Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r., VI SA/Wa 1613/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r., VI SA/Wa 1613/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. T. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. L. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie

4 z dnia 3 sierpnia 2010 r., skarżący został wezwany do

5 do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 sierpnia 2010 r. (k. [...] akt sądowych).

6 Postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu kwotę 450,00 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2010 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych).

7 Pismem zatytułowanym "oświadczenie" z dnia 30 września 2010 r. (nadanym w dniu 4 października 2010 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oświadczając, iż "nie był on w stanie zrobić opłaty w wyznaczonym terminie, gdyż nie było go w kraju".

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

9 Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna.

10 Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

11 W świetle przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak stanowi przepis § 2 art. 87 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

12 Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podał, że niedotrzymanie terminu wniesienia wpisu spowodowane zostało jego nieobecnością w kraju. Ta jednak okoliczność nie uzasadnia, zdaniem Sądu, przyjęcia iż skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu powyższego terminu.

13 Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Jednakże zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podkreślić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może zatem nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1254/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2049/09).

14 W świetle powyższego i wskazanej przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu brak jest jednak podstaw , by przyjąć, iż skarżący uprawdopodobnił, iż za uchybienie terminu winy nie ponosi. Z wniosku o przywrócenie terminu nazwanego "oświadczeniem" wynika, iż skarżący nie uiścił w terminie wpisu od skargi, ponieważ nie było go w kraju. Nieobecność w kraju nie zwalnia skarżącego z obowiązku należytej staranności i terminowego działania także w sytuacji, gdy przebywa on poza granicami kraju. W świetle obowiązującego prawa istnieje możliwość ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem skarżący decydując o wyjeździe z kraju i wiedząc o toczącym się postępowaniu sądowym mógł pełnomocnika ustanowić bądź podjąć takie działania organizacyjne, które zapewniłyby terminowe uiszczenie wpisu.Takiego działania skarżący nie podjął.

15 Sąd uznał zatem, że skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw działając na swoje ryzyko i tym samym nie uprawdopodobnił braku zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu od skargi.

16 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.