Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2018 r., VII SA/Wa 2555/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2018 r., VII SA/Wa 2555/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. T., A. T., Ł. F., J. F., A. F. – Z., T. O., A. B., P. F. i P. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przyznania P. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 P. S. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie sygn. VII SA/Wa 2555/17.

3 Skarżący składając wniosek na urzędowym formularzu wskazał, że obecnie nie ma pracy i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani dochodów. Jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym P. S. wymienił trójkę małoletnich dzieci. Zwrócił uwagę na kredyt w wysokości 65.000 zł.

4 Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:

5 Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

6 Podkreślenia jednocześnie wymaga, że prawo pomocy, jako instytucja stanowiąca odstępstwo od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których ze złożonego wniosku wynikać będzie w sposób bezsporny, że zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Na osobie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy spoczywa powinność udowodnienia - na co wskazuje użyty w art. 246 ustawy zwrot: "wykaże" - że sytuacja finansowa uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania.

7 Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, P. S. nie wykazał bowiem, że spełnia przesłanki określone w art. 246 ustawy.

8 P. S. uzasadniając złożony wniosek oświadczył, że obecnie nie ma pracy i nie uzyskuje żadnych dochodów. W żaden sposób jednak nie udokumentował, aby był osobą bezrobotną, nie przedłożył zaświadczenia z urzędu pracy. Zauważyć również trzeba, że skarżący nie wyjaśnił w złożonym wniosku, czy podejmuje jakąkolwiek działalność zarobkową, chociażby dorywczą, a jednocześnie nie podał przyczyn, z powodu których nie podejmuje takiej działalności. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby P. S. był osobą niezdolną do pracy z uwagi na stan zdrowia.

9 Skarżący wskazał w złożonym wniosku, że nie posiada żadnych nieruchomości, jednocześnie nie wyjaśnił, gdzie wraz z dziećmi zamieszkuje. Oświadczył, że pozostaje "na utrzymaniu rodziny", nie podając jednak żadnych bliższych danych na ten temat. Nie wyjaśnił, czy rodzina zapewnia skarżącemu i jego dzieciom wyżywienie i umożliwia korzystanie z mieszkania, czy też może jest to pomoc finansowa, a jeśli tak, w jakiej wysokości.

10 Zauważyć jednocześnie trzeba, że skoro skarżący pozostaje z dziećmi na utrzymaniu innych osób, jak wynika ze złożonego wniosku, oznacza to zatem, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z osobami, która zapewniają skarżącemu i jego dzieciom utrzymanie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OZ 328/15, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 W takiej sytuacji P. S. winien był zatem podać w złożonym formularzu również dane o stanie majątkowym i dochodach osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe i na utrzymaniu których pozostaje.

12 W orzecznictwie sądowym wskazuje się bowiem, że podczas rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można pominąć sytuacji finansowej osób pozostających z osobą składającą wniosek we wspólnym gospodarstwie domowym, bowiem informacje te mogą w istotnym stopniu wpłynąć na rozstrzygnięcie wniosku. Przy badaniu sytuacji materialnej wnioskodawcy należy więc uwzględniać sytuację majątkową i dochody wszystkich osób prowadzących z nim wspólne gospodarstwo domowe, bowiem to właśnie łączne dochody i wydatki tych osób kształtują status majątkowy wnioskodawcy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt II GZ 442/12 Lex nr 1240669, z dnia 10 września 2013 r. I GZ 375/13 Lex nr 1363597).

13 Zauważyć jednocześnie trzeba, że P. S., pomimo, jak twierdzi, nieuzyskiwania jakichkolwiek dochodów i pozostawania razem z trójką dzieci na utrzymaniu innych osób, ustanowił jednak w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, który ponadto działał w jego imieniu także na etapie postępowania przed organem administracyjnym.

14 W ocenie referendarza sądowego zachodzą zatem wątpliwości co do rzetelności złożonego przez skarżącego oświadczenia i jego rzeczywistej kondycji finansowej. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, bowiem udzielone przez skarżącego informacje nie mogą być postrzegane jako rzetelne, przekonujące i przedstawiające w sposób wyczerpujący jego sytuację finansową. P. S. nie wykazał zatem w sposób bezsporny, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.

15 Podkreślenia wymaga, że to w interesie osoby składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy leży udzielenie wszelkich informacji niezbędnych do rozpoznania wniosku, do uwzględnienia wniosku nie wystarczy jedynie ogólnikowe twierdzenie strony o trudnej sytuacji finansowej. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna zatem poprzez rzetelne i wiarygodne przedstawienie w złożonym wniosku wszelkich informacji niezbędnych do oceny jej sytuacji majątkowej, a także poprzez złożenie stosownych dokumentów wykazać, że jej sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania we własnym zakresie.

16 W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.