Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r., VI SA/Wa 1751/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r., VI SA/Wa 1751/16

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1751/16 oddalono skargę A. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

3 Pismem z dnia 6 lutego 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

4 Skarżący pismem z dnia 6 maja 2017 r. złożył zażalenie od powyższego postanowienia, a w dniu 27 czerwca 2017 r. wpłynął do Sądu sporządzony na urzędowym formularzu wniosek A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.

5 Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2017 r. przyznano A. T. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sądowych.

6 W piśmie z dnia 27 grudnia 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego R. S. pełnomocnikiem z urzędu dla A. T..

7 Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 26 lutego 2018 r. złożył uzupełnienie zażalenia od ww. postanowienia z dnia 19 maja 2017 r. W przedmiotowym piśmie radca prawny R. W. S. zawarł także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

8 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II GZ 52/18 oddalił ww. zażalenie.

9 W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

10 W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).

11 W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny R. W. S. reprezentował skarżącego w postępowaniu z zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1751/16,

12 Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt d) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł.

13 Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przy tym przesłanki, wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż, w ocenie rozpoznającego wniosek, czynności pełnomocnika miały charakter czynności standardowych.

14 W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.