Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2015 r., VI SA/Wa 1894/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2015 r., VI SA/Wa 1894/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...]

Uzasadnienie

2 W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego – Dz. U. Nr 89, poz. 506. Zgodnie z § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

3 W związku z tym, że po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), od dnia 1 stycznia 2012 r. przepisem będącym podstawą do nakładania kar pieniężnych stał się art. 92a ustawy o transporcie drogowym, w dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 15 maja 2012r. zmieniające ww. rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 604). Zgodnie z obowiązującym brzmieniem § 1 tego aktu prawnego "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę". W myśl § 2 ww. rozporządzenia sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym właściwym według miejsca siedziby organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono terminy rozprawy.

4 W przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] nałożył na R. M. (dalej zwanego skarżącym) karę pieniężną w wysokości 5.000 zł za naruszenie przepisów transportu drogowego, powołując się na art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Po złożeniu przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania. W postanowieniu zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skargę na powyższe postanowienie złożył R. M., przesyłając ją, wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonym postanowieniu, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

5 Podkreślić należy, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż przepisy ww. rozporządzeń Prezydenta RP zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostałym, właściwym według rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym pierwszej instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W konsekwencji przekazanie jedynie spraw ze skarg na decyzje o nałożeniu kar pieniężnych z wyłączeniem spraw związanych z nałożeniem tych (takich jak stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania) ograniczyłoby osiągnięcie omawianego celu w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu (patrz postanowienie NSA z 28 września 2011 r. sygn. akt II GZ 440/11 oraz postanowienie NSA z 4 listopada 2011r. sygn. akt II GZ 484/11).

6 W niniejszej sprawie skarżący zamieszkuje w B., województwo [...], zatem właściwym do jej rozpoznania w myśl cyt. wyż. przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...].

7 Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

8 Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.