Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2005 r., I SA/Wa 88/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2005 r., I SA/Wa 88/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie NSA Anna Lech WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania kary dyscyplinarnej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 I SA/Wa 88/05

UZASADNIENIE

3 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2002 r., nr [...] orzekającą o zastosowaniu kary dyscyplinarnej wobec J. M. polegającej na zawieszeniu uprawnień zawodowych na okres sześciu miesięcy.

4 W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że w wyniku rozpatrzenia sprawy Komisja Odpowiedzialności Zawodowej stwierdziła, iż rzeczoznawca majątkowy J. M. sporządzając wspólnie z rzeczoznawcą majątkowym S. S. w sierpniu 2000 r. operat szacunkowy wartości nieruchomości zabudowanej, położonej w P., przy ul. [...] nie wypełnił obowiązków, o których mowa w art. 175 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543), nie spełnił wymogów przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612) i standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych.

5 Operat szacunkowy zawiera błędy i uchybienia w zakresie metodologii wyceny. Przyjęcie do porównań nieruchomości z wolnymi lokalami, zamiast transakcji sprzedaży kamienic z najemcami i założenie uwolnienia czynszu najmu po 1 stycznia 2005 r. stanowi naruszenie przepisu art. 151, 152 i 153 ustawy o gospodarce nieruchomościami i przepisu § 4 i § 5 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów. Brak staranności w sprawie wyjaśnienia niezgodności między stanem prawnym, a stanem rzeczywistym narusza przepis art. 155 ustawy o gospodarce nieruchomościami i przepis § 35 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów, oraz Standard III.3. - ustalenie stanu prawnego nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy nie przedstawił badania rynku w zakresie celu i sposobu wyceny i przyjął bez uzasadnienia wysokość stopy dyskontowej, co narusza przepis § 11 i § 36 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów i Standard VII.1.pkt 9.2.- zasady sporządzania operatu szacunkowego.

6 Postępowanie wyjaśniające wykazało, że wartość nieruchomości została określona wadliwie z rażącym naruszeniem przepisów prawa i standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych. Operat szacunkowy w dacie opracowania nie nadawał się do wykorzystania jako dowód w postępowaniu sądowym przed Sądem Okręgowym w P. Stało się to podstawą orzeczenia kary dyscyplinarnej.

7 Ponowne rozpatrzenie sprawy nie wykazało nowych przesłanek mogących skutkować uchyleniem decyzji.

8 Komisja Odpowiedzialności Zawodowej dopuściła jako materiał dowodowy wszystko, co miało znaczenie dla sprawy i mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia. Decyzja Prezesa o zastosowaniu kary dyscyplinarnej zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne wskazując fakty i dowody, na których oparto orzeczenie Prezesa. Dlatego też, zdaniem organu, brak było podstaw do uznania, iż orzeczenie obejmujące karę dyscyplinarną jest wadliwe.

9 Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył zainteresowany zarzucając naruszenie art. 107 kpa (brak uzasadnienia faktycznego i prawnego) oraz naruszenie obowiązku wnikliwego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy wpływających na ustalony decyzją wymiar kary.

10 Zainteresowany wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

11 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko, odwołując się do argumentacji podnoszonej w sprawie I SA/Wa 89/05 dotyczącej S. S., tj. kwestionując zarzut naruszenia art. 107 kpa, bowiem obie decyzje organu zostały wydane po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wskazując na te czynności, które zostały wykonane z naruszeniem obowiązków rzeczoznawcy majątkowego.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) niniejsza skarga stała się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sprawa, w której skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i w której postępowanie nie zostało zakończone.

14 Zgodnie z przepisem art. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tzn. bada wydane decyzje administracyjne i inne akty pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie tylko takiej ocenie podlega zaskarżona decyzja.

15 Stosownie do treści art. 194 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) o zastosowaniu kar dyscyplinarnych orzeka Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w drodze decyzji. Podstawą decyzji są wyniki postępowania wyjaśniającego, które to postępowanie na podstawie art. 194 ust. 2 powołanej ustawy i w oparciu o § 42 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. z 1998 r. Nr 115, poz. 745) przeprowadza Komisja Odpowiedzialności Zawodowej.

16 Czynności podjęte w związku z wszczęciem postępowania wyjaśniającego, protokół z rozprawy z udziałem zainteresowanego, a także protokół z postępowania wyjaśniającego sporządzony zgodnie z wymogami wyżej wskazanych przepisów uwzględniają cały materiał dowodowy i ich wynik jest podstawą decyzji o zastosowaniu kary dyscyplinarnej. Z przepisów powyższych wynika, iż Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wydający decyzję odnośnie kary dyscyplinarnej opiera się na wyniku postępowania wyjaśniającego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej i to jedynie jest podstawą takiej decyzji.

17 Natomiast z przepisów nie wynika, aby Komisja Odpowiedzialności Zawodowej, w przypadku odwołania strony od decyzji, miała obowiązek przeprowadzania powtórnie postępowania wyjaśniającego. Skoro zatem całe postępowanie wyjaśniające przeprowadzono zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. stosując też rozporządzenie Rady Ministrów w zakresie szczegółowych zasad i trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego z tytułu odpowiedzialności zawodowej oraz stosowania kar dyscyplinarnych z tego tytułu, a organ uzasadnił swoją decyzję wynikiem tego postępowania, to brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia obowiązku wnikliwego wyjaśnienia sprawy i naruszenia

18 art. 107 kpa przez brak uzasadnienia. Aczkolwiek uzasadnienie organ drugiej instancji nie jest obszerne, to jednak obszerność uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, skoro podstawą decyzji jest rozstrzygnięcie Komisji Odpowiedzialności Zawodowej, a strona nie przedstawiła okoliczności innych niż badane, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania wyjaśniającego.

19 Reasumując skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.