Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r., VIII SA/Wa 444/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r., VIII SA/Wa 444/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 444/08 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 444/08

Uzasadnienie

2 W piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r. (data wpływu do tutejszego Sądu – [...] maja 2009 r.) skarżący J. C. złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 444/08 podnosząc, że w "w/w uzasadnieniu jest dużo zakłamań". Wskazał, że po pierwsze podważa się pochodzenie ciągnika, a jest na to dowód zakupu nr [...], potwierdzony na jego odwrocie przez Izbę Skarbową. Zaginął tylko jeden dokument odprawy celnej, a mógł zaginąć, bo upłynęło 15 lat od daty zakupu pojazdu. Druga nieścisłość dotyczy tego, jak mógł zakupić ciągnik "w swoim domu". Nadto sprawę wszelkich wątpliwości czy kradzieży należało wyjaśnić w postępowaniu przed organem I instancji. Następną kwestią jest to, że Polska nie była w 1994 r. w Unii Europejskiej, zaś ciągnik został sprowadzony z Białorusi, a nie z Rosji. Tym samym, w konkluzji swojego wniosku, skarżący stwierdził, że uzasadnienie wyroku nie jest trafne. W związku z powyższym jego wniosek o sprostowanie uzasadnienia jest zasadny. "Prawdziwe" bowiem uzasadnienie będzie musiał okazać Rzecznikowi Praw Obywatelskich, prasie, czy też Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

4 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a ), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

5 Jakkolwiek w/w przepis regulujący instytucję sprostowania wyroku nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (tak też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2005 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 280/06 niepubl.)

6 W powołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, czy innych

7 uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.

8 Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku (uzasadnienia) należy mieć również na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2006).

9 Sąd rozpatrując wniosek o sprostowanie uzasadnienia nie stwierdził takich niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, których sprostowania mógłby dokonać na podstawie i w trybie art. 156 P.p.s.a. Skarżący w swoim wniosku o sprostowanie, słusznie wprawdzie zauważył, że w uzasadnieniu wyroku na stronie 2, rzeczywiście błędnie wskazano, że J. C. dokonał zakupu ciągnika "w swoim domu". W istocie bowiem w odwołaniu skarżącego kierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. podniósł on, że " ciągnik zakupiony stał w moim domu ". Powyższa zmiana przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, treści zdania zawartego przez skarżącego w jego odwołaniu, nie stanowi jednak niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego czy innej oczywistej pomyłki w rozumieniu w/w przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a., jest natomiast błędnym ustaleniem faktycznym.

10 Stosownie zaś do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (postanowienie NSA z dnia 12 października 1998 r., II SA/Wr 1082/98 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2006).

11 Należy jednak zauważyć, że to błędne ustalenie faktu przez Sąd, nie miało jednak żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia zapadłego w wyroku z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 444/08 oddalającym skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.. Wyrok oddalający skargę zapadł bowiem w związku z tym, że Sąd rozstrzygający sprawę nie stwierdził, aby decyzje organów obu instancji, tj. Starosty S., a następnie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. były niezgodne z prawem. Organy obu instancji nie dopuściły się bowiem naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym, decyzje organów, Sąd uznał za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Faktem istotnym dla sprawy jest bowiem, że skarżący nie legitymuje się wymaganym zarówno przez przepis art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( tj. Dz. U. z 2005 r., nr 108 poz. 908 ), jak również przepis § 3 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( tj. Dz. U z 2007 r., nr 186, poz. 1322 ) dokumentem w postaci odprawy celnej przywozowej. Powyższe zaś stanowiło przyczynę odmowy rejestracji przedmiotowego ciągnika.

12 W niniejszej sprawie mylne ustalenie faktyczne Sądu dotyczące tego, że skarżący dokonał zakupu ciągnika "w swoim domu " nie ma żadnego wpływu na treść orzeczenia, gdyż skarżący by osiągnąć swój cel, którym jest rejestracja pojazdu, musi legitymować się wymaganym przez przepisy prawa dokumentem. Przedmiotowego dokumentu w postaci odprawy celnej przywozowej skarżący jednak nie posiada, czego sam nie kwestionował w postępowaniu administracyjnym, ani sądowym. Nadto, należy zauważyć, że skarżący nawet we wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku przyznaje, że z powodu znacznego upływu czasu od dnia zakupu pojazdu (15 lat ), przedmiotowy dokument "mógł zaginąć". Organy obu instancji w postępowaniu administracyjnym są zobowiązane do stosowania obowiązujących przepisów prawa. Skoro zaś, skarżący jako ubiegający się o rejestrację pojazdu, nie załączył do swojego wniosku wymaganego dokumentu, organy miały prawo, a nawet obowiązek, po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym jakie miało miejsce w niniejszej sprawie, wydania odmownej decyzji w tym przedmiocie. Z uwagi na fakt, że skarżący zwlekał z rejestracją swojego ciągnika 15 lat, a w wyniku znacznego upływu czasu doszło do zagubienia przez niego niezbędnego do tej czynności dokumentu w postaci odprawy celnej przywozowej, może mieć on pretensje w związku z tym, jedynie sam do siebie.

13 Odnosząc się do pozostałych zastrzeżeń co do treści uzasadnienia, zawartych przez skarżącego we wniosku o jego sprostowanie, należy uznać je za bezzasadne. W uzasadnieniu wyroku Sąd nie podważa bowiem pochodzenia ciągnika, nie zarzuca również skarżącemu kradzieży przedmiotowego pojazdu, ani też nie stwierdził, aby Polska w 1994 r. była w Unii Europejskiej. Sprostowaniu nie może również podlegać ustalenie faktyczne dokonane przez organy obu instancji, a przyjęte przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, z którego wynika, że przedmiotowy ciągnik został sprowadzony z Rosji, a nie jak podnosi skarżący z Białorusi. Na marginesie należy zauważyć, że organy dokonały tego ustalenia w oparciu o wyjaśnienia (których zresztą skarżący nie kwestionował w postępowaniu administracyjnym ani sądowym) jednego ze wspólników spółki cywilnej, z którą to J. C. zawarł umowę kupna – sprzedaży ciągnika w dniu [...] marca 1994 roku.

14 Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a postanowiono, jak w sentencji.