Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2016 r., VI SA/Wa 1116/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2016 r., VI SA/Wa 1116/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

UZASADNIENIE:

2 Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie wniesionej skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego. W wyznaczonym terminie skarżący uiścił wpis od skargi, nie uzupełnił natomiast jej braku formalnego.

3 Pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Podał, że w związku z realizacją inwestycji dot. przebudowy wiaduktu drogowego nad linią kolejową nr [...] w ciągu [...] nie przebywa na stałe w miejscu zamieszkania. W związku z powyższym żona w dniu 17 czerwca 2016r. odebrała kierowane do niego pismo z Sądu wzywające go do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie przekazała mu jednak informacji o treści ww. wezwania. Następnie skarżący podniósł, iż o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi dowiedział się dopiero w dniu 5 sierpnia 2016 r. z treści postanowienia Sądu z dnia 2 sierpnia 2016r. w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Nie miał zatem możliwości wykonania zobowiązania Sądu. Do wniosku skarżący załączył odpis podpisanej skargi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyr. NSA z 3.VIII.2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.).

7 W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu wynikające z powyższych przepisów zostały zachowane, niemniej jednak, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było przez niego niezawinione. Skarżący nie przybliżył w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej mu uzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Za taką przeszkodę, w ocenie Sądu, nie można bowiem uznać braku obecności skarżącego w domu ani odebrania przesyłki przez żonę skarżącego, która nie przekazała mu ww. korespondencji.

8 Należy zaznaczyć, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pismo Sądu wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrał w dniu 17 czerwca 2016 r. dorosły domownik - żona skarżącego A. M. Tak dokonane doręczenie, zwane doręczeniem zastępczym, uznaje się za równoznaczne z doręczeniem korespondencji adresatowi. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż niedochowanie należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu (postanowienie NSA z dnia 21 maja 2014 r. II OSK 1138/14). Sąd doręczył wezwanie na podany przez skarżącego adres korespondencyjny, dorosłemu domownikowi żonie skarżącego, zatem doręczenie należy uznać za skuteczne.

9 Wobec nieuprawdopodobnienia okoliczności wskazanych we wniosku, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.