Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2017 r., VII SA/Wa 2519/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2017 r., VII SA/Wa 2519/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W., M.S., W. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] maja 2016 r., ustalające opłatę legalizacyjną w związku z budową budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] w miejscowości R.. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazano, że nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez dokonanie rozbiórki budynku mieszkalnego skarżących. Ewentualna rozbiórka spowoduje natomiast trudne do odwrócenia skutki.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

5 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może być uwzględniony, albowiem postanowienie to nie podlega przymusowemu wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 49 ustawy Prawo budowlane, umożliwiającego legalizację obiektu budowlanego zrealizowanego w warunkach samowoli budowlanej. Ustalana w tym trybie opłata legalizacyjna nie podlega przymusowemu ściągnięciu, a jej nieuiszczenie może stać się podstawą do wydania decyzji o nakazie rozbiórki, która podlega odrębnemu zaskarżeniu. Niewątpliwie jednak ewentualna rozbiórka jest bezpośrednim skutkiem decyzji w tym przedmiocie, a jedynie pośrednim postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej. Dlatego też to na etapie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie nakazu rozbiórki strona może oczekiwać ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania. Postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy, gdyż orzeka ono wyłącznie o wysokości tej opłaty, nie nakłada natomiast ani nie stwierdza obowiązku jej uiszczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. II OZ 29/16, z dnia 19 października 2011 r. sygn. II OZ 984/11 Lex nr 1152339, z dnia 30 stycznia 2008 r. sygn. II OZ 44/08, z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. II OZ 114/08 Lex nr 1043501).

6 Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.