Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., V SA/Wa 122/19

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
V SA/Wa 122/19
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Finanse publiczne, Egzekucyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy ze skargi P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie N. z dnia [...] października 2018 r. 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz P. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., utrzymał

3 w mocy postanowienie Naczelnika [...] Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w

4 W. nr [...] z dnia [...] października 2018 r. o

5 obciążeniu wierzyciela - [...]

6 kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na

7 podstawie tytułów wykonawczych [...],

8 [...] z dnia [...] października 2016 r., obejmujących

9 należności z tytułu obowiązkowych wpłat na rzecz [...] za okres od listopada 2013 r.

10 do sierpnia 2014 r., w łącznej kwocie należności głównej 66.424,00 zł, plus należne

11 odsetki za zwłokę.

12 Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:

13 Naczelnik [...] Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w W.

14 prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego - A. Sp. z

15 o.o. Na podstawie w/w tytułów wykonawczych organ egzekucyjny dokonał zajęć

16 wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych prowadzonych

17 przez:

18 - B. S.A. na podstawie zawiadomienia o zajęciu nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Zawiadomienie wraz z

19 odpisami

20 przedmiotowych tytułów wykonawczych doręczono Stronie w trybie zastępczym w dniu

21 05.12.016 r. Bank zawiadomienie otrzymał w dniu 22 listopada 2016 r.,

22 - A. S.A. na podstawie zawiadomienia o zajęciu nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Zawiadomienie doręczono

23 Stronie w

24 dniu 25 stycznia 2017 r. w trybie zastępczym. Bank zawiadomienie otrzymał w dniu 11

25 stycznia 2017 r., i pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. poinformował o braku środków na

26 rachunku.

27 Naczelnik [...] Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w W.

28 poszukując majątku Zobowiązanej Spółki, z którego można było przeprowadzić

29 egzekucję, kierował zapytania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w

30 P., Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Zakład Ubezpieczeń

31 Społecznych poinformował, że A. Sp. z o.o. nie prowadzi działalności

32 gospodarczej. Z informacji uzyskanej z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców

33 wynika, że A. Sp. z o.o. nie figuruje w Centralnej Ewidencji Pojazdów.

34 Natomiast z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych wynika, że Spółka nie posiada

35 żadnych nieruchomości.

36 Z akt sprawy wynika, że w trakcie wykonywania obowiązków służbowych w dniu

37 30 sierpnia 2017 r., poborca skarbowy podejmował nieskuteczne próby, dokonania

38 czynności egzekucyjnych w miejscu prowadzenia działalności Spółki pod adresem

39 W., ul. [...]. Ustalono, że pod ww. adresem zobowiązana Spółka nie

40 prowadzi działalności gospodarczej, znajduje się tam wirtualne biuro T., natomiast zawarta w dniu [...] maja

41 2015 r. umowa najmu z Zobowiązaną

42 Spółką została wypowiedziana z dniem 1 czerwca 2016 r.

43 Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]

44 Naczelnik [...] Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w W. umorzył na

45 podstawie art. 59 § 3 w zw. z art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o

46 postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm., dalej

47 jako: "u.p.e.a.") postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec A. Sp. z o. o.

48 Zawiadomieniem z dnia 8 maja 2018 r. Naczelnik [...] Mazowieckiego

49 Urzędu Skarbowego w W. poinformował Wierzyciela o wysokości kosztów

50 postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec A. Sp. z o. o.

51 Pismem z dnia 16 maja 2018 r. Prezes Zarządu [...] złożył wniosek o

52 wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych.

53 Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu

54 Skarbowego [...] obciążył Wierzyciela, P.kosztami postępowania

55 egzekucyjnego postępowania egzekucyjnego w wysokości 5.638,40 zł.

56 Następnie organ egzekucyjny, po przytoczeniu stosownych przepisów prawa,

57 normujących kwestie związane z ponoszeniem kosztów egzekucyjnych, stwierdził, że

58 wobec umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie

59 niniejszego tytułu wykonawczego, w sprawie tej wystąpiła przesłanka obciążenia

60 wierzyciela kosztami, określona w art. 64c § 4 u.p.e.a.

61 Pismem z dnia 15.06.2018 r. znak [...][...] złożył w

62 terminie zażalenie na ww. postanowienie organu egzekucyjnego, wnosząc w części

63 dotyczącej obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi w kwocie 4.704.90 zł o jego

64 zmianę, uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I

65 instancji. Wskazał, że brak było podstaw do naliczenia i pobrania opłaty egzekucyjnej

66 za dokonanie czynności egzekucyjnych, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 4 ustawy

67 egzekucyjnej.

68 W związku z powyższym zażaleniem. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w

69 W. po zapoznaniu się z argumentacją zawartą w zażaleniu oraz aktami sprawy,

70 postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i

71 przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

72 Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. po ponownym rozpatrzeniu

73 sprawy, Naczelnik [...] Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w W.

74 obciążył Wierzyciela tj. Prezesa Zarządu [...] kosztami postępowania

75 egzekucyjnego przeprowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]

76 października 2016 r. o numerach [...],

77 [...], wystawionych wobec A. Sp. z o.o. w

78 kwocie 4.844,90 zł.

79 Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 23 października

80 2018 r. [...]

81 złożył w terminie zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego z dnia [...]

82 października 2018 r., wnosząc w części dotyczącej obciążenia wierzyciela kosztami

83 egzekucyjnymi w kwocie 4.844,90 zł o jego zmianę lub jego uchylenie i przekazanie

84 sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

85 Wskazał, że brak było podstaw do naliczenia i pobrania opłaty egzekucyjnej za

86 dokonanie czynności egzekucyjnych, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a.,

87 albowiem wskutek wystosowanych przez organ egzekucyjny zawiadomień o zajęciach

88 nie doszło de facto do zajęcia jakiejkolwiek wierzytelności. Zdaniem [...], skoro na

89 zajętym rachunku bankowym nie było środków, którymi dłużnik mógł dysponować, nie

90 istniała tym samym wierzytelność wobec banku, a zatem organ egzekucyjny nie mógł

91 dokonać zajęcia wierzytelności, której nie było. W ocenie wierzyciela organ w żaden

92 sposób nie wykazał istnienia jakiejkolwiek wierzytelności zobowiązanego wobec banku

93 z tytułu prowadzenia rachunku bankowego. Ponadto wierzyciel uznał, że organ

94 egzekucyjny orzekając o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego

95 za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego winien kierować się wyrokiem

96 Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14. W świetle

97 powyższego organ egzekucyjny winien rozstrzygnąć czy wysokość ustalonych kosztów

98 egzekucyjnych za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest adekwatna

99 względem poziomu skomplikowania czynności podjętych przez organ egzekucyjny oraz

100 nakładu pracy przy egzekwowaniu dochodzonych należności.

101 Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. Dyrektor Izby Administracji

102 Skarbowej utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy.

103 Organ wskazał, że w toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny

104 pobiera zgodnie z art. 64 § 1 i 6 u.p.e.a., opłaty za dokonane czynności egzekucyjne i

105 opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności egzekucyjne

106 związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych w wysokości określonej w tych

107 przepisach.

108 W art. 64c § 1 u.p.e.a., została ustanowiona generalna zasada, że opłaty, o

109 których mowa w art. 64 § 1 i § 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez

110 organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne, które obciążają zobowiązanego. Te

111 koszty egzekucyjne podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji

112 administracyjnej. Ustawa dopuszcza jednak wyjątki od tej zasady polegające na tym, że

113 koszty będzie ponosił wierzyciel lub organ egzekucyjny art. (64c § 4 u.p.e.a.), który

114 stanowi, że wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte

115 od zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 4b oraz art. 64e § 4a.

116 Wskazał, że obciążenie wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego jest

117 uzasadnione i nastąpić może dopiero po uprzednim umorzeniu postępowania

118 egzekucyjnego.

119 Odnosząc się do stanowiska wierzyciela, że w postępowaniu nie doszło do

120 zajęcia wierzytelności Dyrektor wyjaśnił, że koszty egzekucyjne nie są zależne od

121 wyegzekwowania wierzytelności bo zgodnie z art. 80 § 2 u.p.e.a. zajęcie wierzytelności

122 z rachunku bankowego następuje z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu

123 wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego i obejmuje również

124 kwoty, których nie było na rachunku w chwili dokonania zajęcia.

125 Od przedmiotowego postanowienia Prezes Zarządu [...] wniósł skargę do

126 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

127 W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz

128 poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i zasądzenie kosztów

129 postępowania sądowo-administracyjnego oraz zarzucił naruszenie:

130 1. art. 64 § 1 pkt 4 oraz art. 64 § 6 u.p.e.a. poprzez ich błędne zastosowanie i

131 ustalenie przez organ kosztów egzekucyjnych od zajęcia rachunku bankowego pomimo,

132 iż nie doszło w istocie do zajęcia wierzytelności pieniężnych lub innych praw

133 majątkowych, albowiem na rachunku bankowym nie było żadnych środków, co oznacza,

134 iż organ nie zajmując żadnej wierzytelności przysługującej stronie skarżącej wobec

135 banku nie powinien ustalić z tego tytułu kosztów egzekucyjnych,

136 2. art. 138 § 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks

137 Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) zwanej dalej

138 "k.p.a.", poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika [...]

139 Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w W.e z dnia [...] października 2018 r. znak:

140 [...] pomimo, iż organ winien był na podstawie art. 138 § 2

141 k.p.a. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego

142 rozpatrzenia organowi I instancji,

143 Wierzyciel w uzasadnieniu skargi rozwinął postawione zarzuty przedstawiając

144 szczegółowe ich uzasadnienie.

145 W szczególności wskazał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca

146 2016 r. został opublikowany 16 sierpnia 2016 r. tymczasem postanowienie organu I

147 instancji w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego,

148 zostało wydane [...] września 2018 r. zatem postanowienie to jak i postanowienie

149 wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. powinno

150 uwzględniać stanowisko Trybunału dotyczące treści art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a.

151 Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2016 r. orzekł bowiem, że

152 art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. w zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty

153 za dokonane czynności egzekucyjnej, jest niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji

154 RP zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji

155 oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Odnośnie art. 64 § 6 u.p.e.a. w

156 zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, jest

157 niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w

158 związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3

159 Konstytucji.

160 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

161 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

162 skargę należało uwzględnić.

163 Przedmiotem sporu jest prawidłowość ustalenia kosztów egzekucyjnych

164 wynikających z prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko A. Sp.

165 z o.o. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela będącego

166 skarżącym w sprawie.

167 W ocenie Sądu stanowisko organów zajęte w wydanych postanowieniach, w tym

168 w zaskarżonym postanowieniu nie jest prawidłowe.

169 Na wstępie należy wskazać, że skarżący, odwołując się do orzecznictwa sądów

170 administracyjnych oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego syg. SK 31/14, kwestionuje

171 możliwość obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi w sytuacji, gdy

172 przeprowadzone czynności egzekucyjne tj. głównie zajęcie wierzytelności z rachunku

173 bankowego zobowiązanej, na którym nie było środków, nie pozwalały na skuteczne ich

174 wyegzekwowanie jak również kwestionuje wysokość określonych kosztów

175 egzekucyjnych.

176 Odnosząc się do tego stanowiska Sąd uznaje, że organy, w związku z

177 umorzeniem postępowania przeciwko zobowiązanej miały prawo, co do zasady

178 obciążyć wierzyciela powstałymi opłatami egzekucyjnymi jak również opłatą

179 manipulacyjną, które składają się na koszty egzekucyjne.

180 Sąd nie uznaje za trafny poglądu, że naliczanie opłat egzekucyjnych jest możliwe

181 tylko wówczas, gdy z zajętego rachunku bankowego organ przeprowadzi skutecznie

182 egzekucję i podziela w tym zakresie stanowisko zajęte w tej kwestii przez: WSA w

183 Gliwicach w wyroku z 21 maja 2018 r., sygn. akt I Sa/Gl 221/18; WSA w Opolu w

184 wyroku z 21 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Op 33/18.

185 Zdaniem Sądu stanowisko takie jakie zajmuje Prezes Zarządu [...], nie

186 znajduje potwierdzenia w treści przepisów u.p.e.a., które nie uzależniają możliwości

187 naliczenia opłaty od efektywności przeprowadzonej czynności egzekucyjnej.

188 Stosownie bowiem do treści art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny w

189 egzekucji należności pieniężnych pobiera za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3

190 wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych - 5% kwoty egzekwowanej

191 należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr.

192 Natomiast § 9 pkt 2 ww. przepisu stanowi, że obowiązek uiszczenia opłaty za

193 zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u dłużnika zajętej

194 wierzytelności powstaje z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności

195 zawiadomienia o zajęciu. Zgodnie z art. 80 § 1 zd. pierwsze u.p.e.a. organ egzekucyjny

196 dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku

197 zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku

198 bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z

199 tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami

200 egzekucyjnymi. Zgodnie zaś z art. 80 § 2 u.p.e.a. zajęcie wierzytelności z rachunku

201 bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia

202 o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku

203 bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

204 Odnosząc się do treści art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. i użycie określenia

205 "egzekwowanej" a nie "wyegzekwowanej" należności wskazuje zdaniem Sądu, że

206 ustawodawca, nie uzależnił możliwości naliczenia opłaty egzekucyjnej od faktycznego

207 wyegzekwowania wierzytelności.

208 Tym niemniej Sąd podziela stanowisko strony skarżącej co do tego, że wydając

209 swoje rozstrzygnięcie organ II instancji powinien uwzględnić w nim ocenę odnoszącą

210 się do konstytucyjności art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. wyrażoną przez Trybunał

211 Konstytucyjny w wyroku sygn. SK 31/14 i skutek jaki wyrok ten wywiera w odniesieniu

212 do możliwości określenia kosztów egzekucyjnych w myśl tych przepisów.

213 Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 64c § 1 u.p.e.a.

214 opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i § 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami

215 poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty

216 egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego. Jak wynika z § 4 tego

217 przepisu, wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od

218 zobowiązanego.

219 Stosownie do treści art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny w egzekucji

220 należności pieniężnych pobiera za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3

221 wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych - 5% kwoty egzekwowanej

222 należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr.

223 W odniesieniu do art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. jak również art. 64 § 6 u.p.e.a

224 Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. SK 31/14 orzekł

225 m.in., że:

226 "1. Art. 64 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu

227 egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599) w zakresie, w jakim nie

228 określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, jest

229 niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą zakazu

230 nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji oraz nie jest

231 niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

232 2. Art. 64 § 6 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie określa

233 maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, jest niezgodny z wynikającą z art. 2

234 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84

235 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

236 3. Art. 64 § 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie przewiduje

237 możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 tej ustawy i opłaty

238 manipulacyjnej w razie umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę

239 egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych, jest niezgodny z

240 wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64

241 ust. 1 i art. 84 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

242 4. Art. 64 § 1 pkt 1-5, 7, 11, 12 i art. 64 § 6 ustawy powołanej w punkcie 1 w

243 zakresie, w jakim przepisy te nie określają maksymalnej wysokości opłat egzekucyjnych

244 i opłaty manipulacyjnej, nie są niezgodne z art. 217 Konstytucji".

245 TK w uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że: "dla właściwej realizacji wyroku

246 Trybunału w rozpatrzonej sprawie konieczna będzie interwencja ustawodawcy, który

247 powinien, w granicach norm konstytucyjnych i z uwzględnieniem wniosków

248 wynikających z wyroku Trybunału, określić nie tylko maksymalną wysokość opłaty

249 egzekucyjnej, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. oraz opłaty manipulacyjnej, o

250 której mowa w art. 64 § 6 u.p.e.a., ale także maksymalną wysokość innych opłat

251 egzekucyjnych, przeciwko którym można wysunąć zarzuty podobne do rozpatrzonych w

252 niniejszej sprawie. Ustawodawca powinien nadto określić sposób obliczania wysokości

253 tych opłat w razie umorzenia postępowania w związku z dobrowolną zapłatą

254 egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych. Trybunał

255 Konstytucyjny, jako "ustawodawca negatywny", nie ma w tym zakresie kompetencji."

256 Dodać także należy, że wyrok TK zapadł w sprawie, w której doszło do

257 umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na uregulowanie należności przez

258 zobowiązanego poza postępowaniem egzekucyjnym.

259 Należy wskazać, że w wyroku SK 31/14, nie była kwestionowana sama

260 możliwość pobierania opłaty egzekucyjnej, czy manipulacyjnej w razie bezskuteczności

261 egzekucji ani też możliwość obciążania nią wierzyciela - w sytuacji, gdy nie można ich

262 ściągnąć od zobowiązanego a jedynie fakt braku określenia górnej granicy tych opłat.

263 Podkreślenia również wymaga, że w odniesieniu do charakteru wyroku SK 31/14

264 i jego skutków w zakresie dalszego stosowania zakwestionowanych przepisów u.p.e.a.,

265 wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 marca 2018 r., sygn. akt II

266 FSK 2206/17. NSA wskazał, że "Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest

267 bowiem wyrokiem zakresowym, co wyraźnie wynika z jego sentencji. Wyrok ten - w

268 przeciwieństwie do klasycznego wyroku uznającego zaskarżony przepis za niezgodny z

269 Konstytucją - nie powoduje utraty mocy zaskarżonego przepisu. Przepis ten nadal

270 obowiązuje w systemie prawa, nie traci mocy, jednakże od chwili orzeczenia musi być

271 traktowany jako niezgodny z Konstytucją, ale tylko w granicach (w zakresie)

272 określonych w wyroku Trybunału. W pozostałym zakresie może, a nawet - musi być

273 nadal stosowany przez adresatów tego przepisu. Jednakże aby nie narazić się na

274 zarzut naruszenia Konstytucji, przepis ten musi być stosowany i interpretowany (w

275 szczególności przez organy i sądy) zgodnie ze wskazówkami zawartymi w wyroku

276 Trybunału".

277 Organ egzekucyjny w przedmiotowej sprawie zastosował art. 64 § 1 pkt 4 i 64 §

278 6 u.p.e.a. Przepisy te jak wynika z powyższego wyroku TK, zostały uznane za

279 niekonstytucyjne w zakresie, w jakim nie określają maksymalnej wysokości opłaty za

280 dokonane czynności egzekucyjne.

281 W rezultacie ustawodawca winien określić maksymalną wysokość opłaty

282 egzekucyjnej, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a jak również opłaty

283 manipulacyjnej o jakiej mowa w art. 64 § 6 u.p.e.a.

284 Dopóki jednak ustawodawca nie wprowadzi stosownych zmian, organy

285 egzekucyjne powinny każdorazowo analizować powstałe w sprawie koszty egzekucyjne

286 oraz zasadność obciążenia nimi stron postępowania zgodnie z wytycznymi Trybunału

287 Konstytucyjnego i w taki sposób, aby nie można było zarzucić im naruszenia zasad

288 określonych w tym wyroku. Tak więc ustalając wysokość kosztów egzekucyjnych, które

289 mają obciążyć wierzyciela, organy egzekucyjne powinny wziąć pod uwagę rzeczywiste

290 wydatki i koszty związane z dokonaniem w toku postępowania egzekucyjnego

291 poszczególnych czynności egzekucyjnych, przy uwzględnieniu ich pracochłonności i

292 czasochłonności, mając na względzie, aby ustalone koszty nie pozostawały w

293 oderwaniu od nakładów pracy organu.

294 Dalej Sąd wskazuje, że podziela pogląd NSA zawarty np. w ww. wyroku z dnia 20

295 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 3446/18 (CBOSA), że opłata egzekucyjna w wysokości

296 określonej w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a, może być pobrana wówczas, gdy nastąpi

297 faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych, co w rozpoznawanej sprawie nie miało

298 miejsca.

299 Zdaniem Sądu, dokonując oceny, czy koszty egzekucyjne są właściwe w danej

300 sprawie, należy brać pod uwagę nie tylko faktycznie poniesione, wydatki, ale

301 uwzględnić również fakt, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego wymaga

302 nakładu pracy i czasu.

303 Odnosząc wspomniane uwagi do zaskarżonego postanowienia, jak również

304 postanowienia organu I instancji należy stwierdzić, że nie dokonano w nich takiej oceny.

305 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy konieczne będzie zatem takie wyliczenie kosztów

306 egzekucyjnych w zakresie opłat egzekucyjnych jak i opłaty manipulacyjnej ażeby

307 okazały się one adekwatne do poniesionych wydatków jak również nakładu pracy

308 organu egzekucyjnego mając na uwadze standardy wynikające z wyroku SK 31/14.

309 Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na

310 podstawie art. 145 § 1 pkt pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

311 wyroku.

312 O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Powołane przepisy