Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r., I SAB/Wa 485/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r., I SAB/Wa 485/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta W. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie zawarcia porozumienia dotyczącego ponoszenia odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Przy piśmie z dnia 22 października 2012 r. Starostwo Powiatowe w [...] przesłało kserokopię skargi Miasta W. na bezczynność Powiatu [...] w przedmiocie zawarcia porozumień ze skarżącym dotyczacych ponoszenia odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo – wychowawczej, o którym mowa w art. 191 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887, ze zm.).

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a powołanej ustawy.

5 Natomiast w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj:

6 - decyzji administracyjnych,

7 - postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

8 - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

9 - innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

10 - pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach;

11 Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

12 Jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła skargę na bezczynność Powiatu [...] w przedmiocie zawarcia porozumienia dotyczącego odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

13 W tym miejscu Sąd zauważa, że w podobnej sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt I OW 31/12 wydanym na skutek złożenia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej ponoszenia kosztów utrzymania małoletniej w rodzinie zastępczej uznał, że sprawa ta nie ma charakteru sprawy administracyjnej.

14 Sąd ten słusznie zauważył, że zagadnienie dotyczące umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej i pokrycie wydatków z tym związanych do 1 stycznia 2012 r. regulował art. 86 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Ustęp 4 powołanego przepisu przewidywał, że "powiat prowadzący całodobową placówkę opiekuńczo - wychowawczą lub rodzinę zastępczą przyjmującą dziecko oraz powiat na terenie którego funkcjonuje całodobowa placówka opiekuńczo - wychowawcza zawiera z powiatem właściwym ze względu na miejsce zamieszkania przejętego dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej lub skierowaniem do całodobowej placówki opiekuńczo - wychowawczej porozumienie w sprawie umieszczenia dziecka i wysokości wydatków, o których mowa w ust. 2 lub 3". Z dniem 1 stycznia 2012 r. przepis art. 86 ustawy o pomocy społecznej został uchylony na podstawie art. 218 pkt 16 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887). Jednocześnie w ustawie tej zawarto art. 191 ust. 4, który stanowi odpowiednik uchylonego art. 86 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z treścią tego przepisu powiat, na terenie którego funkcjonują mogące przyjąć dziecko rodzina zastępcza, rodzinny dom dziecka lub placówka opiekuńczo - wychowawcza, zawiera z powiatem, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej, porozumienie w sprawie przyjęcia dziecka oraz warunków jego pobytu i wysokości wydatków na jego opiekę i wychowanie.

15 Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że porozumienie, o którym mowa w ww. art. 86 ustawy o pomocy społecznej nie miało charakteru aktu administracyjnego, lecz umowy cywilnoprawnej. Jeżeli zatem sprawa pokrywania kosztów umieszczenia i pobytu dziecka w placówce opiekuńczo - wychowawczej załatwiana jest w formie porozumienia (umowy) między powiatami, to znaczy, że w tym przypadku nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną. Brak jest bowiem materialnoprawnej podstawy do wydania przez organy decyzji administracyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt I OW 52/10 oraz z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt I OW 37/09).

16 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - który został podzielony także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznający przedmiotową skargę na bezczynność – powyższy pogląd pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym.

17 Wobec powyższego Sąd rozpoznający niniejszą skargę na bezczynność – podzielając poglądy wyrażone w powołanym uprzednio postanowieniu - uznał, że zaskarżona bezczynność ww. organu nie mieści się w katalogu skarg ujętych w artykule 3 § 2 pkt 1-4a i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd. Nie istnieje bowiem przepis prawa, który obligowałby organ do załatwienia niniejszej sprawy w drodze aktów administracyjnych, o których mowa w uprzednio wskazanym przepisie art. 3 § 2, a organy na mocy samej ustawy zobligowane są do zawarcia porozumienia.

18 W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.