Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2024 r., VI SA/Wa 4809/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2024 r., VI SA/Wa 4809/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 K. P. (dalej: "skarżący", "strona"), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku.

3 Zgodnie z zarządzeniem z 8 lutego 2024 r. (k. 17) pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w zakreślonym przez Sąd terminie 7 dni. Wezwanie zawierało również pouczenie o konsekwencjach procesowych niewykonania wezwania (rygor odrzucenia skargi).

4 Odpis powyższego zarządzenia został doręczony osobiście pełnomocnikowi strony w dniu 5 marca 2024 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 20). Ostatnim dniem na dokonanie wpisu był zatem 12 marca 2024 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych tut. Sądu (Rejestr Opłat Sądowych) ustalono, że do dnia 14 marca 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide notatka służbowa, k. 24).

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Skarga podlega odrzuceniu.

7 Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a.") oraz zostanie prawidłowo opłacona.

8 Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

9 Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach procesowych jego niewykonania zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 marca 2024 r., w związku z czym ostatnim dniem na uiszczenie wpisu od skargi był 12 marca 2024 r. W terminie tym pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu, będąc pouczony o skutkach procesowych jego zaniechania. W konsekwencji skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, do którego zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi, o czym świadczy notatka służbowa pracownika tut. Sądu z 19 marca 2024 r.

10 Mając na względzie powyższe okoliczności, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.