Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., V SA/Wa 1196/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., V SA/Wa 1196/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi W. w C. na informację Ośrodka Rozwoju Edukacji z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Po rozpatrzeniu protestu W. w C. na rozstrzygnięcie Ośrodka Rozwoju Edukacji, pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej II stopnia (IP2), skutkujące negatywną oceną wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pt. "..." na etapie oceny merytorycznej, Ośrodek Rozwoju Edukacji pismem z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... pozostawił protest bez rozpoznania.

3 W uzasadnieniu informacji zawartej w wyżej wymienionym piśmie przywołano m.in. następujące okoliczności:

4 Dnia ... listopada 2013 r. do IP2 wpłynął wniosek W. w C. o dofinansowanie projektu pt. "...". Wniosek został nadesłany w odpowiedzi na konkurs zamknięty nr ... "..." w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

5 Po pozytywnej ocenie formalnej wniosku, projekt został przekazany do oceny merytorycznej. W wyniku przeprowadzonej analizy projektu, został on negatywnie oceniony (odrzucony) z uwagi na niespełnienie kryterium dostępu nr 2 i 4 przez nieuzyskanie, co najmniej 60% punktów w dwóch punktach oceny merytorycznej (pkt. 3.3; IV). O wyniku oceny poinformowano Wnioskodawcę pismem z dnia ... marca 2014 r., znak: ..., zawierającym pouczenie o przysługującym środku odwoławczym.

6 W dniu ... kwietnia 2014 r. Wnioskodawca – W. w C. – wniósł protest nie zgadzając się z oceną Komisji Oceny Projektów dotyczących niespełnienia kryterium dostępu a i c zawartego w części A KOM oraz pkt 3.3 a; IV a,b,c zawartego w części B KOM.

7 Po przeprowadzeniu wstępnej weryfikacji formalnej pisma protestowego, IP2 stwierdziła, że do przedmiotowego środka odwoławczego nie został załączony oryginał lub uwierzytelniona kopia dokumentu poświadczającego umocowanie osoby, która protest podpisała, do działania w imieniu Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 30b ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r, Nr 84 poz. 712 z późn. zm.) w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) protest powinien być bowiem wniesiony w formie pisemnej i powinien zawierać:

8 podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

9 Jeśli zatem podpis składa osoba upoważniona do reprezentowania wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, zastosowanie ma ustawowy wymóg załączenia dokumentu poświadczającego umocowanie tej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy. Powyższe oznacza również, że dokument taki powinien być dołączony do każdego protestu/odwołania wniesionego przez osobę prawną/jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej/osobę upoważnioną przez wnioskodawcę, nawet jeśli środek odwoławczy został podpisany przez tę samą osobę/y, która/e podpisała/y WND w części V.

10 Skargę na informację (rozstrzygnięcie) zawarte w wyżej opisanym piśmie wniosła W. w C. domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie Skarżącego pełnomocnictwa udzielić może zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Powstaje ono poprzez oświadczenie woli osoby udzielającej pełnomocnictwa. W. w C., składając protest od oceny merytorycznej nie wyznaczyła osoby upoważnionej do podpisania wniosku. Podpisu dokonał sam Wnioskodawca, w imieniu którego działała osoba, której umocowanie wynika z faktu zajmowanego stanowiska, a nie z nadanego upoważnienia bądź pełnomocnictwa.

11 Zdaniem Skarżącego możliwość podpisania protestu przez samego wnioskodawcę, bez dodatkowych upoważnień lub pełnomocnictw potwierdza orzeczenie NSA dotyczące I SA/Sz 836/12 – Wyrok WSA w Szczecinie z 25 października 2012 r. Sąd stwierdził w nim bowiem że z zasad (rozdział 6, podrozdział 16) wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego w terminie 14 dni od daty powiadomienia o wyniku oceny. Powyższy środek zaskarżenia (protest) przewidziany został w wykonaniu dyspozycji art. 30b ust 2 u.z.p.p.r., stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie a nadto w terminie, trybie i na warunkach tak określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Jednocześnie w Zasadach tych wskazano, że protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli został wniesiony: a) po terminie, b) w sposób sprzeczny z pouczeniem, c) do niewłaściwej instytucji oraz w zakresie pkt b) między innymi jeżeli został wniesiony przez nieuprawniony podmiot tzn. nie będący wnioskodawcą, którego wniosek o dofinansowanie projektu podlegał ocenie i którego wniesiony protest dotyczy, z uwzględnieniem jednak sposobu reprezentacji określonego podmiotu będącego wnioskodawcą. Oznacza to, iż w przypadku, gdy protest jest podpisany przez osobę/osoby inną/e niż wykazana/e w pkt V wniosku, którego ośrodek odwoławczy dotyczy, do protestu musi zostać załączony dokument pozwalający na stwierdzenie uprawnienia do wniesienia protestu w imieniu wnioskodawcy (np. odpis z właściwego rejestru, ważne pełnomocnictwo)

12 W ocenie Skarżącego powyższy wyrok jasno wskazuje, że w przypadku kiedy wniosek jest podpisany przez wnioskodawcę nie ma konieczności dołączenia do protestu dokumentów pozwalających na stwierdzenie uprawnień do wniesienia protestu w imieniu wnioskodawcy. Kanclerz ze względu na zajmowane stanowisko reprezentuje Uczelnie i ma prawo do podejmowania decyzji w jej imieniu bez dodatkowych upoważnień lub pełnomocnictw.

13 W przypadku protestu wniesionego przez W. w C. protest został podpisany przez samego Wnioskodawcę, który był również wskazany w punkcie V wniosku o dofinansowanie projektu.

14 Skarżący podniósł dodatkowo, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, pomimo jego wniesienia od negatywnej oceny wniosku narusza bezwzględnie obowiązujący przepis art. 30b ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. stanowiący, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy.

15 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

16 Sąd zważył co następuje:

17 Skarga nie jest zasadna.

18 Przepis art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. określa, że skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, czyli pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie.

19 Przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r precyzuje, że skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30i pkt 1. Co prawda ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wymienia informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, o której mowa w art. 30b ust. 11, niemniej jednak rozwiązanie takie należy uznać za niezgodne z zasadami demokratycznego państwa prawnego, ponieważ pozostawienia bez sądowej kontroli rozstrzygnięć dotyczących praw uczestnika postępowania konkursowego nie znajduje usprawiedliwienia.

20 Sąd zwraca uwagę, że w dotychczasowym orzecznictwie dopuszczalność drogi sądowo-administracyjnej, w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30b ust. 11 u.z.p.p.r., nie była kwestionowana (por. wyrok NSA z 18 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 393/14, wyrok WSA we Wrocławiu z 17 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 858/13, wyrok WSA w Warszawie z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2553/13, pub. baza CBOSA – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

21 Z powyższych względów sąd opowiada się za dopuszczeniem kontroli sądowej także w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

22 Podkreślenia wymaga że w niniejszej sprawie spór dotyczy, tego, czy Skarżąca składając protest, który podpisał Kanclerz W. w C. Z. B., powinna do niego załączyć oryginał lub uwierzytelnioną kopię dokumentu poświadczającego umocowanie Z. B. do działania w jej imieniu, zważywszy, że wniosek o dofinansowanie podpisał także Z. B. Przy czym bezsporne jest to, że do protestu takie dokumenty nie zostały załączone.

23 W ocenie Sądu do rozstrzygnięcia powyższej kwestii koniecznym jest przytoczenie treści art. 30b ust. 6 pkt 6 u.z.p.p.r. w myśl którego – protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

24 1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

25 2) dane wnioskodawcy;

26 3) numer wniosku o dofinansowanie;

27 4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

28 5)wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;

29 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

30 W myśl natomiast art. 30b ust. 11 pkt 4 u.z.p.p.r. – protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony bez spełnionych wymogów określonych w ust. 6 – o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

31 Z powyższego wynika, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprost wskazała wymogi formalne jakie powinien spełniać protest, nakładając w szczególności obowiązek załączenia do protestu oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby do działania w imieniu wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę, że składającym wniosek o dofinansowanie jest osoba prawna ( W. w C.) takim dokumentem powinien być Statut Uczelni oraz Uchwała o powołaniu Kanclerza, bądź też – w przypadku braku zapisu w Statucie o możliwości reprezentowania Skarżącej przez Kanclerza w przedmiotowej sprawie – stosowne pełnomocnictwo. Pozostaje poza sporem, że takie dokumenty nie zostały załączone do protestu.

32 W przypadku niespełnienia wymogów formalnych określonych w art. 30b ust. 6 u.z.p.p.r., ustawa przewiduje pozostawienie protestu bez rozpatrzenia bez konieczności wcześniejszego wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braków w tym zakresie, co uzasadnione jest dążeniem do zapewnienia szybkości postępowania związanego z prowadzeniem polityki rozwoju. Zdaniem Sądu powołane przepisy są jasne i nie powstają na ich tle żadne wątpliwości co do obowiązku dołączenia pełnomocnictwa tudzież innego dokumentu, z którego wynika możliwość reprezentacji wnioskodawcy (wypisu z KRS, statutu) do wniesienia protestu. Dodać także trzeba, że Skarżąca została szczegółowo pouczona przez organ w piśmie z ... marca 2014 r. o sposobie i terminie wniesienia protestu, a w szczególności o treści art. 30b ust. 6 u.z.p.p.r.

33 Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie Sąd zauważa, że powołany wyrok WSA w Szczecinie z 25 października 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 836/12 dotyczy innego stanu faktycznego niż w przedmiotowej sprawie. Powodem uwzględnienia skargi przez WSA w Szczecinie było niepouczenie strony o konieczności złożenia pełnomocnictwa przy składaniu protestu, a nie że złożenie takiego pełnomocnictwa nie jest konieczne.

34 W ocenie Sądu bezzasadne są argumenty Skarżącej dotyczące tego, że protest został podpisany przez samego Wnioskodawcę. Wskazać należy, że ubiegającym się o dofinansowanie była W. w C., która jest osobą prawną i która – zgodnie ze Statutem – działa przez swe organy, jednym z tych organów jest Kanclerz. Przedłożenie Statutu było zatem konieczne aby zbadać, czy jego uregulowania dawały podstawę do działania w imieniu skarżącej Uczelni przez Kanclerza. Brak takich dokumentów uniemożliwił organowi zbadanie takiego umocowania, co automatycznie spowodowało konieczność pozostawienia protestu bez rozpatrzenia

35 Wobec powyższego Sąd – na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. – skargę oddalił.