Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2020 r., VII SA/Wa 1761/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2020 r., VII SA/Wa 1761/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. i B. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 821/17 w sprawie ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym: R.R. i B.P.– solidarnie kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn.. akt VII SA/Wa 821/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...]. Przedmiotowy wyrok jest prawomocny od dnia 30 stycznia 2018 r.

3 W dniu 3 sierpnia 2019 r. R. R. i B. P. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem, wskazując jako podstawę wznowienia art. 273 § 1 pkt 1, 2 i § 2 i § 3 p.p.s.a.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

6 Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie sądowoadministracyjne, umożliwiającym ich uchylenie lub zmianę. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadku zajścia ustawowej podstawy wznowienia.

7 Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm.) – dalej "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Na mocy art. 276 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu. Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto, stosownie do art. 279 p.p.s.a., zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Należy bowiem uwzględnić, że żądanie wznowienia jest możliwe wyłącznie w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu tych okoliczności na rozstrzygnięcie. Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

8 Skarżący we wniesionej przez siebie skardze ograniczyli się jedynie do przywołania ustawowej podstawy wznowienia postępowania, tj. art. 273 p.p.s.a. W uzupełnieniu skargi, tj. w piśmie z dnia 9 grudnia 2019 r. przytoczyli także okoliczności faktyczne, które w ich ocenie wyczerpują znamiona wskazanych podstaw wznowienia, jednakże w rzeczywistości przytoczone okoliczności nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie. Samo wskazanie podstawy wznowienia nie jest wystarczające, koniecznym jest bowiem wykazanie, że okoliczności uzasadniające wznowienie faktycznie miały miejsce.

9 Zgodnie z art. 273 § 1 p.p.s.a. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Zgodnie z art. 273 § 2 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie zaś z § 3 ww. przepisu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

10 W pierwszej kolejności zaznaczyć trzeba, że zarzuty złożonej skargi w sprawie niniejszej nie zostały sformułowane w sposób precyzyjny. Z analizy skargi wynika jednak, że powołując się na ww. podstawy wznowienia postępowania skarżący dążyli do wykazania, że w toku postępowania administracyjnego doszło do "przestępstwa urzędniczego" oraz orzeczenie zostało oparte na "fałszywym oświadczeniu". Wskazać jednak trzeba, że powołane okoliczności nie stanowią dostatecznej podstawy do wznowienia postępowania. W orzecznictwie sądowym ukształtowany jest bowiem pogląd, że możliwość skutecznego wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co do zasady, została przez ustawodawcę uzależniona od konieczności ustalenia czynu przestępnego prawomocnym wyrokiem skazującym (art. 274 p.p.s.a.). Taki wyrok może zapaść po przeprowadzeniu postępowania w sprawie karnej (zob. wyrok NSA z 11 maja 2010 r. II FSK 1562/08). Konsekwentnie zatem w sytuacji braku wskazania, że istotnie toczyło się postępowanie karne w sprawie przestępstwa urzędniczego i zostało ono zakończone wyrokiem skazującym nie można przyjąć, że ta przesłanka wznowienia została spełniona

11 Także twierdzenie, że wyrok zapadł w oparciu o podrobiony dokument nie może odnieść zamierzonego skutku. Również w tym wypadku podrobienie lub przerobienie dokumentu może stanowić przyczynę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy fakt ten w chwili składania skargi o wznowienie został prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego (zob. wyrok w WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 466/15). Także w tym wypadku skarżący nie wskazali by toczyło lub zakończyło się postępowanie dotyczące podrobienia lub przerobienia dokumentu. Konsekwentnie należało stwierdzić, że w sprawie nie zaistniały okoliczności mogące stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.

12 W orzecznictwie wskazuje się, że brak ustawowej podstawy wznowienia skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu do jej wniesienia (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2004 r., OW 87/04, dostępne w CBOSA).

13 Z przedstawionych powyżej względów, uznając, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. nie jest dopuszczalna, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.