Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2018 r., V SA/Wa 1689/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2018 r., V SA/Wa 1689/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2018 r. sprawy ze skargi S. B. sp. z o.o. spółki komandytowo-akcyjnej w upadłości w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowa wydania zaświadczenia o pomocy "de minimis": oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Firma S. Sp. z o.o. S.K.A. w dniu ... marca 2017 r. przedłożyła Marszałkowi Województwa M.: oświadczenie o wielkości otrzymanej pomocy de minimis oraz roczne sprawozdanie o produktach w opakowaniach, opakowaniach i gospodarowaniu odpadami opakowaniowymi za rok 2015 i za rok 2016.

3 Natomiast w dniu 20 marca 2017 r. Spółka dołączyła formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de mimimis.

4 Postanowieniem z dnia ... maja 2017r. Marszałek Województwa M. odmówił S. Sp. z o.o. S.K.A. wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.

5 W uzasadnieniu podano, że komplet dokumentów w sprawie udzielenia pomocy de minimis nie został złożony do dnia 15 marca 2017 r. tj. w terminie określonym w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, zatem pomoc de minimis nie została udzielona. Wobec tego zaświadczenie nie może zostać wydane.

6 Zażalenie na postanowienie złożyła Spółka S..

7 Zdaniem skarżącego przy wydawaniu kwestionowanego postanowienia doszło do naruszenia art. 64 kpa, poprzez zaniechanie przez organ pierwszej instancji wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków oświadczenia o pomocy de minimis.

8 Postanowieniem z dnia ... lipca 2017r. sygn. akt ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

9 W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, ze zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. 2016.1608 ze zm.) podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis. Jest to zaświadczenie wydane z urzędu. O tym, czy otrzymane kwoty są pomocą de minimis nie decyduje dowolnie organ, a przepisy prawa. SKO podkreśla, że w wyroku z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 521/13

10 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że:

11 "Postępowanie w sprawach zaświadczeń w zakresie pomocy de minimis nie jest postępowaniem administracyjnym. Ma tylko charakter administracyjny z uwagi na organ je wydający. Wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że przyznana pomoc publiczna spełnia warunki pomocy de minimis nie jest sprawą z zakresu prawa podatkowego. W przypadku wydania zaświadczenia o błędnej treści adresatowi zaświadczenia nie przysługują żadne bezpośrednie środki zaskarżenia. Można żądać jedynie wydania nowego zaświadczenia w trybie art. 217 i n. k.p.a. Dopiero gdy organ postanowieniem odmówi wydania takiego nowego zaświadczenia - można wnosić zażalenie, które otwiera drogę sądową."

12 Organ przypomina, że w oparciu o art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tj. z 2016r., poz. 1863 ze zm.), przy spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy (złożenie do 15 marca 2017r. kompletnej dokumentacji do uzyskania pomocy de minimis) wnioskodawca mógł skorzystać z określonej pomocy. Jednakże z akt sprawy wynika, że komplet dokumentów został dostarczony do organu pierwszej instancji dopiero w dniu 20 marca 2017r., a więc po upływie ustawowego terminu, który uprawniał do uzyskania tej pomocy.

13 Uzasadniając swoje stanowisko SKO podniosło nadto, iż w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2013r. sygn. akt II SA/Wa 2238/12 Sąd wskazał, że:

14 1. "Biorąc pod uwagę uproszczony i odformalizowany charakter postępowania w sprawie wydania zaświadczenia - nie można skutecznie zarzucać organowi naruszenia zasad postępowania administracyjnego, ani też przeprowadzania na żądanie strony dowodów z opinii biegłego tylko dlatego, że wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie zaświadczenia nie spełnia oczekiwań skarżącego.

15 2. Organ wydając zaświadczenie, na podstawie posiadanych danych i dokumentów, może ewentualnie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w ograniczonym zakresie, jednak przedmiotem tego postępowania nie może być analizowanie zmian w stanie prawnym i wyprowadzanie z tego odpowiednich wniosków."

16 Reasumując SKO stwierdziło, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest rodzajem postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym i odformalizowanym. Postępowanie to nie jest jednak postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 k.p.a., a jedynie ma charakter administracyjny z uwagi na stosujące je organy i na jedną z prawnych form działania, do których się ono odnosi. Zaświadczenie jest natomiast informacją, że w posiadaniu organu są wskazane w nim dokumenty świadczące w sposób niewątpliwy o określonych faktach. Jeżeli fakty te budzą wątpliwości, organ nie może przesądzać w sposób arbitralny wątpliwej kwestii.

17 Wyżej opisane postanowienie zaskarżyła S. Sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna w restrukturyzacji w W., zarzucając mu naruszenie przepisów prawa tj. art. 64 §2 w zw. z art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego, polegające na dokonaniu niewłaściwej wykładni tych przepisów i przyjęcie, że do postępowań w sprawach o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis nie stosuje się przepisu art. 64 § 2 K.p.a.

18 Podnosząc powyższe, Skarżąca wniosła o:

19 1. Uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji w całości - na podstawie art 145 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a.,

20 2. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

21 W uzasadnieniu skargi pokreślono m.in., że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. błędnie przyjęło, że do postępowania w sprawie wydania zaświadczenie o udzieleniu pomocy de minimis nie mają zastosowania przepisy K.p.a. dotyczące wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Skarga odwołuje się także do stanowiska wyrażonego przez WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 11 marca 2009r. w sprawie o sygn. akt II SA/O1 838/08: "K.p.a. nie określa stosunku postępowania w sprawach o wydawanie zaświadczeń do postępowania jurysdykcyjnego, nie przewiduje chociażby odpowiedniego stosowania przepisów - nie ulega jednak wątpliwości, że takie odpowiednie stosowanie jest uzasadnione, a nawet konieczne". Pogląd ten aprobowany jest w ocenie Skarżącego w piśmiennictwie, m. in. przez Andrzeja Matana [w:] G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz do art. 217 K.p.a.

22 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

23 Sąd zważył, co następuje:

24 Skarga nie jest zasadna.

25 Z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2016.1863 tekst jedn.) wynika, że przepisów tejże ustawy w zakresie uzyskania wymaganych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, w tym dotyczących opłaty produktowej oraz dokumentów potwierdzających recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych, eksport odpadów opakowaniowych i wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych – nie stosuje się do przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy w danym roku kalendarzowym wprowadzili do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, z zastrzeżeniem art. 7 ust 1.

26 Z kolei art. 7 ust 1 cyt. ustawy stanowi, że przepis art. 6 ust. 3 ma zastosowanie, jeżeli:

27 1. przedsiębiorca złoży marszałkowi województwa w terminie do 15-tego marca każdego roku:

28 a. zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie , o którym w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2007r. poz. 44 ze zm.)

29 b. informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ww. ustawy.

30 Przywoływana w cytowanym wyżej przepisie ustawa o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przewiduje w art. 5 ust. 3, że podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis, albo pomocą de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

31 W sprawie nie jest sporne, że Skarżąca nie złożyła Marszałkowi Województwa M. w wymaganym terminie (czyli do dnia 15 marca 2017r.) kompletu dokumentów w sprawie udzielenia pomocy de minimis. Konsekwencją tego była zasadna odmowa wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.

32 Zdaniem sądu Skarżąca nie ma racji podnosząc, iż odmowa wydania takiego zaświadczenia powinna być poprzedzona wezwaniem jej do uzupełnienia takich braków tzn. braków formalnych wniosku o wydanie zaświadczenia. W związku z tym podzielić należy podgląd wyrażony przez NSA w wyroku wydanym w dniu 31 marca 2015r. sygn. akt II FSK 521/13 – lex nr 1794187. Otóż NSA stwierdził tamże, że postępowanie w sprawach zaświadczeń w zakresie pomocy de minimis nie jest postepowaniem administracyjnym. Ma tylko charakter administracyjny z uwagi na organ je wydający. W przypadku wydania zaświadczenia o błędnej treści adresatowi zaświadczenia nie przysługują żadne bezpośrednie środki zaskarżenia. Można żądać jedynie wydania nowego zaświadczenia w trybie art. 217 i in. k.p.a.

33 Dopiero, gdy organ postanowieniem odmówi wydania takiego nowego zaświadczenia - można wnosić zażalenie, które otwiera drogę sadową.

34 Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest rodzajem postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym i odformalizowanym. Postępowanie to nie jest jednak postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 kpa a jedynie ma charakter administracyjny z uwagi na stosujące je organy i na jedną z prawnych form działania, do których się ono odnosi. Zaświadczenie jest natomiast informacją, że w posiadaniu organu są wskazane w nim dokumenty świadczące w sposób niewątpliwy o określonych faktach. Jeżeli fakty te budzą wątpliwości, organ nie może przesądzać w sposób arbitralny wątpliwej kwestii (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o. Warszawa 2009 r., str. 891 i nast.).

35 Inaczej mówiąc nie można uzyskać zaświadczenia o pomocy de minimis, jeżeli z materiałów, którymi dysponował organ, wynikało że taka pomoc nie mogła zostać przyznana (np. ze względu na brak przedłożenia we właściwym terminie wymaganych dokumentów). Jeśli chodzi o wyroki oraz ich uzasadnienia, na które Strona powoływała się w skardze, to odnosiły się one do spraw o zupełnie innym stanie faktycznym i prawnym.

36 W pierwszej z nich (sygn. akt II SA/01838/08) chodziło o odmowe wydania zaświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie ze sporządzonym planem zalesienia, co było sporne między Stronami.

37 W drugiej zaś (sygn. akt II SA/WA 2238/12) o odmowę wydania zaświadczeń o przebiegu służby policjanta oraz wysokości jego uposażenia w celu naliczenia i wypłaty emerytury w należnej wysokości.

38 Mając zatem na względzie powyższe Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.