Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2015 r., VII SA/Wa 929/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2015 r., VII SA/Wa 929/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2015 r. odmawiającego przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy

Uzasadnienie

2 Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z dniu 3 grudnia 2014 r. adw. A. K., działająca z substytucji pełnomocnika wyznaczonego z urzędu wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one pokryte ani w części ani w całości.

3 Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r. po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym ww. wniosku odmówiono przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

4 Na orzeczenie to został skutecznie (w zakreślonym terminie) złożony sprzeciw.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 W pierwszej kolejności wskazać należy, że wobec skutecznego wniesienia przez wnioskodawcę sprzeciwu – na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), postanowienie referendarza sądowego traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

7 Zauważyć następnie trzeba, że zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

8 Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata należy zaś rozumieć adwokata wyznaczonego przez właściwą okręgową radę adwokacką.

9 W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. T. P. Tylko jemu zatem może zostać przyznane wynagrodzenie na podstawie art. 250 p.p.s.a.

10 Sąd wyjaśnia, że złożone do akt sprawy w dniu 20 listopada 2014 r. pełnomocnictwo substytucyjne nie daje podstaw do uznania, że pełnomocnik substytucyjna stała się pełnomocnikiem pełnomocnika, który został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. Nie może tu mieć zatem zastosowania art. 39 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do odbioru kosztów postępowania. Przepis ten dotyczy bowiem kosztów należnych stronie postępowania a nie pełnomocnikowi działającemu w ramach prawa pomocy. Udzielenie substytucji przez wyznaczonego pełnomocnika nie zwalnia go od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną.

11 Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje zatem wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika.

12 Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Także więc wymagane powołanym przepisem oświadczenie musi być złożone przez adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W. Podobne stanowisko zajmował Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniach z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10 (niepubl.), z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10 (niepubl.), czy z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 1001/14 (niepubl.).

13 Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w zw. z art. 260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.