Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2010 r., VII SA/Wa 2188/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2010 r., VII SA/Wa 2188/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 138/07 postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 23 listopada 2009 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 138/07.

3 Pismem z dnia 12 maja 2010 r. skarżąca spółka cofnęła skargę.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

6 Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

7 W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., a zatem skarżący cofnął skargę skutecznie.

8 Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.