Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2004 r., VI SAB/Wa 71/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2004 r., VI SAB/Wa 71/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. w przedmiocie bezczynności Prezydenta m. W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] października 2004r. skarżąca A. O. wniosła skargą na bezczynność organu - Prezydenta m. W. podnosząc, że organ nie załatwił sprawy skarg składanych na działalność zarządcy targowiska przy ul. [...][...] Sp. z o.o. W pismach kierowanych do organu skarżąca podważała kompetencje zarządy targowiska, sposób prowadzenia negocjacji z kupcami oraz wysokość opłat z tytułu posadowienia pawilonu handlowego na terenie targowiska.

3 Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. zobowiązało organ do rozpoznania wniosku skarżącej w

4 formie przewidzianej prawem w terminie do dnia [...] września 2004r.

5 W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenia wskazując, że odpowiedzi na pisma skarżącej zostały ostatecznie udzielone brak jest

6 podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

8 Zgodnie z art.l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie

9 stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem

10 ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś

11 według kryteriów słusznościowych.

12 Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.l34 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

13 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

14 Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skargę należało odrzucić, bowiem zgodnie z przepisem art. 3. § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

15 Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis § 2 powołanego

16 artykułu wskazuje, ze kontrola działalności administracji publicznej przez

17 sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

18 1) decyzje administracyjne;

19 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na

20 które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia

21 rozstrzygające sprawę co do istoty;

22 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i

23 zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

24 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu

25 administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

26 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu

27 terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

28 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

29 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu

30 terytorialnego;

31 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt l-4.

32 Ponadto zgodnie z § 3 powołanego przepisu Sądy administracyjne orzekają

33 także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują

34 sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

35 Przepis § 2 powołanego artykułu pkt.8 wskazuje, że skargę na bezczynność organu można wywieść w przypadkach określonych w pkt l -4.

36 Pisma skarżącej kierowane do organu w żadnym wypadku nie mogą

37 być uznane za wnioski, które organ powinien załatwić w formie opisanej w

38 § 2 pkt 1-4. W tym stanie rzeczy skarżąca nie mogła oczekiwać podjęcia

39 przez organ działań przewidzianych przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że korespondencja prowadzona przez skarżącą z organem nie może być w ocenie sądu uznana za skargę złożoną

40 w trybie art. 227 k.p.a. gdyż zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi

41 może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań

42 przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi skarżącej składane na zarządcę targowiska dotyczą sfery cywilnoprawnej i jako takie nie podlegają ocenie

43 sądu.

44 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58. § ł pkt l Sąd odrzucił skargę, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z § 3. powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.