Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r., VII SAB/Wa 207/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r., VII SAB/Wa 207/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Odwoławczą Komisję Bioetyczną w [...] postanowił: I. odrzucić skargę; II. zwrócić E. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczonego wpisu sądowego

Uzasadnienie

2 W dniu 3 października 2011r. E. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Odwoławczą Komisję Bioetyczną przy Ministrze Zdrowia postępowania w sprawie z jej wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały z [...] maja 2004r. podjętej przez Komisję Bioetyczną przy Centrum [...] im. [...] w [...].

3 W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wnosząc o zobowiązanie Komisji do wydania w terminie 30 dni merytorycznej decyzji administracyjnej podał, że wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały z [...] maja 2004r. skarżąca złożyła 15 października 2010r.

4 Przez rok organ nie wydał decyzji kończącej postępowanie mimo kilkukrotnych wezwań przez pełnomocnika oraz złożonego zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania skierowanego do Ministra Zdrowia.

5 Pismem z 12 września 2011r. Komisja poinformowała pełnomocnika skarżącej o podjęciu uchwały o odrzuceniu wniosku. Pismo to nie spełnia kryteriów decyzji administracyjnej wymaganych przepisami prawa.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 §2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone a pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

17 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

18 Jak wynika z treści w/w § 2 pkt 8 ustawa przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 149) tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w pkt 4.

19 Przy czym skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania jest dopuszczalna w takich granicach w jakich służy skarga do Sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

20 W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie – opinia Komisji Bioetycznej przy Centrum [...], wyrażona w formie uchwały podjętej [...] maja 2004r. – w przedmiocie planowanego badania medycznego [...] – objęta wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności stanowi jedynie spełnienie warunku wydania decyzji w sprawie wdrożenia eksperymentu medycznego, nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym, nie spełnia więc przesłanek kategorii rozstrzygnięć wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w/w ustawy - na które służy skarga do Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.