Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2009 r., VIII SA/Wa 520/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2009 r., VIII SA/Wa 520/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.S. o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...]czerwca 2008r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych postanawia : odrzucić wniosek M.S. o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z dnia 31 grudnia 2008 r.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 7 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.S. z uwagi na jej niedopuszczalność.

3 Pismem z dnia [...] listopada 2008 r., sprecyzowanym w dniu [...] grudnia 2008 r., M.S. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 7 listopada 2008 r. Z treści pisma wynika, iż skarżący domaga się uzupełnienia uzasadnienia przedmiotowego postanowienia.

4 Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek M.S. o uzupełnienie postanowienia z dnia 7 listopada 2008 r. z uwagi na jego niedopuszczalność.

5 Następnie skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 31 grudnia 2008 r. w zakresie wcześniej wnioskowanym.

6 Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2009 r. zobowiązano skarżącego do sprecyzowania wniosku poprzez wypowiedzenie się czego ma dotyczyć uzupełnienie postanowienia z 31 grudnia 2008 r. w terminie 3 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w dotychczasowym kształcie.

7 W dniu [...] lutego 2009 r. wpłynęły do Sądu 2 pisma skarżącego z dnia [...] lutego 2009 r.: o doręczenie zarządzenia z dnia [...] lutego 2009 r. wraz z uzasadnieniem oraz sprecyzowanie wniosku zawierające prośbę o wyjaśnienie, co skarżący mógłby sprecyzować.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

9 Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.).

10 Gramatyczna wykładnia przepisu pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Za prezentowanym poglądem przemawia także wykładnia celowościowa. Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego. Pogląd powyższy jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 27 stycznia 2005 r., FSK 305/04, Mon. Pod. 2005, nr 5, s. 35). Po podpisaniu uzasadnienia i wysłaniu jego odpisów stronom, uzasadnienia nie może uzupełnić nawet sędzia sprawozdawca. Po pierwsze nie jest dopuszczalne uzupełnienie wyroku z urzędu, a po drugie nie jest dopuszczalne uzupełnienie uzasadnienia wyroku nieodpowiadającego wymogom prawa (por. post. SN z dnia 4 kwietnia 1974 r., I PZ 16/74, LEX nr 14 250) (tak: Komentarz do art.157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), zwaną dalej p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006).

11 Z treści pism z dnia [...] stycznia 2009 r. i [...] lutego 2009 r. wynika, że skarżący nie kwestionuje samego rozstrzygnięcia - sentencji postanowienia z dnia 31 grudnia 2008 r., lecz wnosi jedynie o ewentualne uzupełnienie uzasadnienia tego postanowienia, podobnie jak poprzednio, gdy wnosił o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z dnia 7 listopada 2008 r.. Zgodnie z brzmieniem art. 157 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia, a więc sentencji wyroku (tudzież postanowienia), a nie jego uzasadnienia. Pomimo, że nie jest to wprost zastrzeżone w tym przepisie, ale wynika to ze sformułowań tam zawartych i pośrednio z brzmienia art. 184 /in fine/ p.p.s.a, który stanowi iż Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Można tez dopuścić taką sytuację, że w przypadku jeżeli strona nie kwestionuje samego rozstrzygnięcia, a jedynie kwestionuje treść jego uzasadnienia, to może dążyć do zmiany jego uzasadnienia w drodze wniesienia skargi kasacyjnej. Wówczas Naczelny Sąd Administracyjny, nawet w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej, przez odpowiednie zastosowanie art. 190 p.p.s.a., jeżeli uzna, że zarzuty skierowane w stosunku do uzasadnienia zaskarżonego wyroku są słuszne, może w swoim uzasadnieniu wyroku uzupełnić, zmienić, poprawić czy też dokonać nowej wykładni, co będzie swoistą korektą uzasadnienia orzeczenia pierwszej instancji.

12 Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż wniosek taki jest niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

13 Należy również podkreślić, iż żaden z przepisów powołanej ustawy nie przewiduje środka zaskarżenia w postaci zażalenia od postanowienia o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie uzasadnienia orzeczenia, co wynika z art. 194 p.p.s.a. (tak postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2005r., II OZ 608/05 i postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2008 r., I FZ 53/08).

14 W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.