Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r., I SA/Wa 2186/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r., I SA/Wa 2186/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności gruntu postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2186/15 odrzucił skargę A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r., nr [...] z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

3 Pismami z dnia 19 lutego 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na w/w postanowienie Sądu oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

4 Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. skarżąca została wezwania do jednoznacznego oświadczenia, w terminie 7 dni, czy podtrzymuje złożone zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi i jednocześnie podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też cofa zażalenie bądź wniosek.

5 Wobec braku odpowiedzi wezwanie ponowiono pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r.

6 W piśmie z dnia 12 maja 2016 r. skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje zarówno wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jak i zażalenie na postanowienie z dnia 3 lutego 2016 r., prosząc o ich uwzględnienie przez Sąd.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

8 Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest niedopuszczalny.

9 W myśl art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

10 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i doktryną prawa wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia Sądu odrzucającego pismo procesowe wyłączają się wzajemnie. Jeżeli bowiem strona twierdzi, że Sąd błędnie odrzucił skargę, to powinna wnieść środek odwoławczy od takiego orzeczenia.

11 Wniosek o przywrócenie terminu staje się natomiast aktualny wówczas, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje okoliczności usprawiedliwiające

12 Sygn. akt I SA/Wa 2186/15

13 to uchybienie. Ponadto postępowanie zmierzające do przywrócenia terminu będzie mogło być skutecznie podjęte dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę, z uwagi na upływ terminu jest bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II OZ 1367/07, z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II OZ 935/15 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

14 Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżąca w tym samym dniu wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków. Działanie skarżącej uznać zatem należy za wzajemnie sprzeczne i niekonsekwentne. Tym bardziej, że skarżąca wskazuje równocześnie na brak swojej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów, a jednocześnie zarzuca Sądowi naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieprzedłożenie jej odpisów, gdyż podmioty dla których przeznaczone miały być te odpisy nie są – zdaniem skarżącej - uczestnikami postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Według skarżącej jedynym podmiotem który ma interes prawny w przedmiotowym postępowaniu sądowym jest ona sama. Zatem stwierdzić należy, że skarżąca przede wszystkim nie zgodziła się z oceną Sądu, co do konieczności uzupełnienia w/w braków formalnych skargi i skutecznie uruchomiła tryb odwoławczy. W takiej sytuacji nie ma podstaw do wnoszenia przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia opisanych braków formalnych skargi. Dopiero bowiem po zakończeniu postępowania zainicjowanego zażaleniem z dnia 19 lutego 2016 r. i wyjaśnieniu kwestii konieczności uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi, zajdzie ewentualna potrzeba zbadania zachowania terminu do uzupełnienia tych braków - w świetle podnoszonej przez skarżącą okoliczności nieprawidłowego doręczenia awiza dotyczącego wezwania do ich uzupełnienia.

15 Wobec powyższego w obecnej sytuacji nie rozpoczął jeszcze biegu termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie początek terminu do złożenia przedmiotowego wniosku wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia ostatecznie rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia z dnia 19 listopada 2016 r.

16 Sygn. akt I SA/Wa 2186/15

17 Reasumując, wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony przedwcześnie, dlatego należy go uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy.

18 W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.