnym nie było gwarancji, lecz jedynie możliwość, uzyskania przedłużenia zezwolenia. Oceniając zatem w tym |
195 |kontrolowanym przypadku wpływ nowej regulacji na właściwości, a także obrót produktu, należy mieć na uwadze tę właśnie okoliczność, a |
196 |więc rozpatrywać ten wpływ w kontekście faktu, że nie zawsze przedłużenie zezwolenia mogło być udzielone również pod "starą" regulacją. |
197 |Dlatego też słusznie wskazano, że analizowane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 Nr dyrektywy |
198 |98/34/WE i tym samym nie narusza on art. 8 i art. 9 tej dyrektywy. Zatem brak było podstaw do uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi, |
199 |gdyż brak technicznego charakteru ocenianych przepisów powoduje, że nie aktualizuje się określony w przepisach dyrektywy Nr 98/34/WE |
200 |obowiązek notyfikacji. |
201 |W świetle powyższych rozważań, Sąd za bezpodstawne uznał zarzuty skargi. W tym miejscu jeszcze raz należy zaznaczyć, że organ zasadnie |
202 |przyjął, że wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11 i C-217/11, nie przesądził, iż przepisy |
203 |u. g. h., a zwłaszcza art. 138 ust. 1, stanowią przepisy techniczne. Jednocześnie TSUE uzależnił uznanie przepisów u. g. h. za |
204 |podlegające notyfikacji jedynie w przypadku, gdy sąd krajowy ustali, iż wprowadzają one warunki wpływające istotnie na sprzedaż lub |
205 |właściwości produktów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. |
206 |Reasumując Sąd uznał, że stanowisko Spółki, jak i podniesione przez nią argumenty prawne na rzecz przedłużenia zezwolenia na prowadzenie |
207 |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, nie mogły być uwzględnione. |
208 |W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami |
209 |administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł, jak w sentencji wyroku. |