Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2005 r., VI SA/Wa 1852/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2005 r., VI SA/Wa 1852/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Andrzej Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2004 nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. odmawiającą wydania R. H. pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

3 Wnioskiem z dnia [...] marca 2004r. R. H. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o wydanie pozwolenia na broń palną sportową. W uzasadnieniu wskazał, że jest członkiem klubu sportowego L. "W." i uprawia czynnie strzelectwo sportowe od 2001r., posiada złotą odznakę strzelecką Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego /PZSS/, posiada patent PZSS upoważniający do uprawiania strzelectwa sportowego z broni pneumatycznej, kulowej i śrutowej, posiada licencję PZSS uprawniającą do wyczynowego uprawiania strzelectwa sportowego w zakresie strzelań pneumatycznych i kulowych, jest członkiem Klubu Strzelectwa Praktycznego w Z. wchodzącego w skład Międzynarodowej Federacji Strzelectwa Praktycznego I.P.S.C., uzyskuje ponadprzeciętne wyniki sportowe, zamierza uzyskać uprawnienia instruktora strzelectwa sportowego i praktycznego, jest członkiem grupy inicjatywnej, która ma na celu utworzenie wielozadaniowego ośrodka szkoleniowego strzelectwa sportowego i praktycznego w K. Do wniosku dołączył wymagane przepisami prawa dokumenty oraz dokumenty dowodzące prawdziwości wskazanych we wniosku okoliczności a także plik dyplomów i komunikatów klasyfikacyjnych świadczących o sukcesach w dziedzinie strzelectwa sportowego.

4 W toku postępowania administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji ustalił, że przed Sądem Okręgowym w K. od sierpnia 2003r. przeciwko R. H. toczy się postępowanie karne o popełnienie czynów z art.271 § 3 kk w zw. z art.12 k.k. /poświadczenie nieprawdy w dokumentach-fakturach sprzedaży/ w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie mniejszej niż 5.618.814,50 zł oraz o kierowanie przestępstwami podatkowymi z art. 55 § 1 k.k.s., art. 284 § 2 kk i art. 294 § 1 kk przy czym uszczuplenia podatkowe, do których doszło wyniosły kilka milionów złotych.

5 W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. organ zawiesił postępowanie administracyjne w oczekiwaniu na wyrok sądu w sprawie karnej o przestępstwa przeciwko mieniu. Zażalenie R. H. na to postanowienie zostało dnia [...] czerwca 2004r. uwzględnione przez Komendanta Głównego Policji, który wskazał, że fakt prowadzenia postępowania karnego nie stanowi przesłanki wystarczającej do zawieszenia postępowania na podstawie art.97 §1 p.4 KPA.

6 R. H. złożył kolejne dyplomy strzeleckie.

7 Decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. Wojewódzki Komendant Policji w K. odmówił wnioskodawcy wydania pozwolenia na broń palną sportową podając jako podstawę prawną art.15 ust.1, p.6 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji /Dz.U. nr 53 z 1999r. poz.549 z późn. zmianami/ oraz art.104 KPA. W uzasadnieniu decyzji Komendant wskazał, że art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji stanowi, iż pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw. Przeciwko wnioskodawcy toczy się postępowanie karne o przestępstwa przeciwko mieniu, a zatem jest on wykluczony z grona osób, którym można wydać pozwolenie na broń. W ocenie organu co do osób, przeciwko którym toczy się postępowanie karne o przestępstwa przeciwko mieniu zawsze istnieje obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesami bezpieczeństwa i porządku publicznego.

8 Od decyzji tej odwołał się wnioskodawca zarzucając naruszenie art.7 i 77 KPA oraz wadliwą interpretację art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji. W uzasadnieniu wskazał, że ma ponadprzeciętną potrzebę posiadania broni sportowej w uwagi na swoje uzdolnienia i zaangażowanie w strzelectwo sportowe. Organ nie wykazał, że istnieje obawa, iż wnioskodawca może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego ani, że interes strony jest w konflikcie z interesem społecznym. "Uzasadniona obawa" z art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji może występować tylko w określonych przypadkach, nie zaś co do wszystkich osób, wobec których toczy się postępowanie karne o przestępstwa przeciwko mieniu.

9 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. odmawiającą wydania R. H. pozwolenia na broń palną sportową wskazując jako podstawę prawną art.138 § 1 p.2 KPA oraz art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji.

10 W uzasadnieniu wskazał, że jednym z kryteriów wydania pozwolenia na broń palną jest przestrzeganie prawa, a wobec ustalenia, że przeciwko wnioskodawcy toczy się postępowanie karne o przestępstwa przeciwko mieniu, organ I instancji był zobligowany wydać decyzję o odmowie pozwolenia, niezależnie od spełnienia przez wnioskodawcę innych kryteriów uzasadniających wydanie pozwolenia na broń palną sportową. Z woli ustawodawcy podejrzani o popełnienie przestępstw wymienionych w tym przepisie nie mogą posiadać pozwolenia na broń.

11 Decyzję tę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawca R. H. wnosząc o jej uchylenie.

12 Zarzucał naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego wnikających z art. 6, 7, 8, KPA oraz naruszenie art. 77 §1 KPA i art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji. Wskazał, że spełnia przesłanki formalne i prawne z art.10 ustawy i aby się rozwijać musi mieć własną broń. Zarzucał wadliwą interpretację art.15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji i nieuprawnione przyjęcie, że sam fakt skazania lub prowadzenia postępowania o przestępstwa wymienione w tym przepisie eliminuje skarżącego z grona osób, którym można wydać pozwolenie na broń. W ocenie skarżącego przepis ten dotyczy tylko tych osób skazanych lub objętych postępowaniem karnym, co do których istnieje uzasadniona obawa, że użyją broni w celu sprzecznym z interesem porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Organ był więc zobligowany do wykazania istnienia związku między toczącym się postępowaniem karnym, a istniejącą co do oskarżonego wnioskodawcy obawą użycia broni w celu sprzecznym z ustawą. Na poparcie swego stanowiska skarżący przedłożył opinię prawną dr hab. W. P. z Katedry Prawa Cywilnego i Międzynarodowego Prywatnego Uniwersytetu [...] w K., z której konkluzji wynika, że zdaniem autora, pozwolenie na broń nie może być wydane tylko takiej osobie, przeciwko której prowadzone jest postępowanie karne o przestępstwo przeciwko mieniu, co do której istnieje uzasadniona obawa, że użyje broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego.

13 W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wnosił o jej oddalenie. Wskazał, że w ocenie organów Policji osoby, przeciwko którym toczy się postępowanie karne nie dają rękojmi przestrzegania przepisów, w tym także przepisów o broni i amunicji. W sytuacji skarżącego odmowa miała charakter obligatoryjny.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

16 Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.

17 W sprawie niniejszej spór między stroną, a organem dotyczy interpretacji art. 15 ust.1, p.6 ustawy o broni i amunicji. W ocenie Sądu spór ten jest nieuzasadniony, bowiem przepis jest jednoznaczny, a jednoznaczność ta wynika z jego literalnego brzmienia: "Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego, w szczególności /.../ wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw /przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu/". Użycie słów "w szczególności" poprzedzających wymienienie osób, które zostały skazane lub są podejrzane o popełnienie przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu oznacza, że co do tych osób ustawodawca sam rozstrzygnął, iż co do nich obawa sprzecznego z prawem użycia broni istnieje. Co do tych osób organ nie musi więc przeprowadzać oceny czy obawa rzeczywiście istnieje, gdyż oceny tej dokonał już ustawodawca w ustawie. Zatem wobec skazanych lub podejrzanych o przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu organ musi jedynie ustalić fakt skazania lub prowadzenia postępowania o przestępstwa wymienione w przepisie, a oceny, że obawa istnieje dokonał już sam ustawodawca.

18 Pozwolenie na broń nie może być więc wydane osobom wymienionym po słowach "w szczególności...", a także innym osobom, co do których organ poweźmie obawę, że użyją broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Co do tych innych osób organ musi szczegółowo zanalizować i uzasadnić swoją obawę.

19 Odmienne rozumienie przepisu prowadziłoby do wniosku, że cała jego część zaczynająca się od słów "w szczególności..." jest zupełnie niepotrzebna, skoro organ musiałby i tak zawsze, i w każdym przypadku oceniać, czy istnieje uzasadniona obawa sprzecznego z prawem użycia broni.

20 W tym stanie rzeczy należy uznać, że organ prawidłowo ocenił, iż co do wnioskodawcy istnieje negatywna przesłanka wydania pozwolenia na broń palną, a jej istnienie sprawia, że nawet liczne przesłanki pozytywne nie pozwalają na wydanie pozwolenia.

21 Zważywszy powyższe działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późn. zmianami/ Sąd orzekł jak w sentencji.