Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2007 r., VI SA/Wa 1326/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2007 r., VI SA/Wa 1326/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2007 r. sprawy ze skarg M. S.A. z siedzibą w Ł. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających odpowiednio: powyżej 18 % alkoholu; do 4,5 % alkoholu oraz piwa; powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oddala skargi

Uzasadnienie

2 Prezydent W., działając na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002r. nr 147, poz. 1231 ze zm. ), zwanej dalej ustawą, dnia [...] kwietnia 2006 r. cofnął udzielone firmie M. S.A. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie spożywczo-przemysłowym usytuowanym przy ul. G. w W.. Wydane zostały trzy decyzje: pierwsza o nr [...] dotyczyła napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, druga o nr [...] dotyczyła sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu oraz trzecia o nr [...] dotyczyła sprzedaży napojów zawierających powyżej 18% alkoholu, wszystkich przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.

3 Powyższe rozstrzygnięcia oparte zostały na tym samym stanie faktycznym. Jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięć, wnioskiem z dnia 26 lipca 2005 r. Straż Miejska W. IV Oddział Terenowy zwróciła się do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta W. o cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych we wskazanej już wyżej placówce handlowej firmy M. S.A. Do wniosku dołączono notatkę służbową sporządzoną przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej, z której wynikało, iż dnia [...] lipca 2005 r. ok. godz. 13.00 w parku M. strażnicy miejscy z patrolu rowerowego zauważyli trzy osoby siedzące na ławce spożywające alkohol – piwo "K." w butelkach 0,5l. o zawartości 5.5% alkoholu. Po ustaleniu tożsamości tych osób, okazało się, iż są to nieletni, którzy zakupili piwo w sklepie M. na ul. G.. Wskazana przez nich podczas konfrontacji ekspedientka – A. W. potwierdziła fakt sprzedaży alkoholu.

4 Organ, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, ustalił iż nie ma wątpliwości, że w placówce handlowej firmy M. S.A. przy ul. G. sprzedany został, wbrew zakazowi wynikającemu z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy, alkohol osobom nieletnim. Stanowi to naruszenie zasad sprzedaży napojów alkoholowych i skutkuje cofnięciem zezwolenia na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy. Organ powołał się na orzecznictwo NSA i WSA w Warszawie, zgodnie z którym nawet jednorazowa sprzedaż alkoholu nieletnim skutkuje cofnięciem zezwolenia na sprzedaż tego alkoholu.

5 Od wszystkich trzech decyzji skarżąca firma M. S.A. złożyła odwołania, zarzucając naruszenie przepisu art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy poprzez błędne przyjęcie, że w sklepie przy ul. G. nastąpiła sprzedaż alkoholu osobom nieletnim. Skarżąca Spółka stwierdziła, że ustalenia organu nie odpowiadają stanowi faktycznemu, a faktu sprzedaży alkoholu w ww. sklepie nie potwierdza żaden dowód. Każdy kupujący otrzymuje dowód sprzedaży w postaci paragonu, a zatrzymani przez Straż Miejską takiego paragonu nie posiadali. Nadmieniono, że Komenda Rejonowa Policji nie znalazła żadnych podstaw do wszczęcia postępowania wobec pracowników skarżącej.

6 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzjami o nr [...], [...] i [...] z dnia [...] maja 2006 r. utrzymało w mocy decyzje cofające firmie M. S.A. zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających odpowiednio: do 4,5% alkoholu oraz piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu i zawierających powyżej 18% alkoholu. Organ stwierdził, iż odwołanie nie jest uzasadnione i powołał się na przepis art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy, zgodnie z którym organ zezwalający cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży tych napojów, a w szczególności sprzedaży i podawania napojów alkoholowych nieletnim, osobom nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw. Wskazano, iż organ pierwszej instancji przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie, czy w należącym do skarżącej Spółki M. S.A. sklepie doszło do sprzedaży alkoholu nieletnim. Zdaniem składu orzekającego SKO w W. postępowanie to wykazało niezbicie fakt sprzedaży niedozwolonej. Jednoznaczne i spójne były zeznania świadków – funkcjonariuszy Straży Miejskiej W. oraz nieletnich, którzy zakupili alkohol. Podkreślono, że zeznania nieletnich złożone zostały osobno w obecności ich przedstawicieli ustawowych (rodziców). Dowód ze spójnych zeznań sześciu osób jest wystarczający dla przyjęcia, iż w sklepie należącym do skarżącej Spółki doszło do sprzedaży alkoholu nieletnim, a więc z naruszeniem zasad przyjętych ustawą. Wbrew zarzutom odwołania, przy tak jednoznacznych dowodach z zeznań świadków, nie było konieczne posiadanie przez nieletnich dowodu sprzedaży w postaci paragonu. Podkreślono, że pierwotnie sprzedawczyni A. W. twierdziła, iż alkohol nieletnim sprzedała, a później oświadczyła, że sprzedaż nie miała miejsca; osoba ta była zainteresowana korzystnym dla sklepu ustaleniem. Dla wyniku sprawy nie miało znaczenia, że Prokuratura Rejonowa W. W. postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. umorzyła dochodzenie w sprawie sprzedaży alkoholu nieletnim, gdyż postępowanie karne jest autonomiczne i toczy się oddzielnie od postępowania administracyjnego, aczkolwiek godzi się przypomnieć, iż umorzenie nastąpiło wobec brak cech przestępstwa, co potwierdza fakt sprzedaży alkoholu osobom nieletnim.

7 Pismami z dnia 31 maja 2006 r. skarżąca Spółka M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na wskazane wyżej decyzje SKO w W.. Domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji, zarzucając naruszenie art. 80 k.p.a. Skarżąca stwierdziła, iż poza zeznaniami sześciu osób brak jest jakiegokolwiek innego dowodu na okoliczność sprzedaży alkoholu nieletnim w sklepie należącym do M. S.A. Ekspedientka nie przyznała się do sprzedaży, a nieletni nie posiadali paragonu sprzedaży piwa. Zeznania nieletnich nie zasługują na bezkrytyczną ocenę co do ich rzetelności i wiarygodności. Były składane pod presją psychiczną spowodowaną faktem zatrzymania i koniecznością powtórnego składania zeznań w obecności rodziców i konfrontowania ich z zeznaniami uprzednio złożonymi. W takim wypadku zeznania takie należy zaliczyć do środków dowodowych sprzecznych z prawem. Zeznania funkcjonariuszy Straży Miejskiej nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na to, że osoby te nie były świadkami zdarzenia sprzedaży, a tylko opisywały usłyszane relacje.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w odniesieniu do zarzutów skargi dodał, iż są one całkowicie dowolne w części dotyczącej pozostawania nieletnich pod presją psychiczną, a błędne gdy idzie o stwierdzenie, że zeznania funkcjonariuszy Straży Miejskiej nie mogą być brane pod uwagę.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

10 Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji, to jest ich zgodności z prawem tak materialnym, jak też procesowym. Badając skargę w tym zakresie, Sąd stwierdził, iż zaskarżone decyzje odpowiadają prawu.

11 Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002r. Nr `147, poz. 1231 ze zm.) organ zezwalający cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia w miejscu sprzedaży lub poza tym miejscem w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży tych napojów, a w szczególności sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw. Zakaz sprzedaży i podawania nieletnim alkoholu ustanowiła ustawa w art. 15 ust. 1 pkt 1, dopuszczając w ust. 2 tego artykułu możliwość sprawdzenia przez sprzedawcę wieku kupującego alkohol w przypadku wątpliwości co do pełnoletności nabywcy.

12 W rozpatrywanej sprawie skarżącej firmie M. S.A. cofnięto posiadane przez nią zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie przy ul. G. w związku ze stwierdzonym przez organ faktem sprzedaży alkoholu nieletnim. Skarżąca podnosiła, że sprzedaż alkoholu nieletnim nie miała miejsca, a przynajmniej nie wynika to z materiału dowodowego, co naruszyło art. 80 k.p.a.

13 Sąd nie podzielił przekonania Spółki M. co do naruszenia prawa procesowego zaskarżonymi decyzjami.

14 Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wszystkie twierdzenia organu co do sprzedaży nieletnim alkohole w sklepie przy ul. G. należącym do skarżącej znajdują oparcie w materiale dowodowym. Organ przesłuchał w charakterze świadków trzech funkcjonariuszy Straży Miejskiej, którzy zatrzymali nieletnich spożywających alkohol. Z przesłuchania, z którego sporządzono protokoły (str. 12 - 18 akt adm.) wynika, iż zatrzymani nieletni wskazali sklep i ekspedientkę, która sprzedała im piwo. Przesłuchani zostali w obecności rodziców, w charakterze świadków również nieletni, którzy alkohol zakupili. Każdy z nich zeznał, iż alkohol kupili w sklepie przy ul. G. i potwierdził, iż osobą sprzedającą była wskazana funkcjonariuszom Straży Miejskiej ekspedientka (str. 27, 28 i 29 akt adm.). Dodatkowo, w aktach sprawy znajduje się postanowienie Prokuratury Rejonowej W. W. o umorzeniu dochodzenia w sprawie sprzedaży alkoholu osobom nieletnim w dniu [...] lipca 2005 r. w sklepie M. znajdującym się przy ul. G. wobec braku cech przestępstwa (str. 34 i 35 akt adm.). Z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, iż fakt sprzedaży alkoholu przez ekspedientkę A. W. nie ulega kwestii, a jedynie brak winy przy sprzedaży (błędna ocena wieku nabywców) prowadzi do stwierdzenia, że nie popełniono czynu zabronionego określonego w dyspozycji art. 43 w związku z art. 15 ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...).

15 Wobec powyższego organ prawidłowo ustalił fakt sprzedaży alkoholu nieletnim w sklepie należącym do skarżącej spółki. Nie można z faktu braku paragonu sklepowego oraz z faktu, iż sprzedawczyni A. W. ostatecznie zaprzeczyła jakoby sprzedała nieletnim alkohol wywodzić, że organ ustalił fakt sprzedaży piwa w sposób dowolny, czym naruszył art. 80 k.p.a. Organ w sposób jednoznaczny ocenił cały materiał dowodowy, stwierdzając, że stanowisko sprzedawczyni nie może przeczyć spójnym i tożsamym zeznaniom osób, które zostały przesłuchane w trakcie postępowania, tym bardziej że była ona zainteresowana korzystnym dla skarżącej wynikiem. W ocenie Sądu, rozumowanie organu jest prawidłowe, logiczne i znajduje oparcie w zebranym materiale dowodowym.

16 Mając na względzie ustalony stan faktyczny, organ stosownie do cyt. przepisu art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy miał obowiązek cofnąć skarżącej posiadane dla danego sklepu zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. Powyższa dyspozycja dotyczy, jak to już wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nawet jednokrotnego faktu sprzedaży alkoholu w warunkach art. 15 ust. 1 ustawy.

17 Poddane kontroli sądowej działanie organu w rozpatrywanej sprawie jest zgodne z prawem, a zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.