Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2015 r., VII SA/Wa 2999/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2015 r., VII SA/Wa 2999/12

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego A. D. w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu A. D. kwotę 240,00 złotych (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 7 maja 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. G. prawo pomocy

3 w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

4 W piśmie z dnia [...] maja 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych

5 w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego P. W. pełnomocnikiem z urzędu dla K. G.

6 Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r., znak: [...] skargę oddalił.

7 W wyroku w pkt II Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P.W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych oraz kwotę 3,80 tytułem wydatków.

8 Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r. Okręgowa Izba Radców Prawnych

9 w Warszawie poinformowała, iż zmieniła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej wyznaczając radcę prawnego A. D.

10 Od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego A. D. wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

11 Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lipca 2015r., sygn. akt II OSK 2932/13 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy w imieniu skarżącej na rozprawę stawił się pełnomocnik radca prawny A. D.

12 W dniu 14 lipca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu skarżącej w którym wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, polegającej na sporządzeniu skargi kasacyjnej oraz reprezentowaniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych. Oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

13 W niniejszej sprawie zważono co następuje:

14 Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

15 w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

16 Wskazać należy, iż szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

17 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

18 Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie

19 i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

20 W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta

21 z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą

22 w dniu orzekania o tych opłatach.

23 W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie radca prawny A.D. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 7 sierpnia 2013 r. wyroku oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

24 Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 100% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%).

25 W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu A.;D należy się wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 55,20 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 295,20 złotych.

26 Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.