Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., VIII SA/Wa 292/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., VIII SA/Wa 292/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji na dofinansowanie zadań przedszkola postanawia : uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 292/16.

Uzasadnienie

2 W dniu 11 marca 2016 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) A. K. (skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2016 r., znak [...], w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji na dofinansowanie zadań przedszkola.

3 Pismem z 21 kwietnia 2016 r. Sąd, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 kwietnia 2016 r., wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie [...] zł pouczając, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania niniejsze zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej

4 w dniu 10 maja 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sprawy, k. 11 i k. 12).

5 W dniu 16 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej uiściła wymagany wpis sądowy od skargi, natomiast brak formalny skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa procesowego został uzupełniony w dniu 19 maja 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej).

6 Postanowieniem z 3 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 292/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pełnomocnictwa).

7 Pismem z 4 lipca 2016 r. (data nadania) skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła zażalenie na powołane wyżej postanowienie, wnioskując

8 o uchylenie zażalonego postanowienia. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

9 1. art. 39 w związku z art. 40 w związku z art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) przez nieuwzględnienie okoliczności, iż udzielone radcy prawnemu pełnomocnictwo miało charakter ogólny i rozpatrując jego treść należało uznać, iż swoim zakresem obejmuje również postępowanie przed sądem administracyjnym jako kolejnym etapem postępowania odwoławczego w sprawie;

10 2. art. 37 § 1 w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. przez uznanie, że pełnomocnik przy pierwszej czynności nie dołączyła odpisu pełnomocnictwa, gdy takie pełnomocnictwo znajdowało się w aktach sprawy i na jego podstawie pełnomocnik dokonywała w imieniu skarżącej czynności we wcześniejszych etapach postępowania, a pełnomocnictwo to miało charakter ogólny i dotyczyło reprezentowania skarżącej na wszystkich etapach postępowania w niniejszej sprawie;

11 3. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi, gdy w aktach znajdował się dokument pełnomocnictwa uprawniający do prowadzenia sprawy.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 Zgodnie z treścią art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.

14 Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącej zażalenie jest oczywiście uzasadnione, jednak z innych przyczyn niż w nim wskazane.

15 W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, iż jak wynika z treści art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu, okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych Sądowi wraz ze skargą, nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa.

16 Podkreślić należy, że stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie do sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I FSK 536/08, publ. cbois).

17 Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż okoliczność ta nie jest kwestionowana

18 w zażaleniu, że wezwanie w sposób szczegółowy i wyraźny określało czynność, której dopełnienie stało się konieczne, termin wykonania wezwania oraz skutki braku wykonania wezwania. Nadto, co w okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy także podkreślić, strona skarżąca nie kwestionuje prawidłowości doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

19 Odnosząc się do twierdzenia pełnomocnika, iż pełnomocnictwo znajdowało się

20 w aktach administracyjnych trzeba stwierdzić, że nie ma ono znaczenia dla sprawy. Za prawidłowością dokonanej przez Sąd wykładni art. 37 § 1 p.p.s.a. przemawia nie tylko wykładnia językowa, ale także wykładnia systemowa i celowościowa. Treść tego przepisu oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Zatem, obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany

21 z "pierwszą czynnością procesową".

22 W ocenie Sądu, nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami administracji. Przy pierwszej czynności sądowej pełnomocnik ma obowiązek złożyć pełnomocnictwo do akt sprawy sądowoadministracyjnej jako sprawy nowej i odrębnej od sprawy administracyjnej, której rozstrzygnięcie jest przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że oba te przepisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy.

23 Tym samym Sąd podziela ugruntowaną w orzecznictwie wykładnię art. 37 § 1 p.p.s.a., w myśl której nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa

24 w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt, że stosowny dokument został już dołączony do akt administracyjnych sprawy (por. np. orzeczenia NSA z 11 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3769/13, 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1175/14, 6 lipca 2015 r. sygn. akt II GZ 679/16, publ.: cbois). Obowiązku złożenia pełnomocnictwa ustawa nie wiąże z ustaleniem, czy znajduje się ono w aktach sprawy, ale z dokonaniem pierwszej czynności procesowej. Akta sprawy to określony, indywidualny dla każdej sprawy zbiór dokumentów, do którego złożone pełnomocnictwo należy włączyć.

25 W sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik, powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo, sporządził i podpisał skargę (złożoną do sądu administracyjnego), nie dołączając do niej pełnomocnictwa, a następnie (na wezwanie Sądu) braku tego nie uzupełnił w terminie, obowiązkiem Sądu było wezwanie bezpośrednio skarżącej do uzupełnienia braków skargi poprzez jej osobiste podpisanie.

26 Wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a. dokonana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa strony do sądu (art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej) prowadzi bowiem do konstatacji, iż odrzucenie skargi bez bezpośredniego wezwania strony do jej podpisania w określonym stanie prawnym wypełnia przesłankę nieważności postępowania sądowego z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Wykładnia przepisów dotyczących działania pełnomocnika nie powinna ograniczać stronie realizacji tego prawa (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2010 r., II OSK 1278/10, publ. cbois).

27 Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd uznał, że w aktualnym stanie sprawy należy stwierdzić, iż wniesiona skarga spełnia warunki formalne do nadania jej biegu i procedowania w sprawie, bowiem pełnomocnik w dniu 19 maja 2016 r. złożył pełnomocnictwo, chociaż 3 dni po terminie. Niecelowe jest w takiej sytuacji wzywanie skarżącej do osobistego podpisania skargi.

28 Zatem, działając na podstawie art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak

29 w sentencji postanowienia.