Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2016 r., VI SA/Wa 67/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2016 r., VI SA/Wa 67/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku P. Sp. j. z siedzibą w N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Sp. J. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Uzasadnienie

2 Strona skarżąca – P. Sp. j. z siedzibą w N. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Do skargi załączono sporządzony na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.

3 Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] lutego 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową. Strona skarżąca żądanych dokumentów nie przedstawiła, nie udzielając również żadnych wyjaśnień dotyczących jej sytuacji majątkowej.

4 Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu podniesiono, że nienadesłanie przez stronę skarżącą na wezwanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącej uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

5 Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła w terminie otwartym sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W argumentacji wniosku, jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca podała brak znajomości prawa pracownika strony skarżącej, który odbierał korespondencję. Do wniosku załączono dokumenty dotyczące sytuacji materialnej strony skarżącej.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

8 W przedmiotowej sprawie, z uwagi na czynność, której dotyczy wniosek strony skarżącej, zaznaczyć należy, że stosownie do art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepis ten nie przewiduje terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, tak więc strona może składać taki wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przepis ten dotyczy niezakończonego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania w którym nie zostało wydane orzeczenie kończące sprawę lub orzeczenie takie nie stało się jeszcze prawomocne, a także postępowania zainicjowanego przez stronę po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które ma doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia, np. poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z 1 lipca 2014 r., I OZ 527/14; z 27 marca 2014 r., I OZ 219/14). W orzecznictwie wskazuje się także, iż skoro ustawodawca nie zakreśla terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zatem nie można uchybić terminowi do dokonania tej czynności procesowej, a w konsekwencji brak jest również podstaw do jego przywrócenia. Nie jest możliwe uchybienie takiemu terminowi, a co za tym idzie – również przywrócenie uchybionego terminu. Tego rodzaju wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy (por. postanowienia NSA: z 14 marca 2013 r., II GZ 104/13; z 30 września 2014 r., I FZ 305/14 i I FZ 309/14; z 22 marca 2016 r., II FZ 24/16).

9 Zdaniem sądu w konsekwencji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącej uznać należy za niedopuszczalny. Skoro nie jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy to tym bardziej nie jest dopuszczalne przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia takiego wniosku przez nadesłanie dokumentów dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącej.

10 Podkreślić należy, że w ocenie Sądu brak jest przeszkód, aby w nowo złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca powołała się na nadesłane już do Sądu dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego oraz dochodów strony skarżącej.

11 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.