Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r., I SA/Wa 908/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r., I SA/Wa 908/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 59 k.p.a. w związku z art. 58 k.p.a., odmówiło W. M. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], odmawiającej W. M. udzielenia pomocy finansowej.

3 Postanowienie to wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym.

4 Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...]stycznia 2015 r. została doręczona W. M. w dniu [...] stycznia 2015 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżania.

5 Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. M. w dniu [...] lutego 2015 r., po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia.

6 Następnie w dniu [...] lutego 2015 r. W. M. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybił terminowi gdyż w okresie od [...] grudnia 2014 r. do dnia złożenia niniejszego pisma jego organizm pracował w silnym stresie spowodowanym postępowaniem dotyczącym poddzierżawienia jego pawilonu handlowego oraz przedłużeniem terminu wydania decyzji przez organ pomocowy.

7 Rozpoznając powyższy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia to niedopełnienie w ustalonym przez prawo (bądź w wyznaczonym przez organ administracji państwowej) okresie albo w wyznaczonej przez taki organ konkretnej dacie określonej czynności procesowej. Niedopełnienie tej czynności w terminie wywołuje dla zainteresowanego ujemne skutki procesowe. Jednocześnie wskazało że zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

8 Organ odwoławczy, przytaczając stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne stwierdził, że wnoszący podanie powinien uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała ona przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zatem zdaniem organu o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

9 Reasumując Kolegium stwierdziło, że przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia ma charakter wyjątkowy i tylko łączne spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w art. 58 k.p.a. uzasadnia jego przywrócenie. Natomiast w ocenie organu w przedmiotowej sprawie W. M. nie spełnił wymienionej w § 1 powołanego przepisu przesłanki polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy, a tym samym również nie spełnił przesłanki dochowania terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż nie wykazał, że jakakolwiek przeszkoda w dotrzymaniu terminu istniała. Wskazało, że silny stres, na który powołał się skarżący nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu, a podniesiony argument nie wskazuje na niemożność złożenia odwołania w terminie, a tylko niemożność mogłaby uzasadnić przywrócenie terminu. Podkreśliło, że stres nie stanowi przeszkody w prawidłowym działaniu i nie może być podstawą do przywrócenia terminu do złożenia odwołania.

10 Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. M. podając, że w dniu [...] lutego 2015 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, a organ rozpoznając go zignorowało wszystkie argumenty przemawiające za przywróceniem uchybionego z jego winy terminu, a uchybienie spowodował silny stres, na który nałożyło się szereg sytuacji życiowych, jak również brak pieniędzy. Jednocześnie wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zobowiązanie Prezydenta do ponownego rozpoznania jego wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. o pomoc finansową oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty dwóch tysięcy złotych.

11 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

14 W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

15 Na wstępie wskazać trzeba, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; powoływana dalej jako: "k.p.a."), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

16 Z brzmienia powołanego przepisu wynika zatem, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest łączne spełnienie określonych w tym przepisie przesłanek, tj. uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, wniesienie prośby (wniosku) o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełnienie czynności, dla której był przewidziany termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

17 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, iż jej dopełnienie stało się niemożliwie z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu w danych warunkach największego wysiłku. Za taką przeszkodę należy uznać siłę wyższą, np. powódź, czy też zdarzenia losowe, np. wypadek samochodowy związany z hospitalizowaniem. Niedbalstwo zainteresowanego uniemożliwia zaś przywrócenie terminu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 1773/08). Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw. Warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi należy przy tym oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł należytej staranności i racjonalnego postępowania przy wykonywaniu czynności. Chodzi, bowiem o taką przeszkodę w dotrzymaniu terminu, która była niezależna od woli i wiedzy strony, a zatem przeszkodę nie do przezwyciężenia, eliminującą nie tylko możliwość złożenia pisma procesowego w terminie, ale wykluczającą w ogóle normalne działanie.

18 Jak wynika z analizy akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy, występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. – W. M. wskazał, że przyczyną uchybienia terminu był silny stres spowodowany postępowaniem dotyczącym poddzierżawiania jego pawilonu handlowego oraz przedłużeniem terminu wydania decyzji w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej na styczeń 2015 r.

19 Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo uznało, że podnoszone we wniosku okoliczności, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu przekonywującej przesłanki nie stanowi bowiem wskazywana przez skarżącego okoliczność działania pod wpływem silnego stresu. Zauważyć należy, że powoływany argument nie został w żaden sposób uprawdopodobniony. Zaś samo pozostawanie pod wpływem silnego stresu nie usprawiedliwia niedochowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji.

20 Zdaniem Sądu, zarówno w złożonym wniosku o przywrócenie terminu, jak i w złożonej skardze, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, która przy dołożeniu nawet najwyższych starań uniemożliwiła mu sporządzenie w terminie odwołania i nadanie go pocztą osobiście lub przez inną osobę.

21 W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zdaniem Sądu słusznie organ uznał, że w sprawie nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Złożona skarga jest więc bezzasadna i podlega oddaleniu.

22 W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.