Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2013 r., I SAB/Wa 291/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2013 r., I SAB/Wa 291/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. K. na działanie Urzędu Miasta [...] w przedmiocie odmowy realizacji prawa wykupu lokalu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] maja 2013 r. E. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na działanie Urzędu Miasta [...]– Biuro Gospodarki Nieruchomościami Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych (...) w związku z odmową realizacji prawa wykupu lokalu w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami".

3 Jako że z treści pisma nie wynikało jednoznacznie, co dokładnie stanowi przedmiot skargi, zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy pismo z dnia [...] maja 2013 r., zatytułowane "skarga na działanie organu administracji" należy traktować jako skargę na bezczynność Prezydenta [...] (a jeśli tak, to o wskazanie, w jakim przedmiocie organ pozostaje bezczynny), czy też jako skargę na działanie organu wniesioną w trybie art. 227 Kpa.

4 Pismami z dnia [...] lipca 2013 r. E. K. wskazał, że jego pismo z dnia [...] maja 2013 r. należy traktować jako skargę na działanie Urzędu Miasta [...] wniesioną w trybie art. 227 Kpa. Jednocześnie skarżącym wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

5 Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 291/13 odmówił E. K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie twierdząc, że nawet przy uwzględnieniu wykazanych przez stronę wydatków brak jest obiektywnych podstaw do przyjęcia, że przy ujawnionym łącznym miesięcznym dochodzie [...] zł oraz zgromadzonych oszczędnościach w kwocie [...] zł, E.K. nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych, wynoszących maksymalnie 200,00 zł.

6 Od powyższego postanowienia E. K. w ustawowym terminie wniósł sprzeciw.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

8 W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, albowiem skarga jest niedopuszczalna.

9 Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu.

10 W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę w szczególności pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2013 r., złożona w rozpoznawanej sprawie skarga zawiera zarzut wadliwej działalności Urzędu Miasta [...] i stanowi w istocie skargę na działanie organu administracji w rozumieniu art. 227 Kpa. Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII Kpa (w tym skarga z art. 227 Kpa) związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 860/12, cbois.nsa.gov.pl).

11 Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz fakt, że skarżący wystąpił jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd – na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postanowił jak w sentencji.