Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2011 r., VII SA/Wa 2386/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2011 r., VII SA/Wa 2386/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant specjalista Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej przerobienie chodnika I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2010r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania J.S. - utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r. odmawiającą wydania nakazu "przerobienia chodnika" w obrębie bramy wjazdowej do posesji przy ul. [...] w [...].

3 Organ odwoławczy podał, że inwestor [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] prowadził roboty budowlane przy rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od km 0+147 gm. [...] do km 22+601 gm. [...], na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 2005r. W trakcie realizacji inwestycji nastąpiło nieistotne odstąpienie od projektu budowlanego, zatwierdzone przez projektanta a dot. m.in. zmiany spadku chodnika przy ww. posesji. Pismem z dnia [...] października 2008r. inwestor zawiadomił o zakończeniu budowy. Wobec braku sprzeciwu, droga została skutecznie zgłoszona do użytkowania.

4 Pismem z dnia [...] września 2009r. J.S. wniósł o wszczęcie postępowania w związku ze zmianą spadku chodnika na zjeździe do ww. posesji.

5 Organ powołał art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego i stwierdził, że zmiana spadku chodnika, jako nieistotne odstąpienie od projektu powoduje, że nie ma podstaw do prowadzenia postępowania w trybie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalej Prawo budowlane. Prowadzenie ww. postępowania, w sytuacji przyjęcia bez sprzeciwu zawiadomienia o zakończeniu budowy, stanowiłoby naruszenie zasady nie działania prawa wstecz, będącej konsekwencją zasady demokratycznego państwa prawa, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP. Oznaczałoby bowiem ponowną ingerencję w materię, co do której organ winien zająć stanowisko przed przyjęciem obiektu do użytkowania.

6 Skargę na powyższą decyzję złożył J.S. wnosząc o nakazanie przerobienie chodnika i zarzucając naruszenie art. 7, 8, 9 k.p.a. poprzez zaniechanie wniesienia sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy.

7 Skarżący wskazał, że w wyniku protestów mieszkańców ulicy po remoncie drogi, inwestor dokonał przeróbek chodnika. Jednak nadal jest on wyższy od pierwotnego o ok. 10 cm. i posiada spadek w stronę budynku skarżącego. Skarżący podniósł, że wielokrotnie pisał w tej sprawie do inwestora. Na większość pism nie otrzymał odpowiedzi. W jednym z pism inwestor zobowiązał się do odizolowania fundamentów budynku specjalną folią przeciwwilgociową. Obietnicy tej nie spełnił. Część wód opadowych nadal wlewa się pod budynek skarżącego powodując jego zniszczenie.

8 Skarżący dodał, że organ wojewódzki nie poinformował również, że wpłynęło pismo o zakończeniu budowy. Ponadto z pisma z [...] lutego 2009r. wynika, że dokonano oględzin chodnika, ale o ich przeprowadzeniu skarżącego nie zawiadomiono.

9 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

11 Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

12 Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r., utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r., którą organ ten – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego - odmówił wydania nakazu "przerobienia chodnika" przy bramie wjazdowej do posesji skarżącego.

13 Skarga jest zasadna.

14 Przede wszystkim wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych – bądź już wykonanych, stosownie do ust. 7 tego przepisu - robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W konsekwencji organ nadzoru budowlanego winien, rozważając wydanie decyzji przewidzianej w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, ocenić zgodność wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego i w razie stwierdzenia takiej konieczności nakazać w decyzji wykonanie czynności, które doprowadzą obiekt do stanu zgodnego z przepisami (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2003 r., IV SA 1613-1614/02 - cyt. w Prawo budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych pod red. A. Glinieckiego, W-wa 2007, wyd. LexisNexis, s. 334).

15 Określenie "do stanu zgodnego z prawem", o którym mowa w powołanym przepisie należy pojmować nie inaczej, jak doprowadzenie wykonywanych bądź wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami szeroko rozumianego prawa administracyjnego, a zatem w odniesieniu do całości przepisów prawa budowlanego.

16 W związku z powyższym, jeśli we wniosku z dnia 25 września 2009r. skarżący domagał się zbadania nieprawidłowości powstałych w wyniku rozbudowy ww. drogi wojewódzkiej nr [...], wskazując na zmianę kierunku spadku chodnika przy zjeździe do jego posesji, powodującą zalewanie i niszczenie jego budynku, a stan ten potwierdzają jednoznacznie zdjęcia złożone do akt sprawy, to obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było przeprowadzenie rzetelnego sprawdzenia zgłaszanych nieprawidłowości również w terenie, w odniesieniu do obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, w tym również rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 14 maja 1999 r.). Zgodnie bowiem z § 45 ust. 8 ww. rozporządzenia pochylenie poprzeczne chodnika powinno wynosić od 1% do 3% w zależności od rodzaju nawierzchni i powinno umożliwiać sprawny spływ wody opadowej.

17 Natomiast organ I instancji wskazał jedynie ogólnie, powołując się na bliżej nieokreśloną kontrolę, że potwierdziła ona prawdziwość oświadczeń złożonych przy zawiadomieniu o zakończeniu budowy o dokonaniu nieistotnych odstępstw w zakresie zmiany spadku przedmiotowego chodnika i stwierdził, że zmiany te nie naruszają przepisów ww. rozporządzenia.

18 Sąd miał na uwadze, że w aktach sprawy znajduje się protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu [...] października 2008r. przed posesją skarżącego. Tym niemniej z jego treści nie wynika, że organ I instancji dokonał własnych ustaleń, w szczególności w zakresie zgodności wykonanych robót budowlanych z wymogami określonymi w § 45 ust. 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r.

19 Dodać przy tym należy, że na rysunku sporządzonym podczas ww. oględzin uwidoczniono na odcinku ok. 100cm załamanie chodnika w kierunku budynku skarżącego.

20 Tak przeprowadzone postępowanie należało ocenić, jako istotne naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a w zw. z art. 51 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego.

21 Chybione było również stanowisko organu odwoławczego, że prowadzenie postępowania nadzorczego, w sytuacji przyjęcia bez sprzeciwu zawiadomienia o zakończeniu budowy, oznaczałoby ponowną ingerencję organu w materię, co do której organ winien zająć stanowisko przed przyjęciem obiektu do użytkowania.

22 Podkreślić bowiem trzeba, że przyjęcie zawiadomienia o przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego nie jest tożsame z uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, która jak każda decyzja korzysta z domniemania legalności, prawidłowości, dopóki nie zostanie podważona. Nie ma zatem podstaw prawnych by zawiadomieniu o przystąpieniu do użytkowania budynku i przyjęciu takiego zawiadomienia przez właściwy organ przypisywać moc sanującą wszelkie odstępstwa zrealizowanego obiektu od pozwolenia na budowę (vide wyrok WSa w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2008r., II SA/Po 444/07, LEX nr 510943).

23 W związku z powyższym, rzeczą organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem stanowiska Sądu.

24 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w pkt. I i II sentencji.