Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 r., VII SA/Wa 1234/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 r., VII SA/Wa 1234/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: odmówić R. W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 30 maja 2014r. skarżący R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...] lutego 2014r., znak: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej, ustalonej postanowieniem nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] listopada 2013r., znak: [...] w wysokości 5.000,00 złotych.

3 Zarządzeniami z dnia 26 czerwca 2014r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego

4 w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

5 W dniu 14 lipca 2014r. wpłynął do Sądu wniosek R. W.

6 o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca nadesłał formularz wniosku obowiązujący w sądach powszechnych

7 w sprawach cywilnych.

8 Postanowieniem z dnia 23 października 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

9 Przesłankę odrzucenia skargi stanowiło nieuzupełnienie przez skarżącego

10 w zakreślonym terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi.

11 Postanowieniem z dnia 3 lutego 2015r. starszy referendarz sądowy przyznał R. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

12 Pismem z dnia 19 lutego 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony adwokat S. P. Powyższe pismo zostało wysłane pełnomocnikowi w dniu 20 lutego 2015r. W dniu 27 lutego 2015r. pełnomocnik zapoznała się w Sądzie z aktami sprawy.

13 W dniu 6 marca 2015r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego

14 "o przywrócenie terminu do wniesienia skargi", który jak wynika z jego treści oraz okoliczności sprawy stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku załączono odpis skargi poświadczony za zgodność z oryginałem. Wobec braku podpisania powyższego wniosku, zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2015r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

15 W dniu 20 maja 2015r. do Sądu wpłynął podpisany ww. wniosek.

16 W uzasadnieniu ww. wniosku pełnomocnik skarżącego wskazała, iż do tej pory skarżący działał bez profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnik podkreśliła, że ustanowiona została pełnomocnikiem skarżącego już po postanowieniu Sądu

17 o odrzuceniu skargi, w związku z czym w okresie kiedy wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych nie miała możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Poinformowała, że o uchybieniu terminu dowiedziała się dnia 27 lutego 2015r., kiedy to po raz pierwszy miała rzeczywistą możliwość przejrzenia akt sprawy.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

19 Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

20 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

21 Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

22 Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy.

23 Na wstępie Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a.

24 W niniejszej sprawie czas ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do dnia w którym pełnomocnik zapoznała się z aktami niniejszej sprawy tj.

25 w dniu 27 lutego 2015r., natomiast wniosek został złożony w dniu 6 marca 2015r. (data wpływu do Sądu). Termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu został więc zachowany. Nadto, równocześnie ze złożeniem wniosku dokonano czynności, dla której uchybiono terminowi.

26 Przechodząc do oceny kolejnej z przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu, tj. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy, stwierdzić należy, że kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 §1 p.p.s.a. polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może zatem mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012r. sygn. akt II FZ 1040/12).

27 Odnosząc powyższe kryteria do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że we wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

28 Zachowanie strony w sprawie nosi znamiona winy polegającej na niedbalstwie oraz znamiona braku należytej staranności, która jest także elementem winy. Za okoliczność stwierdzającą brak winy strony nie może być uznane złożenie wniosku

29 o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Etap postępowania sądowego dotyczący uzupełnienia braków formalnych skargi nie jest bowiem w jakikolwiek sposób powiązany z koniecznością działania strony poprzez profesjonalnego pełnomocnika. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skutecznie, zaś złożenie przez skarżącego w zakreślonym terminie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu pozostaje bez wpływu na obowiązek zachowania przez stronę szczególnej staranności. Podkreślić należy, iż wezwanie z dnia 27 czerwca 2014r. zostało sformułowane w sposób precyzyjny oraz zawierało pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi w terminie. Zdaniem Sądu uzupełnienie braków formalnych skargi (własnoręcznie napisanej) przez skarżącego poprzez nadesłanie jej odpisu nie wymaga pomocy profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat.

30 Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak

31 w sentencji postanowienia.