Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r., VII SA/Wa 282/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r., VII SA/Wa 282/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na czynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia pismem z dnia [...] września 2010 r. znak [...], w związku z pismem R. K. z dnia 23 sierpnia 2010 r. dotyczącym sposobu rozpatrzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe córki I. K. przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ w [...] wyjaśnił, iż podtrzymuje stanowisko [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w sprawie niepotwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe I. K. ze względu na istniejące przeciwwskazanie medyczne oraz stwierdził prawidłowość działania oddziału wojewódzkiego NFZ w zakresie rozpatrzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

3 Pismem z dnia 7 października 2010 r. I. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe.

4 Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 721/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

7 W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa:

8 § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

9 § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

18 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

19 § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

20 W niniejszej sprawie przede wszystkim zauważyć trzeba, że zaskarżone pismo zostało wydane przez Prezesa NFZ w wyniku rozpatrzenia skargi R. K. z dnia 23 sierpnia 2010 r., wniesionej w związku z odmową potwierdzenia przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ skierowania na leczenie uzdrowiskowe dla I. K., co nastąpiło pismem [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lipca 2010 r.

21 Należy wyjaśnić, iż czynność potwierdzenia skierowania (odmowa potwierdzenia skierowania) na leczenie uzdrowiskowe jest podejmowana w indywidualnej sprawie określonego podmiotu i dotyczy potwierdzenia uprawnienia tego podmiotu, wynikającego z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, świadczeniobiorcy przysługuje leczenie uzdrowiskowe na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie to wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki Funduszu, na podstawie art. 33 ust. 2 cytowanej ustawy. Od jednostronnego działania oddziału wojewódzkiego NFZ zależy, czy uprawniony podmiot skorzysta z przysługującego mu leczenia uzdrowiskowego.

22 Biorąc pod uwagę powyższe cechy czynności potwierdzenia skierowania (odmowy potwierdzenia skierowania) na leczenie uzdrowiskowe należy stwierdzić, że jest to czynność z zakresu administracji publicznej, która może zostać poddana kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. - po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2007 r. sygn. akt II GSK 136/07). W niniejszej sprawie czynnością taką jest ww. pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] lipca 2010 r., które jednak nie jest przedmiotem skargi I. K. do wojewódzkiego sądu administracyjnego z dnia 7 października 2010 r. Jak bowiem wskazano na wstępie, skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego zostało objęte pismo Prezesa NFZ z dnia [...] września 2010 r., stanowiące odpowiedź organu na skargę z dnia 23 sierpnia 2010 r., wniesioną w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.).

23 Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

24 Skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99).

25 A zatem, zaskarżona czynność Prezesa NFZ z dnia [...] września 2010 r. stanowiąca zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi z dnia 23 sierpnia 2010 r. nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego.

26 Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).