Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r., VI SA/Wa 83/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r., VI SA/Wa 83/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant: ref. staż. Piotr Czyżewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę

Uzasadnienie

2 |Decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2009 r. przyznano A. z siedzibą w [...], zwanej dalej "uprawnioną", prawo ochronne na znak |

3 |towarowy słowno-graficzny [...], zgłoszony do ochrony w dniu [...] sierpnia 2006 r. |

4 |W świetle opisu tego znaku przedstawia on napis [...],przy czym człon [...] napisany jest za pomocą konturów poszczególnych liter słowa [...] a człon|

5 |[...]umieszczony jest poniżej i napisany jest stylizowaną czcionką. Poniżej znajduje się grafika przedstawiająca produkt w postaci [...]. Całość |

6 |umieszczona jest na niejednolitym tle. W lewym dolnym rogu znajduje się informacja handlowa o producencie. |

7 |Znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 5, 29 i 32, w tym m.in. odżywek wzmacniających organizm. |

8 |W dniu [...] września 2010 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw O. Spółka z o.o. z siedzibą w [...], zwanej dalej "spółką", wobec decyzji o |

9 |udzieleniu prawa ochronnego na wspomniany znak towarowy. Podstawę prawną sprzeciwu stanowił zarzut udzielenia prawa ochronnego z naruszeniem |

10 |przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej |

11 |"p.w.p."). W myśl tego przepisu, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który |

12 |udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z |

13 |wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd,|

14 |które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. |

15 |Według spółki sporny znak jest podobny, w rozumieniu powołanego przepisu, do należących do niej: |

16 |• znaku słowno-graficznego [...] o numerze [...]przeznaczonego do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających, ujętych w klasach 5, 29 i 30, |

17 |• znaku towarowego słownego [...]o numerze [...] przeznaczonego także do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających w klasach 5, 29 i 30, |

18 |• znaku towarowego słowno-graficznego [...]o numerze [...]przeznaczonego również do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających w klasach 5, 29 i 30. |

19 |Zdaniem spółki wszystkie cztery wskazane znaki przeznaczone są do oznaczania podobnych i identycznych towarów. Pomiędzy spornym znakiem a |

20 |znakami należącymi do spółki występuje podobieństwo pod względem fonetycznym, wizualnym i znaczeniowym, a zatem odbiorcy mogą uznać towary |

21 |oznaczane spornym znakiem za pochodzące od spółki lub podmiotu z nią powiązanego. Jak podkreśliła, zarówno w znaku spornym, jak i w znakach |

22 |przeciwstawionych, elementy słowne dominują nad szatą graficzną. Elementy słowne [...]oraz [...] są oznaczeniami fantazyjnymi, abstrakcyjnymi. |

23 |Uprawniona uznała sprzeciw za bezzasadny i sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Wskazała na zarejestrowanie |

24 |wielu znaków towarowych, zawierających słowa [...] które są przeznaczone do oznaczania podobnych towarów. |

25 |Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr Sp. [...] oddalił sprzeciw. |

26 |Zdaniem organu towary, do oznaczania których przeznaczone są analizowane znaki, są w znacznym stopniu podobne, a w niektórych przypadkach wręcz|

27 |identyczne. Są to przede wszystkim różnego rodzaju [...]. |

28 |Oceniając, na gruncie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., podobieństwo spornego znaku i znaków przeciwstawionych, jak podniósł organ, ocena |

29 |podobieństwa prowadzona jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących |

30 |elementów. W sprawie istotny jest krąg docelowych odbiorców towarów oznaczanych spornym znakiem, do których należą głównie [...]. Tacy nabywcy |

31 |towarów są uważni i ostrożni, a przed zakupem [...] zazwyczaj sprawdzają załączoną do danego produktu informację o jego składzie i działaniu lub |

32 |konsultują zasadność zażycia preparatu ze sprzedawcą lub innymi osobami korzystającymi z tego rodzaju produktów. |

33 |Analizując omawiane znaki towarowe pod względem znaczeniowym, zdaniem Urzędu Patentowego, elementy słowne znaku spornego oraz znaku [...]o |

34 |numerze R-[...] mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych tymi znakami towarów. Słowo [...]pochodzi [...] i stanowi pierwszy człon wyrazów |

35 |złożonych [...]albo przedrostek [...]. Słowo to występuje w wielu językach świata i dla przeciętnego polskiego odbiorcy jego znaczenie jest |

36 |oczywiste. Natomiast słowo [...] oznacza w języku angielskim i francuskim [...]. W języku angielskim, który jest podstawowym językiem obcym |

37 |stosowanym w praktykach handlowych, powyższe słowo jest wymawiane jako [...]albo [...] |

38 |Oznaczenie [...]będzie zrozumiałe dla polskich odbiorców, którzy ze względu na podobieństwo brzmienia i zapisu, odczytają je jako[...] W związku z |

39 |tym podobieństwem przeciętny polski konsument nie będzie miał problemu ze zrozumieniem słowa [...] niezależnie od stopnia znajomości języka |

40 |angielskiego. Fakt, iż jakieś oznaczenie składa się m.in. ze słowa pochodzącego z języka obcego, nie wyklucza opisowego charakteru tego |

41 |oznaczenia. Zależy to bowiem od stopnia znajomości danego języka wśród polskich odbiorców oraz od tego, czy te słowa są powszechnie używane i |

42 |zrozumiałe, czy też jest to trudne słownictwo specjalistyczne. Zarówno konsumenci, jak i [...], w celu opisania znacznego rozmiaru [...] posługują |

43 |się określeniami takimi jak: [...] czy [...], co wynika z materiałów przedstawionych przez skarżącą. Sporny znak jest też zrozumiały dla większości|

44 |nabywców [...] ponieważ słowo [...]jest podobne do jego polskiego odpowiednika [...]Toteż, odbiorcy z pewnością będą kojarzyć powyższe słowa ze sobą.|

45 |W ocenie organu znaki [...]są identyczne pod względem znaczeniowym, lecz okoliczność ta nie stwarza ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd ze |

46 |względu na opisowy charakter tych oznaczeń w stosunku do sygnowanych nimi towarów. |

47 |Analizując natomiast znaki [...]o numerach [...] w ocenie Urzędu Patentowego ich poszczególne elementy słowne można określić jako aluzyjne, podczas|

48 |gdy znaki analizowane w całości należy uznać za pozbawione konkretnego znaczenia. Słowo [...], jak już wskazano, oznacza bowiem [...]. Natomiast |

49 |element słowny [...]nie posiada żadnego znaczenia. Jest to bowiem fantazyjny wyraz, który może być postrzegany, jako skrót od angielskiego słowa |

50 |[...] oznaczającego [...]. Wobec fantazyjnego charakteru znaków [...]nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia do powyższych|

51 |znaków. |

52 |Porównując płaszczyznę wizualną omawianych znaków, znak sporny oraz przeciwstawione mu znaki towarowe [...]o numerze [...]o numerze [...], są |

53 |oznaczeniami słowno-graficznymi, zaś znak towarowy [...] ma charakter słowny. Szata graficzna znaku spornego jest znacznie rozbudowana i stanowi |

54 |charakterystyczną, fantazyjną kompozycję przypominającą etykietę towaru. Na tą szatę składają się charakterystyczny sposób zapisu słów [...][...] |

55 |umieszczonych poniżej tych słów. Powyższe elementy znajdują się na niejednolitym tle o odcieniu szarym i czarnym. Dlatego sporny znak towarowy |

56 |składa się z wielu elementów graficznych i słownych, które przyciągają uwagę odbiorcy. Znak ten należy analizować, z uwzględnieniem jego |

57 |dominujących elementów, którymi są graficzny motyw [...], oraz słowa [...] |

58 |Tymczasem przeciwstawiony znak towarowy [...]o [...] został przedstawiony w sposób odmienny od spornego znaku. W przypadku tego znaku kompozycja |

59 |graficzna jest mniej rozbudowana. Składa się z zapisanych w charakterystyczny sposób liter oraz umieszczonego obok nich przedmiotu o |

60 |nieregularnym kształcie przedstawionego w kolorze czarno-białym. Przedmiot ten znajduje się wewnątrz kwadratu. Drugi z przeciwstawionych |

61 |znaków, tj. [...], składa się jedynie z charakterystycznie zapisanych liter częściowo otoczonych obwódką. Natomiast ostatni ze znaków należących |

62 |do spółki, tj. [...], jest znakiem słownym i nie posiada jakichkolwiek elementów graficznych. |

63 |W ocenie organu wskazane powyżej cechy znaków pozwalają stwierdzić, że są one niepodobne pod względem wizualnym. Przesądza o tym przede |

64 |wszystkim odmienna koncepcja graficzna znaków słowno-graficznych, przede wszystkim znaku spornego oraz różnice w postaci odmiennego sposobu |

65 |zapisu liter. Występujące w tych znakach elementy odmienne mają charakter dominujący i dlatego znaki te są postrzegane jako zupełnie różne. |

66 |Również w przypadku oceny podobieństwa wizualnego znaków istotny był opisowy charakter znaków [...] który sprawia, że dla oceny postrzegania |

67 |znaków ważniejsze są ich pozostałe elementy w postaci motywów graficznych. Powyższa okoliczność jest również kluczowa przy porównaniu oznaczeń |

68 |na płaszczyźnie fonetycznej. Co prawda znak sporny w trakcie wymawiania brzmi identycznie jak znak [...] i podobnie do dwóch znaków [...] lecz |

69 |również w tym przypadku należy mieć na uwadze informacyjny charakter oznaczeń [...] Wobec powyższego w postrzeganiu ich przez przeciętnych |

70 |odbiorców pierwszoplanowe są pozostałe elementy znaków. |

71 |Ostatnią przesłankę określoną w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest możliwość spowodowania wśród odbiorców błędu polegającego w szczególności na |

72 |skojarzeniu znaku spornego ze znakiem wcześniejszym. Ogólna całościowa ocena ryzyka wprowadzenia w błąd uwarunkowana jest, zdaniem organu, |

73 |szeregiem współzależności występujących pomiędzy wszystkimi elementami, które należy poddać analizie w danej sprawie. Istotne znaczenie ma w |

74 |tym przypadku kwestia ogólnego wrażenia przeciwstawionych oznaczeń, jakie wywołują one na potencjalnym konsumencie oraz zwykłe warunki obrotu |

75 |gospodarczego. Ocena podobieństwa znaków towarowych nie może ograniczać się do jednego tylko z elementów znaków, choćby najbardziej |

76 |charakterystycznego. Zdaniem organu występujące w analizowanych oznaczeniach elementy odmienne przeważają nad ich cechami wspólnymi. |

77 |Rozbudowana szat a graficzna spornego znaku będzie niewątpliwie przyciągać uwagę odbiorców, odgrywając kluczową rolę. Jest ona na tyle |

78 |charakterystyczna, że pozwala odbiorcom odróżniać przeciwstawione znaki i zdaniem organu eliminuje ich podobieństwo. Jedynymi wspólnymi cechami|

79 |porównywanych znaków są słowa [...]które mają charakter informacyjny oraz zostały przedstawione w odmienny graficznie sposób. W ocenie Urzędu |

80 |Patentowego sama okoliczność występowania podobnych słów w znakach towarowych nie przesądza o istnieniu ryzyka wprowadzenia w błąd |

81 |potencjalnych odbiorców i nie wyklucza możliwości udzielenia prawa ochronnego. Ryzyko takie należy bowiem oceniać na podstawie całościowej |

82 |oceny podobieństwa znaków oraz przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie. |

83 |Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej |

84 |sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, |

85 |skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy przeciwstawionymi znakami, czy dystynktywność poszczególnych elementów znaków. Dla celów całościowej |

86 |oceny niebezpieczeństwa konfuzji model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie stanowi osoba należycie dobrze poinformowana, |

87 |należycie uważna i ostrożna. Poziom spostrzegawczości przeciętnego konsumenta może się różnić w zależności od rodzaju towarów lub usług. |

88 |Zdaniem organu konsument nabywający [...]wiedząc o ich wpływie na zdrowie i o niebezpieczeństwach płynących z ewentualnej pomyłki, będzie |

89 |szczególnie uważny i ostrożny. Taki odbiorca, nawet jeżeli nie posiada profesjonalnej wiedzy i doświadczenia w zakresie wskazanych towarów, |

90 |podczas ich zakupu jest wyjątkowo uważny w wyborze właściwego produktu. Nie są to bowiem zwyczajne towary codziennego użytku, mające wpływ na |

91 |proces budowania [...] oraz mogące mieć poważne skutki dla zdrowia konsumenta. Osoba kupująca tego rodzaju odżywki zazwyczaj uważnie poszukuje |

92 |właściwego dla niej produktu i sięga po poradę profesjonalnego sprzedawcy lub doradcy. Rozsądny nabywca takich towarów przy ich zakupie zwraca |

93 |więc szczególną uwagę na znak towarowy, którym są one oznaczone. Z tych względów w ocenie organu analizowane oznaczenia są na tyle |

94 |zróżnicowane, że konsumenci z pewnością nie będą mieli problemów z ich identyfikacją i odróżnieniem. Przesądzają o tym dominujące różnice |

95 |pomiędzy nimi, które przeważają nad elementami zbieżnymi. Dlatego nie istnieje niebezpieczeństwo, iż nabywca stwierdzi, że ma do czynienia z |

96 |tym samym towarem lub serią towarów wytwarzanych przez wnoszącego niniejszy sprzeciw lub podmiot z nim powiązany. |

97 |Urząd Patentowy wziął pod uwagę ugruntowaną w orzecznictwie polskim i europejskim zasadę silniejszej ochrony tych znaków towarowych, które |

98 |cechuje większa odróżnialność. W świetle orzecznictwa niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd jest tym większe, im większą zdolność odróżniającą |

99 |posiada znak z wcześniejszym pierwszeństwem oraz bardziej podobne są towary lub usługi opatrzone porównywanymi znakami. Zdaniem ETS, ustalając |

100 |zdolność odróżniającą znaku i oceniając tym samym, czy ma on szczególną zdolność odróżniającą, należy przeprowadzić całościową ocenę jego |

101 |mniejszej lub większej wagi zdolności do identyfikowania towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany. Dokonując tej oceny należy |

102 |wziąć pod uwagę wszelkie istotne warunki, a w szczególności cechy samego znaku towarowego, włączając w to fakt posiadania lub nie elementu |

103 |opisowego towarów lub usług przez znak. W tym kontekście, jak ustalił Urząd Patentowy, słowa [...] mają słabą zdolność odróżniającą w stosunku do|

104 |towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami, wobec czego ważniejsze są pozostałe elementy tych znaków. Mając na uwadze powyższą okoliczność |

105 |oraz dokonaną wcześniej analizę podobieństwa znaków towarowych, a także stanowisko doktryny i sądów, w ocenie organu nie istnieje |

106 |prawdopodobieństwo powstania wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami. |

107 |Reasumując, zdaniem organu, przeciwstawione znaki oceniane jako całość są na tyle zróżnicowane, że wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a|

108 |tym samym nie są podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Brak podobieństwa znaków wyklucza możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców |

109 |pomimo stwierdzonego podobieństwa towarów. Ze względu na brak podobieństwa między znakami nie można mówić o niebezpieczeństwie, że odbiorca |

110 |może błędnie uznać zgłoszony w niniejszej sprawie znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego podmiotu lub|

111 |też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno-prawne łączące odrębnych przedsiębiorców. |

112 |Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1520/12, wydanym w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z |

113 |siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2011 r. nr Sp. [...]w przedmiocie unieważnienia prawa|

114 |ochronnego na znak towarowy, uchylił zaskarżoną decyzję. |

115 |W sprawie, jak przypomniał Sąd pierwszej instancji, materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. |

116 |Przepis ten określa tzw. względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego. W sprawie też, o czym była mowa, towary, do oznaczenia których |

117 |przeznaczone są porównywane znaki, są identyczne bądź co najmniej jednorodnego charakteru. |

118 |Zdaniem Sądu pierwszej instancji Urząd Patentowy nie uzasadnił w sposób przekonujący, iż w sprawie nie zachodzi, tzw. względna przeszkoda |

119 |udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...]w zakresie objętym sprzeciwem (towary z klas 5 i 29). Podobieństwo kwalifikowane |

120 |oznaczeń może wynikać już z samego faktu powtórzenia w znaku spornym elementu słownego występującego w jednym ze znaków przeciwstawionych. W |

121 |szczególności za nieprzekonujący uznano wywód Urzędu Patentowego o rodzajowym charakterze wyrażenia słownego [...] który miałby obejmować swoim |

122 |znaczeniem całą kategorię [...] podczas gdy żaden z dokumentów zbiorczo wymienionych w tym fragmencie uzasadnienia, zdaniem Sądu, tezy tej nie |

123 |potwierdza. Innymi słowy, organ nie wyjaśnił, a z materiału sprawy okoliczność ta nie wynika jednoznacznie, aby sporny znak towarowy niósł |

124 |konkretne informacje o rodzaju i właściwościach towaru. Nie wskazuje przy tym jedynie na właściwości związane ze sposobem podania towarów, do |

125 |których oznaczenia został przeznaczony, tym bardziej, że brak jest w sprawie dowodu, aby towary dla których został on przeznaczony, miały |

126 |wyłącznie postać [...]. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji podobne poglądy wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie |

127 |oznaczenia [...] (wyrok z 29 maja 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 611/09). Zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie został umotywowany pogląd Urzędu |

128 |Patentowego o opisowym (rodzajowym) charakterze spornego oznaczenia, a także o dominującej roli, jaką miałaby odgrywać w nim grafika, która |

129 |raczej z uwagi na brak rzucającej się w oczy kolorystyki i fantazyjnej ornamentacji nie będzie odebrana przez przeciętnego konsumenta, jako |

130 |dostatecznie odróżniająca i wskazująca na pochodzenie towaru. W ocenie Sądu grafika w przypadku rozpatrywanym w niniejszej sprawie nie stanowi |

131 |dostatecznej przeciwwagi dla identycznego, jak w znakach przeciwstawionych elementu słownego. |

132 |Z uwagi na akcentowaną w orzecznictwie oraz doktrynie zasadę całościowej oceny znaku towarowego, brak jest uzasadnienia dla akceptacji poglądu |

133 |organu, który wyraźnie dokonał oceny jednego tylko elementu - strony graficznej znaków porównywanych. Pomijając jego zdaniem nie dystynktywny |

134 |element słowny Urząd Patentowy naruszył powyższą zasadę, uchybiając przepisom procedury (art. 7, art. 77 oraz w szczególności 107 § 3 k.p.a. w |

135 |zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.). |

136 |Uprawniona wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu|

137 |Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. |

138 |Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach zaskarżenia wskazanych w przepisach art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. |

139 |W pierwszej kolejności skarga kasacyjna zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a |

140 |mianowicie: |

141 |• art. 133 § 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uznanie zaskarżonej decyzji Urzędu |

142 |Patentowego za nieprawidłową i uznanie, że sporne znaki towarowe [...] mają charakter opisowy, a podobieństwo występujące pomiędzy nimi powoduje |

143 |możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; |

144 |• art. 133 § 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na pominięciu różnic w warstwie |

145 |graficznej przeciwstawionych znaków towarowych i przez to uznanie, że znaki te nie różnią się w sposób dostateczny, a zatem nie wskazują na |

146 |pochodzenie towarów i powodują możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd; |

147 |• art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na braku wskazania co do dalszego postępowania, mimo uwzględnienia skargi i konieczności jej ponownego |

148 |rozpatrzenia przez organ administracji. |

149 |Skarga kasacyjna zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie błędną wykładnię 132 § 2 pkt 2 p.w.p., polegającą na uznaniu, |

150 |że dominującym elementem porównywanych znaków jest część słowna, w przeciwstawionych znakach towarowych grafika nie ma charakteru dostatecznie |

151 |odróżniającego, a w konsekwencji istotą sprawy jest ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd przez przeciwstawione znaki towarowe. |

152 |Według uprawnionej Urząd Patentowy prawidłowo dokonał szczegółowej oceny znaków towarowych na płaszczyznach wizualnej, fonetycznej i |

153 |znaczeniowej, uznając je za nie podobne pod względem wizualnym, gdyż każdy ze znaków słowno-graficznych ma rozbudowaną fantazyjną i |

154 |charakterystyczna szatę graficzną. |

155 |Ponadto - w warstwie słownej – omawiane znaki mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych nimi towarów - słowo [...] ([...]) oraz słowo [...] |

156 |(ang. fr. - [...]). Z racji faktu, że odbiorcami towarów oznaczonych wskazanymi znakami towarowymi są [...], posługiwanie się określeniami [...] |

157 |dotyczy towarów o określonym kształcie i wielkości. Krąg adresatów tychże produktów to co do zasady ludzie młodzi, którzy w dobie posługiwania |

158 |się różnego rodzaju komunikatorami używają skrótów oraz potocznych określeń, także w języku angielskim. Określenia te nie mają więc |

159 |dostatecznych znamion odróżniających, dlatego też - odmiennie do stanowiska Sądu pierwszej instancji, elementy słowne porównywanych znaków nie |

160 |mają charakteru dominującego. |

161 |Kasator podkreślił, że Urząd Patentowy RP, wbrew stanowisku WSA zawartym w uzasadnieniu wyroku, szeroko i starannie wyjaśnił w swojej decyzji |

162 |dlaczego uznał, że określenie [...] ma charakter informacyjno-opisowy. Rozważania te zajmują 2 strony uzasadnienia zaskarżonej decyzji i |

163 |podniesiono w nich argumenty słownikowe, językowe, a także odbioru przez przeciętnego zorientowanego odbiorcę. Dlatego Sąd pierwszej instancji,|

164 |w jego ocenie, niewłaściwie przyjął, że Urząd Patentowy nie uzasadnił swojego stanowiska w odniesieniu do kwestii opisowości tychże znaków, |

165 |kwestionując jedynie merytoryczna ocenę organu. |

166 |Skarga kasacyjna zarzucała także nietrafność stanowiska Sądu pierwszej instancji, kwestionującego opisowość zestawienia [...], sugerującego |

167 |możliwość samodzielnej zdolności odróżniającej tego wyrażenia dla towarów, które w sposób dla siebie naturalny oferowane są w [...]. Podnosiła, |

168 |że odbiorcami towaru są [...]. Urząd Patentowy odniósł się do tego zagadnienia, a uprawniona w pełni podziela stanowisko, że ta grupa nie jest |

169 |przypadkowymi konsumentami, dokonujących spontanicznych zakupów w sklepie. Przede wszystkim preparaty te są oferowane w ściśle oznaczonych |

170 |miejscach: specjalistycznych sklepach lub dokładnie wskazanych działach w sklepach [...]. Ponadto sami nabywcy są osobami dobrze zorientowanymi, |

171 |znającymi skład i działanie określonych produktów. Toteż, doskonale znają różnice między preparatami pochodzącymi także od tego samego |

172 |producenta, dlatego przywiązują wagę do najdrobniejszych różnic w opakowaniach, a zatem - także oznaczeniach naniesionych na wskazane towary. |

173 |Odnosząc się do uwagi Sądu pierwszej instancji, dotyczącej użycia w znaku towarowym wyrazów opisowych [...] , że nie wszystkie towary, do |

174 |oznaczania których przeznaczony jest ten znak, są sprzedawane w [...], jak podniosła uprawniona, nie jest możliwe używanie znaku zawierającego |

175 |informacje o sposobie podawania [...] do [...] sprzedawanych w innej postaci. W takiej sytuacji oznaczenia towaru wprowadzałyby w błąd odbiorców i |

176 |byłyby przedmiotem postępowania administracyjnego organów kontrolnych. Ponadto, występując jako uprawniona do spornego znaku towarowego |

177 |wykazywała w toku postępowania, że znak towarowy [...] jest stosowany do [...]Również spółka, jak i inni uczestnicy obrotu w swoich materiałach |

178 |informacyjnych i reklamowych potwierdzają taki zakres stosowania znaku. |

179 |W świetle skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji dokonał nieprawidłowej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., uznał, że między |

180 |porównywanymi znakami zachodzą niedostateczne różnice w warstwie graficznej, warstwa słowna jest dominująca i identyczna lub podobna, wobec |

181 |czego zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Natomiast przepis art. 132 § 2 pkt 2 p.w.p. wymaga zaistnienia |

182 |łącznie 3 przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku towarowego: znaki przeznaczone są do oznaczania towarów identycznych lub podobnych, |

183 |znaki te są identyczne lub podobne do znaku zarejestrowanego na rzecz innego podmiotu oraz istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do |

184 |pochodzenia towarów. W niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą łącznie, zatem przepis ten nie znajduje zastosowania w zaskarżonym wyroku.|

185 |Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania |

186 |Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, uznając skargę kasacyjną za opartą na usprawiedliwionych podstawach naruszenia przez Sąd |

187 |pierwszej instancji wszystkich wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania. |

188 |W pierwszej kolejności NSA zwrócił uwagę, że Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę charakteru prawnego postępowania spornego, toczącego |

189 |się w granicach wniosku (art. 255 ust. 4 p.w.p.), mającego charakter kontradyktoryjny, a zatem przerzucający na strony inicjatywę procesową. Z |

190 |tych względów, w jego ocenie, nie można zaakceptować stanowiska zajętego w zaskarżonym wyroku, jakoby Urząd Patentowy naruszył przepisy art. 7 |

191 |i art. 77 § 1 k.p.a., które na organ nakładają obowiązek działania z urzędu, m.in. w zakresie zbierania materiału dowodowego i wyjaśnienia |

192 |stanu faktycznego sprawy. Również, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, Urząd Patentowy nie naruszył przepisu art. 107 § 3 k.p.a., który |

193 |wskazuje elementy składowe, jakie powinno zawierać uzasadnienie decyzji. Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego w dobrym stopniu odpowiada |

194 |wymogom, o których mowa we wspomnianym przepisie. |

195 |Sąd pierwszej instancji, w ocenie NSA, naruszył wskazany w skardze kasacyjnej przepis art. 133 § 1 p.p.s.a., w świetle którego Sąd wydaje wyrok|

196 |rozprawy na podstawie akt sprawy. Przejawem naruszenia tego przepisu jest w szczególności czynienie Urzędowi Patentowemu zarzutu, że nie |

197 |przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w dostateczny sposób swojego stanowiska w istotnych dla sprawy kwestiach, podczas gdy, jak to |

198 |trafnie zarzuca skarga kasacyjna, a czego nie dostrzegł Sąd pierwszej instancji, na dwóch stronach uzasadnienia organ wyjaśnił, m.in. dlaczego |

199 |określenie [...] ma charakter informacyjno-opisowy. Natomiast uzasadnienie zaskarżonego wyroku, stawiające wspomniane zarzuty Urzędowi |

200 |Patentowemu jest lakoniczne i niepoparte argumentacją mającą odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Ponadto, co jest |

201 |mankamentem uzasadnienia zaskarżonego wyroku, przedstawione przez Sąd pierwszej instancji zarzuty wobec stanowiska Urzędu Patentowego nie |

202 |wskazują konkluzji, a w szczególności nie zawierają wskazań co do dalszego postępowania, czym naruszony został powołany w skardze kasacyjnej |

203 |przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. |

204 |Mając na uwadze naruszenie przez Sąd pierwszej instancji wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania przedwczesne było, w cenie NSA,|

205 |odnoszenie się do zarzutu naruszenia w zaskarżonym wyroku przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. |

206 |Rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji winien, co zalecił NSA, zbadać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, a w szczególności |

207 |skontrolować trafność konkluzji Urzędu Patentowego, opartej na wyczerpujących wywodach tego organu, iż nie narusza przepisu art. 132 ust. 2 pkt|

208 |2 p.w.p. udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Ocenie zdolności rejestracyjnej omawianego znaku towarowego nie może szkodzić |

209 |informacja o rejestracji międzynarodowej [...] z [...] kwietnia 2008 r., na którą powołuje się spółka (zał. nr 28 do odpowiedzi na skargę |

210 |kasacyjną), gdyż dokument ten zaistniał już po dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku ([...] sierpnia 2006 r.). Również nie znajduje |

211 |uzasadnionych podstaw powoływanie się w niniejszej sprawie na ustalenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja |

212 |2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 611/09, gdyż podstawą materialnoprawną tej sprawy nie był omawiany przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. |

213 |Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

214 |Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli |

215 |prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla |

216 |wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego |

217 |w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa |

218 |dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a-c p.p.s.a.). |

219 |Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd |

220 |oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W pojęciu "ocena prawna" |

221 |mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści|

222 |przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania |

223 |stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie |

224 |błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków|

225 |w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądowym. Ocena prawna może dotyczyć stanu |

226 |faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii |

227 |zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej |

228 |wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. |

229 |Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. |

230 |Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że Urząd Patentowy, |

231 |wbrew stanowisku sądu I instancji, nie naruszył art. 107 § 3 k.p.a., który wskazuje elementy składowe, jakie powinno zawierać uzasadnienie |

232 |decyzji. Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2011 r. w dobrym stopniu odpowiada wymogom, o których mowa we wspomnianym |

233 |przepisie. Wywody Urzędu Patentowego dotyczące stanu faktycznego sprawy NSA ocenił jako wyczerpujące. |

234 |Zatem, w ocenie sądu ponownie rozpoznającego sprawę, stan faktyczny przyjęty przez organ należało uznać za prawidłowy, albowiem nie został |

235 |skutecznie podważony skargą O. Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Urząd Patentowy w sposób wyczerpujący wyjaśnił swoje rozstrzygnięcie. Zaskarżona|

236 |decyzja zawiera dokładne badanie podobieństwa towarów oraz przeciwstawionych znaków towarowych [...].Kolegium przeanalizowało w niej kompleksowo |

237 |wszystkie podobieństwa i różnice pomiędzy przedmiotowymi znakami. W szczególności organ wyjaśnił dlaczego określenie [...]ma charakter |

238 |informacyjno-opisowy nie zaś fantazyjny jak twierdzi skarżący. Znaczenie słowa [...]jest dla przeciętnego polskiego odbiorcy oczywiste. [...] |

239 |Przeciętny polski konsument nie będzie miał zatem trudności ze zrozumieniem obu słów. Zgodzić się więc należy z Urzędem Patentowym, że opisowy |

240 |charakter znaków [...]sprawia, że dla oceny postrzegania znaków ważniejsze są pozostałe elementy znaków w postaci motywów graficznych. Natomiast |

241 |element słowny [...]nie posiada żadnego znaczenia. Jest słowem fantazyjnym. Może być postrzegany jako skrót od słowa [...]Wobec fantazyjnego |

242 |charakteru znaków [...]nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia do powyższych znaków. |

243 |Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że porównywane znaki są niepodobne pod względem wizualnym. Decyduje o tym struktura znaku, |

244 |użyte litery. Koncepcje graficzne porównywanych znaków słowno-graficznych są odmienne. |

245 |Uwarunkowania powyższe determinują ocenę całościową podobieństwa znaków i ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców. Na podstawie szczegółowej |

246 |analizy Kolegium trafnie uznało, że przeciwstawione znaki są w tak znacznym stopniu zróżnicowane, że nie zachodzi niebezpieczeństwo |

247 |wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Oceniając model przeciętnego konsumenta, Kolegium uwzględniło wszystkie|

248 |istotne okoliczności, a więc zdolność odróżniającą znaku z wcześniejszym pierwszeństwem w tym fakt posiadania elementu opisowego towarów przez |

249 |znak, cechy spornego znaku. Za trafny sąd ocenił wniosek Kolegium, że w świetle okoliczności sprawy nie istnieje prawdopodobieństwo powstania |

250 |wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu miedzy badanymi znakami. |

251 |Skoro nie zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd, w szczególności ryzyko skojarzenia przeciwstawionych znaków jako oznaczeń tych samych produktów |

252 |lub produktów pochodzących od tego samego producenta, nie mogą zostać spełnione przesłanki art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. Zatem zarzut |

253 |naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy przez jego nieprawidłową interpretację nie jest zasadny. Wobec tego, że stan |

254 |faktyczny przyjęty przez Urząd Patentowy jest prawidłowy, znajdujący potwierdzenie w prawidłowo zebranym i ocenionym materiale dowodowym, |

255 |zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny. Organ w sposób jak najbardziej poprawny dokonał subsumcji stanu faktycznego sprawy z |

256 |przepisem prawa materialnego tj. art. art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. ustawy p.w.p. |

257 |Wykładnia art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. wymaga zaistnienia łącznie trzech przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku towarowego: |

258 |znaki przeznaczone są do oznaczania towarów identycznych lub podobnych, znaki te są identyczne lub podobne do znaku zarejestrowanego na rzecz |

259 |innego podmiotu oraz istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów. W przedmiotowej sprawie przesłanki te nie zachodzą łącznie.|

260 |Zatem przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. |

261 |W świetle powyższych rozważań zarzuty skargi: |

262 |- naruszenia prawa materialnego przez błędną interpretację i wynikające z niej wnioski art. 129 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 120 oraz art. 132 |

263 |ust. 2 pkt 3 ustawy p.w.p.; |

264 |- naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. sąd uznał za bezzasadne. |

265 |Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił. |

266 | |