Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r., VII SA/Wa 1960/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r., VII SA/Wa 1960/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych postanawia: przywrócić G. S. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem wydanym w dniu 14 lutego 2014 r. wezwano G. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wniesionej w dniu 12 lutego 2014 r. poprzez złożenie jednego egzemplarza odpisu skargi kasacyjnej, poświadczonego za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika, który sporządził skargę kasacyjną – adw. K.R. Wskazany pełnomocnik został umocowany wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 lutego 2014 r., zatem termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął w dniu 28 lutego 2014 r.

3 W dniu 3 marca 2014 r. G. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wskazała, że w dniu 21 lutego 2014 r., po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, skontaktowała się telefonicznie z adw. K. R. z prośbą o wydanie dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej, i uzgodniła, że wskazany odpis odbierze w dniu 24 lutego 2014 r. W umówionym dniu udała się do kancelarii, w której pod nieobecność pełnomocnika, zatrudniona stażystka poinformowała, że wskazany odpis skargi kasacyjnej zostanie przesłany z kancelarii bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 3 marca 2014 r. podczas ponownej rozmowy telefonicznej z adw. K. R. okazało się, że wskazany odpis nie został wysłany z kancelarii, co było skutkiem wprowadzenia skarżącej w błąd przez pracownicę kancelarii i w konsekwencji doprowadziło do uzupełnienia braku formalnego po terminie. Na potwierdzenie ww. okoliczności skarżąca dołączyła oświadczenie adw. K. R., z którego wynika, że stażystka P. R. zobowiązała się, iż osobiście dokona uzupełnienia braków formalnych, o czym nie poinformowała pełnomocnika.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

5 Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.

6 Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.).

7 W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie.

8 Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

9 Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07).

10 Należy przy tym wskazać, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OZ 1106/12).

11 Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skarżąca uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu okoliczności uzasadniające niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, a okoliczności te były niezawinione i wynikały z przyczyn niezależnych od skarżącej. Skarżąca dochowała staranności, jakiej należało wymagać od skarżącej w niniejszej sprawie, w celu wykonania czynności procesowej w zakreślonym terminie.

12 Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.