Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2018 r., VII SA/Wa 332/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2018 r., VII SA/Wa 332/18

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Uzasadnienie

2 Z. Ł. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

3 Pismem z dnia 21 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia danych przedstawionych w złożonym wniosku.

4 Z. Ł. udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 5 kwietnia 2018 r.

5 Rozpoznając wniosek skarżącego stwierdzono, co następuje:

6 Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

7 Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199). Zatem prawo pomocy jako instytucja stanowiąca odstępstwo od tej generalnej reguły winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których ze złożonego wniosku wynikać będzie w sposób bezsporny, że zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Należy przy tym podkreślić, że na osobie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy spoczywa powinność udowodnienia - na co wskazuje użyty w art. 246 ustawy zwrot: "wykaże" - że sytuacja finansowa uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do pełnej oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

8 Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, bowiem w oparciu o udzielone przez Z. Ł. informacje nie jest możliwe bezsporne ustalenie jego rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych.

9 Jak wynika ze złożonego wniosku, we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona. Z. Ł. oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni 63 m2, otrzymuje emeryturę w wysokości 1620 zł netto. Wskazał w złożonym wniosku na koszty leczenia i rehabilitacji oraz koszty za media, nie określając jednak ich wysokości.

10 Pismem z dnia 21 marca 2018 r., na podstawie art. 255 ustawy, zobowiązano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, danych zawartych w złożonym wniosku, poprzez:

11 - wskazanie, czy żona skarżącego uzyskuje jakiekolwiek dochody, np. z tytułu emerytury, renty itp.; jeśli tak, wskazanie ich wysokości,

12 - nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz żony skarżącego z okresu ostatnich trzech miesięcy,

13 - wskazanie wysokości miesięcznych wydatków na leczenie, rehabilitację,

14 - wskazanie i udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania.

15 W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący w dniu 5 kwietnia 2018 r. przedłożył zaświadczenie z ZUS z 3 kwietnia 2018 r., z którego wynika, że emerytura skarżącego wynosi 1738,57 zł oraz decyzję o waloryzacji emerytury żony. Emerytura żony skarżącego wynosi 1529,69 zł netto miesięcznie.

16 Skarżący nie odniósł się natomiast do wezwania w pozostałym zakresie, nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, nie określił wysokości wydatków ponoszonych na leczenie i rehabilitację, jak również nie wskazał i nie udokumentował wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania.

17 Przypomnieć wobec tego należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Strona powinna zatem poprzez rzetelne i wiarygodne przedstawienie w złożonym wniosku wszelkich informacji niezbędnych do oceny jej sytuacji majątkowej, a także poprzez złożenie stosownych dokumentów wykazać, że jej sytuacja materialna uniemożliwia lub utrudnia w istotny sposób dostęp do sądu. W przypadku, gdy Sąd/ referendarz sądowy w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji rodzinnej i finansowej wnioskodawcy wzywa go do złożenia dodatkowych oświadczeń czy dokumentów źródłowych, tj. korzysta z trybu przewidzianego w art. 255 ustawy, podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy ma obowiązek współdziałania z sądem (referendarzem) w zakresie wyjaśnienia wszystkich okoliczności dotyczących jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Niedopełnienie przez stronę w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia wymaganych dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31 stycznia 2013 r. I OZ 51/13 LEX nr 1273885, z 19 grudnia 2012 r. II FZ 1036/12 LEX nr 1240482, z 14 marca 2013 r. II FZ 92/13 LEX nr 1302897, z 4 lipca 2013 r. I OZ 546/13 LEX nr 1345177).

18 Udzielone przez skarżącego informacje, mimo skorzystania przez referendarza sądowego z trybu, o którym mowa w art. 255 ustawy, nie są wystarczające do ustalenia, czy spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy. Z. Ł. przedstawił swoją sytuację finansową w sposób wybiórczy i nierzetelny. W złożonym wniosku skarżący wskazał jedynie wysokość własnej emerytury, mimo, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Dopiero po skierowanym do skarżącego wezwaniu z 21 marca 2018 r. do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku, w tym do wyjaśnienia, czy żona uzyskuje jakiekolwiek dochody, Z. Ł. wskazał wysokość emerytury żony. Nie odniósł się przy tym do pozostałej części wezwania, w tym m.in. nie określił wysokości wydatków ponoszonych na leczenie i rehabilitację, jak również związanych z utrzymaniem mieszkania.

19 W ocenie referendarza sądowego na podstawie informacji udzielonych przez skarżącego nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego możliwości płatniczych, brak jest więc podstaw do przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.

20 Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.