Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2012 r., VII SA/Wa 1371/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2012 r., VII SA/Wa 1371/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi A. M. i P. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego skargę oddala

Uzasadnienie

2 Decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., Generalny Dyrektor Dróg

3 Krajowych i Autostrad, znak: [...] na podstawie

4 art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych( Dz. U. z 2007r.

5 Nr 19, poz. 115 ze zm.), § 77 i 78 oraz § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra

6 Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny

7 odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 43, poz. 430) oraz art. 104

8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego( Dz. U.

9 z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. i P. M.

10 O wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do

11 działki nr [...] przeznaczonego do obsługi komunikacyjnej działek [...] i [...] położonych w miejscowości [...] w związku z planowana lokalizacją stacji

12 paliw na ww. działkach, nie zezwolił na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej

13 nr [...] do działki nr [...].

14 W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że działki nr [...],[...]

15 i [...]graniczą ze sobą stanowią współwłasność A. i P. M. i obecnie

16 nie są niezabudowane. Teren obejmujący ww. działki przylega bezpośrednio do drogi

17 krajowej nr [...] oraz drogi lokalnej - ulicy [...]. Działka nr [...] stanowi,

18 zgodnie z zapisami aktu notarialnego repetytorium [...] nr [...], wewnętrzną drogę

19 dojazdową zapewniającą połączenie tego terenu z drogą publiczną- ulicą [...].

20 Na wymienionych działkach inwestor planuje budowę stacji paliw. Inwestycja ta

21 pozostaje w zgodzie z przeznaczeniem terenu w miejscowym planie zagospodarowania

22 przestrzennego Miasta [...] - symbol [...],[...],[...],[...] - tereny usług handlu,

23 rzemiosła gastronomii i obsługi komunikacyjnej.

24 Jednocześnie organ wskazał, że natężenie ruchu na tym odcinku [...] zgodnie

25 z Generalnym Pomiarem Ruchu z roku 2010 wynosi około 36,0 tys. pojazdów na dobę

26 w przekroju drogi( w tym około 2,3 tys./ dobę stanowią pojazdy ciężkie), natomiast

27 zgodnie z pomiarem z roku 2005 natężenie ruchu wynosiło około 29,tys. pojazdów na

28 dobę. Powyższe dane świadczą o znacznej tendencji wzrostowej natężenia ruchu.W

29 tych warunkach obsługa planowanej inwestycji za pośrednictwem zjazdu publicznego z

30 drogi krajowej wymaga wyposażenia go w dodatkowe pasy ruchu (pas wyłączenia

31 i pas włączenia) o normatywnych długościach. Takie rozwiązanie zostało

32 zaproponowane przez inwestorów, jednakże koliduje z nim istniejąca bramownica

33 poboru opłat. Dopiero jej przebudowa pozwoli na wydanie pozytywnego rozstrzygnięcia

34 w przedmiocie złożonego wniosku.

35 Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnieśli A. i P. M. po

36 rozpoznaniu którego Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia

37 [...] marca 2012r., znak: [...] na podstawie art. 29 ust.

38 1 i ust. 4 ustawy o drogach publicznych oraz art. 138 § pkt 1 w związku z art. 127 § 3

39 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - utrzymał w mocy zaskarżoną

40 decyzję.

41 Uzasadniając decyzję organ podał, że droga krajowa nr [...] zakwalifikowana

42 została Zarządzeniem nr 80 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia

43 18 grudnia 2008r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych, do dróg głównych ruchu

44 przyspieszonego( droga klasy GP). Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra

45 Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków

46 technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (W celu

47 zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego stosowanie na

48 drodze klasy GP zjazdów jest dopuszczalne wyjątkowo, gdy brak innej możliwości

49 dojazdu lub nie jest uzasadnione bądź możliwe wykonanie albo wykorzystanie

50 istniejącej drogi klasy D lub L do obsługi przyległych nieruchomości.

51 W niniejszej sprawie dojazd do działek może odbywać się za pośrednictwem

52 działki nr [...] ( będącej również własnością A. i P. M.) poprzez

53 którą możliwy jest dostęp do drogi gminnej (ul. [...]).Powyższe potwierdza

54 znajdujący się w aktach sprawy akt notarialny Repertorium [...] nr [...] z dnia [...]

55 czerwca 2010 r. z którego wynika, że "powstanie działka gruntu stanowiąca pas

56 równoległy do działki nr [...], który będzie łącznie z działką nr [...] stanowił

57 drogę dojazdową do działki [...], o szerokości minimum siedmiu metrów".

58 Wobec powyższego organ uznał, że udzielenie zgody na wykonanie zjazdu

59 publicznego w sytuacji, gdy działka ma zapewniony dostęp do drogi publicznej

60 za pośrednictwem drogi wewnętrznej oznaczałoby oczywiste naruszenie § 9 ust. 1 pkt 3

61 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi

62 publiczne i ich usytuowanie.

63 Powodowałyby także zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego dla wszystkich

64 użytkowników drogi krajowej nr [...], na której na analizowanym odcinku występuje

65 bardzo duże nasilenie ruchu drogowego.

66 Wskazując na poczynione ustalenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

67 i Autostrad wyjaśnił, że jako organ administracji publicznej działa w ramach tzw.

68 uznania administracyjnego i wyważając wnikliwie słuszny interes strony przyznał

69 ostatecznie prymat ważnemu inwestorowi społecznemu, którego wyznacznikiem jest

70 bezpieczeństwo ruchu drogowego i obowiązek ograniczania liczy potencjalnych miejsc

71 kolizji i zderzeń drogowych.

72 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli

73 A. M. i P. M.

74 Zaskarżonej decyzji zarzucili:

75 - obrazę przepisów postępowania administracyjnego przez :

76 • brak dokładnej analizy stanu faktycznego sprawy i niepodjęcie żadnych

77 czynności w celu wyjaśnienia czy wnioskowany zjazd można uznać za

78 niedopuszczalny w sytuacji, w której prowadzić ma on do stacji paliw

79 przeznaczonej do obsługi uczestników ruchu na drodze krajowej nr [...]

80 • nierozpoznanie sprawy co do istoty, z pominięciem planowanej

81 na nieruchomościach skarżących inwestycji dotyczącej budowy stacji paliw,

82 • brak wykazania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu na drodze krajowej nr [...]

83 w przypadku lokalizacji wnioskowanego zjazdu,

84 • nieuwzględnienia słusznego interesu strony postępowania,

85 co stanowi naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego:

86 - obrazę przepisów prawa materialnego przez wydanie decyzji negatywnej w sytuacji,

87 gdy planowana przez wnioskodawcę inwestycja i projektowanie w związku z tym

88 usytuowanie i budowa zjazdu z drogi krajowej nr [...], jest zgodna z wymogami

89 określonymi w §77, §78, §110 oraz § 113 rozporządzenia Ministra Transportu

90 i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim

91 powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, a także nie zachodzą żadne

92 okoliczności negatywne, wymienione w §9 ust. 1 pkt 3) i §113 ust. 7 ww. regulacji.

93 Zdaniem skarżących organ całkowicie pominął cel jakiemu służyć ma lokalizacja

94 zjazdu. Usytuowanie na wskazanych nieruchomościach stacji paliw oznacza, że muszą

95 do niej dojeżdżać nie tylko samochody osobowe ale także cysterny powyżej 3,5 t. co nie

96 jest możliwe z dróg lokalnych.

97 Organ wydając zaskarżoną decyzję nie rozważył należycie słusznego interesu strony co

98 oznacza, że przekroczył granice uznania administracyjnego. Nie odniósł się także do

99 stanowiska wyrażonego w decyzji pierwszoinstancyjnej, w której wskazano tylko na

100 konieczność przesunięcia bramownicy, jako warunku wydania zgody.

101 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją

102 argumentacje.

103 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

104 Skarga podlega oddaleniu.

105 Na wstępie wyjaśnić należy, że decyzja w sprawie wyrażenia zgody na budowę

106 lub przebudowę zjazdu, podejmowana w oparciu o art. 29 ust.1 i 4 ustawy o drogach

107 publicznych, wydawana jest w ramach tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, że

108 organ może ale nie musi wyrazić zgodę na budowę lub przebudowę zjazdu. Decyzje

109 podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, ale jej

110 zakres jest ograniczony. Sąd bada bowiem zgodność z prawem podjętego

111 rozstrzygnięcia, nie wnika natomiast w jego celowość.

112 Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie

113 przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydawaniu nie

114 przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie

115 zindywidualizowanymi przesłankami, tak, że nie można postawić zarzutu dowolności.

116 W takim przypadku badaniu podlega, czy przy podjęciu decyzji został uwzględniony

117 słuszny interes społeczny i słuszny interes strony oraz czy respektowano konstytucyjna

118 zasadę równości wobec prawa (art.7 k.p.a.). Sam wybór rozstrzygnięcia dokonywany

119 przez organ na podstawie kryteriów słuszności i celowości pozostaje poza kontrolę

120 sądu administracyjnego.

121 W niniejszej sprawie dokonana przez organ ocena materiału dowodowego nie

122 budzi zastrzeżeń. Niesporne jest, że droga krajowa nr [...] została zakwalifikowana jako

123 droga główna ruchu przyśpieszonego klasy GP. Tym samym zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3

124 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r.,

125 stosowanie zjazdów z tej drogi powinno mieć charakter wyjątkowy, gdy brak innej

126 możliwości dojazdu lub, gdy nie jest uzasadnione wykorzystanie istniejącej drogi klasy

127 D Lub L do obsługi przyległych nieruchomości.

128 Z akt postępowania wynika, że działki nr ew. [...] i [...] i [...]

129 stanowiące własność skarżących i graniczące ze sobą mają dostęp do drogi publicznej

130 - przez działkę nr [...], która stanowi drogę wewnętrzną dojazdową zapewniającą

131 połączenie z drogą lokalną- ul. [...]. Oznacza to, że przedmiotowe nieruchomości

132 mają zapewnioną obsługę komunikacyjną.

133 Z ustaleń organu wynika nadto, że na wskazanym odcinku drogi krajowej

134 nr [...] znacznie wzrosło natężenie ruchu drogowego, które w roku 2010 wyniosło ok. 36

135 tys. pojazdów na dobę w przekroju drogi ( w tym ok. 2,3 tys. stanowią pojazdy ciężkie).

136 Wskazać w związku z powyższym należy, że zasada bezpieczeństwa w ruchu

137 drogowym jest podstawowym kryterium wyrażania zgody na wykonanie zjazdów z dróg

138 publicznych i może wpływać na uprawnienia właściciela działki w swobodnym

139 korzystaniu z prawa własności, które nie jest prawem absolutnym i może doznać

140 ograniczeń, jeżeli wynikają one z przepisów prawa. Do takich norm prawnych należą

141 między innymi przepisy ustawy o drogach publicznych oraz akty wykonawcze do tej

142 ustawy.

143 W tych okolicznościach uznać należy , że ustalony stan faktyczny pozwalał na

144 przyjęcie, że wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej

145 nr [...] do działki skarżących stanowiłby zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu

146 drogowego. Jest to wystarczająca przesłanka do uznania, że interes społeczny nie

147 zezwalał na uwzględnienie wniosku skarżących.

148 Organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności, ustalił stan faktyczny sprawy

149 i prawidłowo zastosował się do zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym dając

150 pierwszeństwo ważnemu interesowi społecznemu nad interesem jednostki.

151 Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania,

152 jak również przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik

153 sprawy. Z tych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. P.p.s.a.

154 ( Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.