Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2015 r., I SA/Wa 446/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2015 r., I SA/Wa 446/15

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie : uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. K.kwotę 180,00 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł. (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej łącznie kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy).

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]

3 Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

4 W piśmie z dnia 6 października 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata G. K. pełnomocnikiem z urzędu dla T. G.

5 W dniu 10 października 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata G. K. od powyższego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik w skardze wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.

6 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 207/15 uchylił ww. zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeka zgodnie z kompetencjami wojewódzki sąd administracyjny.

7 W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

8 Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

9 Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).

10 W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.

11 Z powyższego wynika, że w sytuacji gdy pełnomocnik z urzędu zostanie ustanowiony już po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd pierwszej instancji to w świetle ww. przepisów należne jest mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Natomiast wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej należne jest wówczas, gdy prowadził sprawę także przed Sądem pierwszej instancji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 154/13 oraz I OZ 155/13).

12 W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie z urzędu adwokat G. K. nie prowadzi sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji tj. postanowienia z dnia 4 lipca 2014 r. Reprezentował skarżącą wyłącznie na etapie drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 4 lipca 2014 r. postanowienia odrzucającego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

13 Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd postanowienia przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (tj. 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lic c rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.

14 W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

15 Na marginesie wyjaśnić należy, iż przyznane wynagrodzenie pełnomocnika

16 z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem II instancji z tytułu sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej obejmuje także wynagrodzenie za sporządzenie oraz wniesienie wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Należy mieć bowiem na uwadze, iż czynność polegająca na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej należy do zakresu postępowania przed sądem w drugiej instancji – stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a. skarga kasacyjna winna być złożona równocześnie z wnioskiem o przewrócenie terminu do jej wniesienia. Powoływane powyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. nie daje także podstaw prawnych do zasądzenia odrębnych opłat za dokonanie tej czynności (nie przewiduje odrębnej stawki wynagrodzenia).

17 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.