Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2006 r., I SA/Wa 497/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2006 r., I SA/Wa 497/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Anna Lech asesor WSA Joanna Skiba (spr.) . Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi G. O. i J. O. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości i wejścia na nieruchomość oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku, nr [...], po rozpatrzeniu odwołania G. i J. małż. O. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], orzekającej o udzieleniu zezwolenia Przedsiębiorstwu [...] "[...]" S.A. w P., w celu realizacji budowy rurociągu [...] - [...][...] Rurociągu "[...]" i kabla światłowodowego, na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości położonej we wsi C., gm. P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako część działki nr [...] o pow. [...] m, stanowiącej własność G. i J. małż. O. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

3 W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że ww. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Starosta [...] ograniczył G. i J. O. sposób korzystania z nieruchomości położonej w C. gm. P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako część działki nr [...] o pow. [...] m2, poprzez udzielenie Przedsiębiorstwu [...] "[...] S.A. w P., zezwolenia na realizację budowy rurociągu [...] - [...][...] Rurociągu "[...]" i kabla światłowodowego, gdyż spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( t.j. Dz. U. z 2004 roku , Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż właściciele działki nr [...] – G. A. i J. O. nie wyrazili zgody na realizację omawianej inwestycji.

4 Dokumentacja sprawy zawiera również, zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] czerwca 2004 r., wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P., związany z wprowadzeniem do istniejącego systemu rurociągów [...] "[...][...] rurociągu" wraz z urządzeniami towarzyszącymi w granicach obszarów fragmentów wsi objętych tym planem, przebiegających m. in. przez działkę nr [...] we wsi C., stanowiącą własność Państwa G. i J. O. Budowa wyżej wymienionego rurociągu wraz z linią światłowodową bez wątpienia mieści się w pojęciu celu publicznego określonego w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W świetle powyższego Wojewoda [...] podzielił stanowisko organu I instancji.

5 Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , którą wnieśli G. O. i J. O. Skarżący wskazali, że zaskarżona decyzja w sposób rażący narusza ich prawo własności do działki oraz ogranicza sposób korzystania z niej. Uznali, że kwota jaką im zaproponowano za korzystanie z ich działki przez co najmniej 100 lat jest zbyt niska. Podnieśli również, że składali propozycję wykupu lub dzierżawy części zajętej działki.

6 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

8 Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.

9 Na wstępie należy podkreślić, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

10 Przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 roku , Nr 261, poz. 2603 ze zm.) stanowi, że starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości (...), przewodów i urządzeń do przesyłania płynów (...), jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody (...). Ograniczenie prawa własności w trybie przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. może nastąpić w stosunku do nieruchomości położonej na obszarze przeznaczonym w planach miejscowych na cele publiczne. Co zaś rozumiane jest przez cel publiczny, określa przepis art. 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem celem publicznym w rozumieniu ustawy jest m.in. budowa i utrzymanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przy tak sformułowanym przepisie ustawowym dla oceny spełnienia przesłanki "celu publicznego" nie ma znaczenia, kto ten cel realizuje i kto jest jego inwestorem - Skarb Państwa, samorząd terytorialny czy inna osoba prawna. Również nie ma znaczenia, czy na danym obszarze ma ona charakter tranzytowy, czy też docelowy. Tak więc ujęty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszar (obejmujący m.in. nieruchomość skarżących), przez który przebiegać ma gazociąg wraz z odpowiednim urządzeniem, jest obszarem przeznaczonym w tym planie na cele publiczne.

11 W ocenie Sądu zaistniały warunki określone w art. 124 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. do jego zastosowania. Rokowania z właścicielami w sprawie wejścia na teren w celu realizacji inwestycji nie dały rezultatu. Wprawdzie M. O. wyraziła warunkową zgodę na realizację inwestycji na przedmiotowej nieruchomości, ale do zawarcia umowy w tym względzie nie doszło. Jeżeli więc w niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia takiej umowy, co jest w sprawie bezsporne, to organy prawidłowo uznały, iż właściciele nie wyrazili stosownej zgody. Natomiast o prowadzeniu rokowań o uzyskanie zgody na wykonanie prac świadczą znajdujące się w aktach sprawy protokół rozprawy z dnia [...] -[...] czerwca 2005 roku, protokoły z rokowań z dnia [...] kwietnia 2005 roku oraz projekt oświadczenia o wyrażeniu zgody na realizację inwestycji. Do zawarcia umowy nie doszło z uwagi na rozbieżności dotyczące wysokości odszkodowania z tytułu realizacji inwestycji. Rokowania te prowadzone były od marca 2003 roku .

12 W tej sytuacji organy zasadnie przyjęły, iż zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy zezwalającej na założenie i przeprowadzenie podziemnego gazociągu, a także kabla światłowodowego, jako urządzenia niezbędnego do korzystania z gazociągu.

13 W tym miejscu należy również dodać, że art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia wojewodę do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie instalacji w nim wymienionych, jednak zgodnie z ust. 4 tego artykułu na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, a jeżeli jest to niemożliwe lub powoduje nadmierne trudności lub koszty, jednostka ta jest obowiązana do wypłaty odszkodowania. Odszkodowanie to jest zatem pochodną zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie urządzeń i bez tego zezwolenia nie byłoby prawa do odszkodowania. Jednak kwestie dotyczące wysokości odszkodowania przyznanego na podstawie art. 124 ust. 4 w zw. z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, o ile nie zostaną uzgodnione między stronami, wymagać będą wydania odrębnej decyzji administracyjnej, nie mogą zaś być badane w toku postępowania w sprawie oceny decyzji dotyczącej zezwolenia na ograniczenie korzystania z nieruchomości.

14 Z tych wszystkich względów uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.