Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., I SAB/Wa 308/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., I SAB/Wa 308/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. G., A. K. i H. F. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Skarżący : A. G., H. F. i A. K. pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta [...] (Prezydent) w rozpoznaniu wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] objętą księgą hipoteczną hip [...] nr [...] we wsi [...] nr hip [...].

3 Skarżący wnieśli o stwierdzenie, że bezczynność organu miała charakter rażący, zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące, wymierzenie Prezydentowi grzywny oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że postępowanie dotyczące odszkodowania za przedmiotową nieruchomość zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...].

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

6 Skarga jest niezasadna.

7 Na wstępie wskazać należy, że skarga była dopuszczalna, skarżący przed jej wniesieniem złożyli zażalenie na bezczynność Prezydenta. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] wyznaczył Prezydentowi termin trzech miesięcy na rozpoznanie sprawy.

8 Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że w dniu 29 lipca 1985 r. do Urzędu [...] wpłynął wniosek A. G. i J. G. o odszkodowanie za plac przy ul. [...], plac przy ul. [...], obecnie [...] oraz plac przy ul. [...], kolonia ozn, nr [...] we wsi [...] rej. hip [...]. W dniu 17 listopada 1988 r. do A. G. i J. G. wystosowane zostało zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomości położone przy ul. [...] i [...] oraz o wyznaczeniu rozprawy na dzień 17 listopada 1988 r. Jak wynika z akt administracyjnych, rozprawa odbyła się w dniu 17 listopada 1988 r., uczestniczył w niej A. G., który oświadczył, że zostanie przeprowadzone postępowanie spadkowe po byłych współwłaścicielach nieruchomości.

9 Postanowieniem z dnia [...] zawieszono postępowanie o ustalenie odszkodowania za nieruchomości położone w [...] przy ul. [...] (dawniej [...]) i [...].

10 W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że byli współwłaściciele : E., J., T. i W. G. nie żyją a postępowanie spadkowe nie zostało przeprowadzone. Wobec nie złożenia postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po E., J. T. i W. G. organ zawiesił postępowanie, zobowiązując jednocześnie A. i J. G. do przedłożenia postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po E., J. T. i W. G.

11 Powyższe postanowienie doręczone zostało A. G. (10 listopada 1989 r.) i J. G.

12 Pismem z dnia 30 sierpnia 1991 r. J. i A. G. podtrzymali wnioski o przyznanie odszkodowania za nieruchomości położone przy ul. [...],[...] i [...].

13 Pismem z dnia 11 listopada 1992 r. Urząd Rejonowy w [...] powiadomił J. i A. G. o treści art. 82 ust. 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz poprosił o przeanalizowanie sprawy pod kątem cytowanej ustawy i wybranie tej nieruchomości, która mieści się w jej kryteriach oraz wystąpienie ze stosownym wnioskiem do którego dołączone będzie postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po E., J. T. i W. G.

14 Pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. Skarżący wystąpili o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] objętą księgą hipoteczną hip [...] nr [...] we wsi [...] nr hip [...], położonej przy ul. [...], dołączając do wniosku postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po J. G. oraz W. G. We wniosku wskazane zostało również, że H. F. jest następczynią prawną T. G., ale fakt ten nie został potwierdzony żadnym dokumentem.

15 W świetle powyższego, w ocenie sądu rozpoznającego sprawę podzielić należy stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] wszczęte zostało wnioskiem J. i A. G. z dnia 29 lipca 1985 r., a następnie zawieszone postanowieniem z dnia [...], przy czym postępowanie to do dnia rozpoznania skargi na bezczynność nie zostało podjęte. Wniosek z 11 grudnia 2013 r. uznać należy za pismo złożone w toku postępowania wszczętego wnioskiem z 29 lipca 1985 r. Na marginesie sąd wskazuje, że również do tego pisma nie zostały dołączone postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po E. G. i T. G.

16 Wobec faktu zawieszenia postępowania postanowieniem z dnia [...] organ nie zostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bowiem bieg terminów przewidzianych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – art. 103 tej ustawy, a tym samym eliminuje możliwość powstania bezczynności związanej z upływem terminu załatwienia sprawy.

17 Końcowo sąd wskazuje, że treść postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] nie mogła przesądzić o sposobie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd nie jest bowiem związany treścią postanowienia uznającego za uzasadnione zażalenie na bezczynność organu. W ramach niniejszej sprawy wskazać dodatkowo należy, że jak wynika z postanowienia z [...] wydane ono zostało bez przedłożenia przez Prezydenta akt sprawy, co oznacza, że Wojewoda [...] nie miał wiedzy o zawieszeniu postępowania postanowieniem z [...].

18 Z uwagi na powyższe, uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.