Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2004 r., I SA 1521/02

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2004 r., I SA 1521/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz /spr./ Sędziowie Joanna Banasiewicz Monika Nowicka Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji o pomocy finansowej oddala skargę

Uzasadnienie

2 I SA 1521/02

UZASADNIENIE

3 Komendant Miejski Policji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] przyznał J. N. pomoc finansową w wysokości 11920 zł, natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. Nr 99/2001 – wydaną na podstawie art. 155 k.p.a. w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468) – zmienił swą pierwotną decyzję w ten sposób, że przyznał pomoc w wysokości 13508 zł, tj. według kwoty 3377 zł za normę zaludnienia w miejsce poprzedniej kwoty 2980 zł.

4 Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] stwierdził nieważność decyzji Nr [...], Komendant Główny Policji zaś decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego.

5 Obydwa organy uznały, że decyzja Nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a., gdyż pomoc finansowa nie przysługuje policjantowi, który już pomoc otrzymał na podstawie dotychczasowych przepisów.

6 Organ odwoławczy uznał ponadto, że nie znajdował zastosowania art. 155 k.p.a., gdyż zmiana decyzji wymaga zgody strony, czego domniemywać nie można.

7 W skardze J. N. zarzucił nie tylko, że ustnie wyraził zgodę na zmianę decyzji, lecz przede wszystkim, że nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa, jeżeli przepisy rozporządzenia wykonawczego budzą wątpliwości interpretacyjne.

8 W odpowiedzi Komendant Główny Policji podniósł, że w istocie decyzja nr [...] została wydana bez podstawy prawnej, gdyż w chwili jej wydania rozporządzenie z dnia 17 października 2001 r. jeszcze nie weszło w życie.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] przyznano pomoc w wysokości określonej § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 z dnia 16 listopada 2001 r.), podczas gdy rozporządzenie wchodziło w życie po

11 upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (§16) i w chwili wydania decyzji jeszcze nie obowiązywało.

12 Decyzja została zatem wydana bez podstawy prawnej – w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ab initio k.p.a. – i właśnie dlatego podlegała stwierdzeniu nieważności, chociaż w postępowaniu nadzorczym przyjęto, że rażąco narusza prawo – w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. – lecz rozbieżność ta nie miała wpływu na wynik sprawy, gdyż w każdym razie – chociaż inna – przyczyna nieważności zachodzi.

13 Należy wyjaśnić, że – jeżeli decyzja została wydana bez podstawy prawnej - nie ma potrzeby ustalania, jakie ponadto zawiera uchybienia, gdyż do nieważności prowadzi już ta przyczyna.

14 Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.