Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r., VII SA/Wa 239/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r., VII SA/Wa 239/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i E. W. na decyzję: Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] marca 2004r, Nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego wniesioną przez T. i E. W., 2) zwrócić T. i E. W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2005r. oddalił skargę T. i E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004r., Nr [...].

3 W dniu 3 lutego 2006r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) T. i E. W. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego. Swoje pismo motywowali tym, iż Sąd dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez przyjęcie, że Prezydent Miasta S. i Wojewoda [...] wydając decyzję o pozwoleniu na budowę nie naruszyli prawa co jest niezgodne ze stanem faktycznym. Błędne ustalenia miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia i stanowi zdaniem skarżących przesłankę do wznowienia postępowania sądowego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

5 Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny i winno być obwarowane ostrymi restrykcjami. Z tego też względu niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przesłanek z art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania jest odstępstwem od zasady stabilności orzeczeń.

6 Należy zauważyć, że na posiedzeniu niejawnym Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.

7 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania (271-274 p.p.s.a.) nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2005 r., GSK 1243/04, niepubl., a także postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01, niepubl., oraz postanowienie SN z 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154).

8 Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 zm. zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 - 274 w/w ustawy. Można je podzielić na trzy grupy:

9 - przyczyny nieważności, właściwe przyczyny restytucyjne, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą.

10 W skardze o wznowienie wnioskodawcy nie wskazali żadnych przesłanek określonych w wymienionych wyżej przepisach. Podkreślić należy, iż w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia (por. postanowienie SN z 12 października 2001 r., III AO 29/01, OSNAP 2002, nr 13, poz. 319). Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 1986 r., SA/Wr 137/86, ONSA 1986, nr 1, poz. 29). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy.

11 Zarzuty zawarte w treści skargi z dnia 3 lutego 2006r. nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego, co uniemożliwia rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania. Zarzut "błędu w ustaleniach faktycznych" oraz wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa mogły być jedynie podniesione w skardze kasacyjnej.

12 W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

13 Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.