Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2020 r., VII SA/Wa 2423/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2020 r., VII SA/Wa 2423/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), , Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant sekr. sąd. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2020 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej S. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...]września 2019 r., nr[...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018, poz. 2096, zwanej dalej "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186), po rozpoznaniu odwołania [...]Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr[...], wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...] lutego 2019r. złożonego przez ww. Spółkę w sprawie zmiany sposobu użytkowania garażu na lokal usługowy w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...]w W. na działkach ew. nr [...]z obrębu[....], utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta[...].

3 Zaskarżona decyzja wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

4 W dniu [...]lutego 2019 r. [...]Sp. z o.o. Sp.k. (dalej także: "skarżąca"), dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na zmianie sposobu użytkowania garażu na lokal usługowy, w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...]w W. na działkach ew. nr [...]z obrębu[...].

5 Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., nr[...], nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów.

6 W dniu [...] kwietnia 2019 r. Spółka złożyła pismo informujące, że bilans miejsc postojowych dla budynku po zmianie sposobu użytkowania jest zawarty w załączonym do wniosku projekcie i jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dołączyła zaświadczenie o zgodności planowanego zamierzenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

7 Po rozpatrzeniu ww. zgłoszenia Prezydent [...]na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego decyzją z [...] kwietnia 2019 r., nr[...], wniósł sprzeciw wobec planowanych robót budowlanych.

8 Od powyższej decyzji, odwołanie w ustawowym terminie, złożyła [...]Sp. z o.o. Sp.k.

9 Wojewoda [...]rozpoznając odwołanie stwierdził, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Prezydent [....]postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., nr[...], słusznie nałożył obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: "wykazanie zachowania ilości miejsc parkingowych dla obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzji Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2013 r. o warunkach zabudowy (budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze i garażem podziemnym został zrealizowany na podstawie decyzji Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2014 r. o pozwoleniu na budowę, która została wydana w oparciu o ustalenia zawarte w Decyzji Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2013 r. o warunkach zabudowy)".

10 Decyzja Prezydenta [...]z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr[...], o warunkach zabudowy określiła, że na terenie inwestycji należało zapewnić miejsca postojowe w ilości 25-38 miejsc/1000m2 powierzchni użytkowej handlu i usług oraz 1 miejsce na 1 mieszkanie, jednak nie mniej niż 1 miejsce na 60 m2 powierzchni użytkowej mieszkania. Zgodnie z tymi wytycznymi zapewniono 45 miejsc parkingowych.

11 Następnie decyzja Prezydenta [...]z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr[...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym na działkach ew. nr [...]z obrębu [...]przy ul. [...] i [...] w W., stała się ostateczna w dniu [...] września 2014 r. Tym samym zostały zatwierdzone warunki odnośnie ilości miejsc parkingowych.

12 W dniu [...] listopada 2014 r. podjęta została Uchwała Nr [....]Rady [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]- część I. Przywołane w treści odwołania ustalenia ww. uchwały zawarte w § 14 odnośnie lokalizacji miejsc parkingowych dla samochodów osobowych nie mogą mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Pomimo wejścia wżycie planu miejscowego, którego zapisy stały się sprzeczne z ww. decyzją o warunkach zabudowy - wydana wcześniej decyzja pozostała utrwalona pozwoleniem na budowę. Dlatego też – zdaniem Wojewody [...]– organ pierwszej instancji słusznie zauważył, że planowana zmiana sposobu użytkowania 8 miejsc parkingowych w parterze budynku na lokal usługowy objęta przedmiotowym zgłoszeniem może być realizowana w odniesieniu do decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr[...].

13 Organ odwoławczy stwierdził, że zgodność przedmiotowej inwestycji polegającej na przebudowie pomieszczeń i zmianie sposobu użytkowania części garażu na parterze na lokal usługowy w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. powinno badać się w oparciu o decyzję pierwotną, na podstawie której ww. budynek otrzymał pozwolenia na budowę, a nie ustaleń później uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu.

14 Wojewoda [...] ustalił, że zmiana sposobu użytkowania garażu na lokal usługowy w zakresie minimalnej liczby miejsc postojowych spowoduje niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr[...], inwestycji zrealizowanej na podstawie decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr[...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym na działkach ew. nr [...]z obrębu [...] przy ul. [...]w W.

15 W ocenie organu drugiej instancji, ilość miejsc parkingowych dla obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze przy ul. [...]należy bilansować zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i bilansem zawartym w decyzji o pozwoleniu na budowę. Prezydent [...]słusznie wniósł zatem sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia. Kwestią nie wpływającą na sprawę jest fakt kiedy budynek został oddany do użytkowania, czy też fakt kiedy został wybudowany.

16 Z takim rozstrzygnięciem Wojewody [...]nie zgodziła się skarżąca –[...]Sp. z o.o. Sp. k., wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

17 Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

18 Mając na uwadze powyższy zarzut skarżąca wnosi o:

19 - uchylenie decyzji organów administracji pierwszej i drugiej instancji,

20 - zasądzenie kosztów postępowania od organu wg. norm przepisanych.

21 W uzasadnieniu skarżąca Spółka podnosi, że budynek mieszkalno-usługowy przy ul. [...] w W. został wybudowany i oddany do użytkowania w roku 2016 r. Prezydent [...]w postępowaniu weryfikującym zgłoszenie poddał projekt skarżącej sprawdzeniu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]- część I (uchwała Rady [...]Nr [...]z dnia [...] listopada 2014 r.). Ustalono, że projektowana inwestycja jest w pełni zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w szczególności w zakresie odpowiedniej liczby miejsc parkingowych (37).

22 Mimo to, Prezydent [...]wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia powołując się na okoliczność, że "Powyższy zapis planu (tzn. § 14 ust 1 pkt 1) dotyczy budynków powstałych przed wejściem w życie planu, a nie wybudowanych po jego uchwaleniu. W związku z tym ilości miejsc parkingowych dla obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze przy ul. [...]należy bilansować zgodnie z ustaleniami przyjętymi w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr[...], o pozwoleniu na budowę".

23 Skarżąca wskazuje tymczasem, że interpretacja przepisu § 14 ust. 1 i ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]część I nie jest oczywista, ale zgodnie z jego literalnym brzmieniem oraz ze stanem faktycznym obiektu przy ul.[...], należy stwierdzić, że:

24 - plan wprowadza wskaźniki parkingowe (ustalone w § 14 ust. 2);

25 - wskaźniki te obowiązują dla obiektów, które jeszcze nie istniały w dacie wejścia w życie planu;

26 - budynek przy ul[...]uzyskał pozwolenie na budowę, które stało się ostateczne we wrześniu 2014 r., to jest ok. 3 miesiące przed wejściem wżycie planu;

27 - budynek zakończono budować i oddano do użytkowania w roku 2016;

28 - budynek przy ul. [....]nie istniał w dacie wejścia w życie planu;

29 - do budynku przy ul. [...] znajdują zastosowanie przepisy planu dotyczące wskaźników parkingowych (ustalone w § 14 ust 2 uchwały).

30 Analiza przepisów planu wykazuje, iż nie reguluje on wprost sytuacji budynków, które ze względu na długotrwałość procesu inwestycyjnego powstały po wejściu w życie planu na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem skarżącej nie ma jednak żadnych podstaw prawnych, ani argumentów dla uznania, że nie stosuje się w tym przypadku zasady wynikającej z § 14 ust. 1 ust. 1 planu, to jest, że "ustalenia nie dotyczą budynków istniejących", czyli - a contrario - dotyczą budynków nieistniejących w dacie wejścia w życie planu.

31 Wojewoda [...]nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy decyzję Prezydenta[...], aczkolwiek przeprowadził własną interpretację prawa. Organ zgodził się poniekąd ze stanowiskiem skarżącej, iż według planu miejscowego, przepisy tego planu stosuje się do budynków wybudowanych po jego wejściu w życie. Wskazał jednak, że pomimo wejścia w życie planu miejscowego, którego zapisy stały się sprzeczne z ww. decyzją o warunkach zabudowy - wydana wcześniej decyzja pozostała utrwalona pozwoleniem na budowę, wobec czego zgodność przedmiotowej inwestycji powinno badać się w oparciu o decyzję pierwotną.

32 Skarżąca uważa, że takie stanowisko organu narusza art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, gdyż według niej przepis ten w sposób nie pozostawiający wątpliwości nakazuje stosowanie dla zmiany sposobu użytkowania obiektu przepisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli plan taki obowiązuje na danym terenie.

33 Budowa budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w W. została zakończona, a obiekt ten oddano do użytkowania w roku 2016 r. W ten sposób definitywnie zakończono proces inwestycyjny wszczęty uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr[...], zrealizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...]i sfinalizowany decyzją PINB o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...] lipca 2016 r., nr[...].

34 W świetle zasad Prawa budowlanego po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wszelkie następne roboty budowlane prowadzone na nieruchomości przy ul. [...]stanowią nową inwestycję budowlaną, niezależną pod względem prawnym od wcześniejszych działań związanych z zabudowaniem tej nieruchomości. Budynek ten można przebudować, wymienić na nowy lub zmienić jego sposób użytkowania w całości lub w części - według potrzeb właściciela - a do działań tych mają zastosowanie przepisy aktualnie obowiązujące na tym terenie. Zabudowana nieruchomość przy ul. [...] podlega zatem regulacjom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tak jak cały obszar planu, z wyjątkiem działek, na których toczy się proces inwestycyjny na podstawie decyzji o pozwoleniach na budowę wydanych przed wejściem w życie planu.

35 Skarżąca wskazuje ponadto na treść art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm.), stwierdzając, że wprowadza on zasadę, iż po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wszelkie sprawy związane z lokalizacją nowych inwestycji oraz zmianą sposobu użytkowania obiektów istniejących, rozpatruje się na podstawie przepisów planu miejscowego, a nie wydanych wcześniej decyzji o warunkach zabudowy.

36 Reasumując, w przekonaniu skarżącej, do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania lokalu oraz związanej z tym zmiany ilości miejsc postojowych dla budynku zrealizowanego oddanego do eksploatacji w 2016r., zastosowanie znajdują przepisy obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]- część I.

37 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

38 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

39 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity - Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

40 Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

41 Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019r., poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

42 Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja Wojewody[...], jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...]z [...]kwietnia 2019 r. naruszają prawo w sposób wskazany powyżej, a skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.

43 W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w dniu [...] lutego 2019 r. skarżąca dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w W. położonego na działkach ew. nr [...]z obrębu[...], tj. garażu zlokalizowanego na parterze ww. budynku na lokal usługowy.

44 Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., nr[...], wezwał skarżącą do uzupełnienia ww. zgłoszenia poprzez wykazanie zachowania ilości miejsc parkingowych dla obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]o warunkach zabudowy oraz decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...]o pozwoleniu na budowę.

45 Skarżąca uznaje natomiast za prawidłowe wykazanie bilansu miejsc parkingowych dla przedmiotowego budynku zgodnie z Uchwałą Nr [..]Rady [...]z dnia [...]listopada 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]- część I (Dz. Urz. Woj. [...]z dnia [...] grudnia 2014 r., poz. [...], dalej "m.p.z.p."), który w § 14 ust. 2 określa inny przelicznik niż decyzja o warunkach zabudowy z 22 sierpnia 2013 r. Powyższa uchwała, zgodnie z § 36 weszła w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa[...].

46 Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć m.in. zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

47 Przepis art. 71 ust. 3 stanowi, że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

48 Stosownie do art. 71 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innych aktów prawa miejscowego albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

49 W tak ukształtowanym stanie prawnym niewątpliwie rację ma skarżąca wskazując, że w przypadku uchwalenia m.p.z.p., zamierzenie inwestycyjne objęte zgłoszeniem powinno być oceniane przez pryzmat zgodności z takim planem, a nie decyzją o warunkach zabudowy. Obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi bowiem punkt odniesienia do zamierzeń inwestycyjnych realizowanych pod dniu jego wejścia w życie, w tym dla zamierzonej przez skarżącą zmiany przeznaczenia części budynku mieszkalno-usługowego przy ul.[...].

50 Skarżąca prawidłowo odczytuje przy tym treść § 14 ust. 1 m.p.z.p., zgodnie z którym, ustalenia planu nie dotyczą budynków istniejących oraz przebudowy i nadbudowy budynków istniejących, w tym adaptacji strychów i poddaszy oraz zmiany funkcji pomieszczeń w budynkach istniejących, jeżeli nadbudowa lub zmiana funkcji dotyczy nie więcej niż 4 lokali lub nie więcej niż 300 m powierzchni użytkowej. Chodzi tu zatem o zmianę funkcji pomieszczeń w budynkach istniejących już w dacie wejścia w życie m.p.z.p., co nastąpiło w styczniu 2015 r. Tymczasem nie jest sporne w sprawie, że budynek przy ul. [...]w W. został ukończony i oddany do użytkowania dopiero w 2016 r. Wobec tego, mają do niego zastosowanie przepisy przywołanego m.p.z.p., w tym także postanowienia § 14 ust. 2 dotyczące wskaźników parkingowych dla samochodów osobowych.

51 Jak jednak podkreślono na wstępie niniejszych rozważań, inwestycja objęta zgłoszeniem dokonanym przez skarżącą dotyczy zmiany sposobu użytkowania jedynie części budynku przy ul. [...] w W., a mianowicie garażu zlokalizowanego na parterze.

52 W tym stanie rzeczy, Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2018 r. (sygn. akt II OSK 2390/16, CBOSA), w którym NSA stwierdził, że "tej procedurze – w tym weryfikacji pod względem zgodności z ustaleniami Planu miejscowego – podlega tylko zamierzenie objęte zgłoszeniem, czyli ta część obiektu Stacji kontroli pojazdów, której dotyczy zamierzona zmiana sposobu użytkowania, a nie cała ta Stacja. W odniesieniu do pozostałej części Stacji, nieobjętej ww. zmianą, porządek zagospodarowania przestrzennego, w tym wymogi co do wskaźnika miejsc parkingowych, wyznacza nadal Decyzja [...]ZiZT."

53 Budynek przy ul. [...] w W. nie podlega więc w całości ocenie przez pryzmat ustaleń m.p.z.p., gdyż został on wzniesiony w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy, a nie postanowienia planu. Z kolei wydana dla tej inwestycji decyzja o warunkach zabudowy przewidywała na parterze ww. budynku garaż z ośmioma stanowiskami postojowymi, a nie lokal usługowy. Wobec tego postanowienia tej decyzji zachowują nadal aktualność i są wiążące w odniesieniu do pozostałej części budynku, nie objętej obecnym zamiarem zmiany sposobu użytkowania. Postanowienia ww. decyzji nie mogą natomiast "legitymizować" aktualnie zgłoszonego zamierzenia, ani stanowić punktu odniesienia dla jego oceny. W tym zakresie relewantne znaczenie mają bowiem przepisy obowiązującego m.p.z.p.

54 W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że z przepisu art. 71 ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego jasno wynika, że organ architektoniczno-budowlany jest obowiązany m.in. ocenić, czy zamierzona zmiana sposobu użytkowania (części) obiektu budowlanego, której dotyczy zgłoszenie, nie narusza ustaleń obowiązującego m.p.z.p. Temu celowi służy ustanowiony w art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego wymóg załączenia do zgłoszenia zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p. Zaświadczenie to, wydawane przez organ planistyczny, nie wiąże jednak organu architektoniczno-budowlanego badającego, czy zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania nie narusza obowiązującego m.p.z.p. (por. wyrok NSA z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2825/15, CBOSA).

55 W konsekwencji punkt odniesienia do weryfikacji wymaganej liczby miejsc parkingowych na przedmiotowej nieruchomości powinna stanowić łącznie liczba miejsc parkingowych wynikająca odpowiednio z:

56 – m.p.z.p. – w odniesieniu do części budynku przy ul. [...] objętej zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania – ustalona proporcjonalnie według wskaźnika wynikającego z § 14 ust. 2 m.p.z.p.;

57 – decyzji o warunkach zabudowy – w odniesieniu do pozostałej części ww. budynku mieszkalno-usługowego nieobjętej zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania.

58 Dla spełnienia tych wymagań skarżąca powinna zapewnić, że urządzona liczba miejsc parkingowych na terenie przedmiotowej nieruchomości będzie nie mniejsza niż suma miejsc parkingowych ustalona w powyższy sposób na podstawie m.p.z.p. oraz decyzji o warunkach zabudowy. Wykazanie tej okoliczności będzie wymagało zaś niewątpliwie sporządzenia bilansu miejsc parkingowych – o którego przedłożenie powinien prawidłowo wezwać skarżącą Prezydent[...]. Organ pierwszej instancji wadliwie domagał się natomiast od skarżącej wykazania rzeczonego bilansu wyłącznie w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy, uznając, że do inwestycji objętej zgłoszeniem nie mają w ogóle zastosowania przepisy obowiązującego m.p.z.p. Z kolei skarżąca przedłożyła nieprawidłowy wskaźnik miejsc parkingowych sporządzony dla całej nieruchomości tylko w oparciu o zapisy § 14 ust. 2 m.p.z.p.

59 Z przedstawionych względów tutejszy Sąd uznał, że decyzje organów naruszają przepisy art. 71 ust. 2 pkt 4, ust. 3 i ust. 5 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, zaś sprawa wymaga ponownej analizy z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym uzasadnieniu.

60 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyżej wyroku z dnia 25 września 2018 r., "skoro (...) to na organie rozpatrującym zgłoszenie spoczywa obowiązek oceny – a więc także wyjaśnienia, i to w sposób dokładny (art. 7 k.p.a.), na podstawie wyczerpująco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) – czy zgłoszone zamierzenie nie narusza ustaleń m.p.z.p., to przepis art. 71 ust. 3 pr.bud. musi być rozumiany nie tylko jako uprawniający organ do nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia brakującego zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami m.p.z.p. (wymienionego w art. 71 ust. 2 pkt 4 pr.bud.), ale także dokumentów niezbędnych do weryfikacji tego zaświadczenia w zakresie poświadczanej zgodności. Wydaje się zresztą znamienne, że w art. 71 ust. 3 pr.bud. mowa jest ogólnie o "brakujących dokumentach", o które należy uzupełnić zgłoszenie, bez jednoznacznego zawężenia tylko do dokumentów wyszczególnionych w art. 71 ust. 2 pr.bud."

61 W rozpoznawanej sprawie takim brakującym dokumentem był niewątpliwie ów bilans miejsc parkingowych, który powinien być sporządzony zgodnie z zaprezentowaną wykładnią art. 71 ust. 2 pkt 4 i ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego. Dopiero po przedłożeniu tak sporządzonego bilansu miejsc parkingowych, organ będzie mógł ustalić, czy zachodzi zgodność z decyzją o warunkach zabudowy i m.p.z.p. w tym zakresie.

62 W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

63 O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając – stosownie do treści art. 205 § 1 p.p.s.a. wysokość wpisu od skargi (500 zł).