Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2006 r., VI SA/Wa 1333/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2006 r., VI SA/Wa 1333/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w lokalu gastronomicznym usytuowanym przy ul. M. w W. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] odmawiającą spółce z ograniczoną odpowiedzialnością S. z siedzibą w W. (skarżąca) wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w lokalu gastronomicznym usytuowanym przy ul M. w W.

3 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w ustalonym stanie faktycznym nie jest możliwe wydanie wnioskowanego zezwolenia albowiem Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W. postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...], które uprawomocniło się bez zaskarżenia, negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej w zakresie zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy , o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W tym stanie rzeczy, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej jako: SKO), organ zezwalający jest zobowiązany do wydania decyzji odmownej. Jednocześnie SKO uznało za co najmniej kontrowersyjne stanowisko organu I instancji, który odmawiając wydania zezwolenia wskazał dodatkowo na fakt, że lokal gastronomiczny przy ul M. mieści się w budynku w którym usytuowana jest placówka oświatowa a zatem, że miejsce sprzedaży napojów alkoholowych nie spełnia wymogów określonych w cytowanej wyżej ustawie o wychowaniu w trzeźwości. Organ odwoławczy stwierdził, że z treści § 2 ust.2 pkt 1 lit. c) uchwały Nr VIII/98/2003 Rady m.st. Warszawy z dnia 13 marca 2003 r. (Dz.Urz.Woj. Mazowieckiego Nr 92, poz.2371 ze zm.) wynika jednoznacznie, że zakaz sytuowania miejsca sprzedaży alkoholu w budynku bezpośrednio przylegającym do szkoły, lecz nie w lokalu sąsiadującym bądź mieszczącym się w tym samym budynku – co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

4 W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, sprecyzowanej ostatecznie pismem z dnia [...] lipca 2006 r. (k.21 akt sądowych), skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzucając kwestionowanej decyzji naruszenie m.in. art. 14 ust 1 pkt 1 i art. 12ust.2 w zw z art. 18 ust.3 a) ustawy o wychowaniu w trzeźwości ...oraz wydanie jej z rażącym naruszeniem art.22, 32 ust.1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2001 r. sygn akt IISA 519/00 strona zaakcentowała , że opinia Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W. nie rozstrzyga o istocie sprawy a postępowanie przed organem współdziałającym ma charakter postępowania pomocniczego. Ponadto zarzuciła, że postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W. z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] zostało oparte na uchwale Rady m.st Warszawy z dnia 13 marca 2001 r , która w sposób bezprawny rozszerzyła wynikający z ustawy zakaz sprzedaży napojów alkoholowych. Podniosła także, iż jest jedynym podmiotem prowadzącym działalnośc gastronomiczną w budynku przy ul. M., który nie uzyskał zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zatem zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i procesowym wg stanu faktycznego i prawnego obowiązującego - co do zasady- w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm zwanej dalej p.p.s.a. –.)

8 Dokonując oceny zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, zatem skarga jest nieuzasadniona.

9 Zgodnie z art.18 ust.3 a) Ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wydaje się "po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy". Ta pozytywna opinia, wydana w trybie art. 106 KPA, jest warunkiem wstępnym do uzyskania zezwolenia. Dopiero w razie, gdy opinia Komisji jest pozytywna, organ rozważa całokształt okoliczności i wydaje decyzję merytoryczną, która nie musi, ale może być pozytywna. Gdy opinia w/w Komisji jest negatywna, warunek wstępny nie jest spełniony i zezwolenie nie może być wydane.

10 W sprawie niniejszej jest niesporne, że Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W. z dnia [...] marca 2006 r. negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej w zakresie zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy. Postanowienie Nr [...] o negatywnej opinii nie zostało zaskarżone, co pełnomocnik spółki potwierdził na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 20 listopada 2006 r. Powyższe postanowienie jest więc prawomocne. W tych okolicznościach, na tym etapie postępowania, za zbędną należy uznac koniecznośc odniesienia się przez Sąd, do zarzutów strony, co do prawidłowości postanowienia Nr [...].

11 Jak wskazano wyżej, negatywna opinia Komisji stanowi fakt o znaczeniu prawnym, którym związany jest organ wydający decyzję w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. Obecnie wobec kategorycznego brzmienia przepisu art. 18 ust.3 a) ustawy o wychowaniu w trzeźwości, nie ma możliwości wydania zezwolenia z pominięciem negatywnej opinii Komisji. Jeżeli więc taka negatywna opinia jest prawomocna i funkcjonuje w obrocie prawnym, to musi skutkować odmową wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Powołanie się przez skarżącą na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2001 r. sygn akt IISA 519/00 nie może odnieśc pożądanego przez stronę skutku z tego powodu, że powyższe orzeczenie zostało wydane na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów w/w ustawy, gdzie nie było art. 18 ust. 3 a). Dopiero z dniem 9 listopada 2002 r. podczas nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości ustawodawca wprowadził do omawianej ustawy w/w uregulowanie (v. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Dz. U. z 2002, Nr 167, poz.1372).

12 Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak pozytywnej opinii Komisji skutkuje uznaniem, że nie został spełniony wstępny warunek do uzyskania zezwolenia, wobec tego odmowa wydania zezwolenia nie narusza prawa. Zdaniem Sądu, w toku sprawy administracyjnej nie doszło również do naruszenia przepisów proceduralnych w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c) p.p.s.a

13 W tym stanie rzeczy, na podstawie art.151 p.p.s.a. należało skargę oddalic jako nie znajdującą usprawiedliwionych podstaw.