Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2005 r., I SA/Wa 2132/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2005 r., I SA/Wa 2132/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty O. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. ustalającą odszkodowanie za nieruchomość położoną w O., stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...], w obrębie [...], o powierzchni [...] m2, zajętą pod drogę publiczną - ul. [...].

3 W uzasadnieniu swego stanowiska Wojewoda podniósł, że w/w decyzją Nr [...] Starosta O. ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za opisaną na wstępie nieruchomość, a do jego wypłaty - na rzecz K. K. i Z. S. - zobowiązał Gminę O.

4 Od decyzji tej odwołał się Prezydent Miasta O. kwestionując zasadność zobowiązania Gminy do zapłaty odszkodowania ze względu na fakt, iż droga pod którą została zajęta nieruchomość stanowiła drogę lokalną miejską.

5 Rozpoznając sprawę w trybie instancji odwoławczej Wojewoda [...] stwierdził, iż podniesiony w odwołaniu zarzut o braku podstaw do zobowiązania Gminy O. do zapłaty odszkodowania za nieruchomość, która w dniu 31 grudnia 1998 r. była ulicą lokalną miejską, a nie drogą gminną należało uznać za nietrafny. Organ zauważył, że w myśl art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 wypłaca gmina w odniesieniu do dróg będących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogami gminnymi, a Skarb Państwa - w odniesieniu do pozostałych dróg. Przepis ten budził poprzednio wątpliwość prawną dotyczącą ustalenia podmiotu właściwego do wypłacenia odszkodowania za drogi należące w dniu 31 grudnia 1998 r. do kategorii dróg lokalnych miejskich, ale w wyroku z dnia 20 września 2002 r. (sygn. akt II SA/Łd 2226/01, ONSA 2004/1/17) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 73 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. nakłada na wszystkie gminy, władające nieruchomościami niestanowiącymi ich własności, zajętymi pod gminne drogi publiczne w dniu 31 grudnia 1998 r., w tym drogi lokalne miejskie, obowiązek wypłaty odszkodowania. W wyroku tym podniesiono również, iż wskazanie w art. 73 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, że gmina wypłaca odszkodowanie w odniesieniu do dróg będących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogami gminnymi, należy rozumieć jako wskazanie obowiązku odnoszonego do zbiorczej kategorii dróg gminnych: gminnych i lokalnych miejskich. Drogi lokalne miejskie, które w dniu 31 grudnia 1998 r. były we władaniu gmin (będących jednolitą kategorią ustrojową), stanowiły w istocie bowiem podgrupę dróg gminnych, wyróżnioną jedynie ze względu na zaszłości historyczne.

6 Ponieważ decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę O. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną - ulicę [...], zatem - mając powyższe na uwadze- zobowiązanie Gminy O. do wypłaty odszkodowania za zajęcie ww. nieruchomości pod drogę publiczną nie powinno budzić żadnych wątpliwości.

7 Decyzja ta stała się z kolei przedmiotem skargi do Sądu, którą wniosła Gmina O.

8 Skarżąca wnosząc o uchylenie w/w decyzji zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 73 ust. 2 w/w ustawy z dnia 13 października 1998 r. przez błędna jego wykładnię i twierdziła, że skoro w dniu 31 grudnia 1998 r. działka nr [...] nie była zajęta pod drogę gminną , to obowiązek wypłaty odszkodowania za nią nie powinien spoczywać na Gminie.

9 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

12 W związku z powyższym, rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione przez skarżącą w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że nie podważają one legalności zaskarżonej decyzji.

13 Orzekający w tej sprawie skład podziela w całości pogląd, zawarty w cytowanym wyżej orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, że art. 73 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 19983 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną nakłada na wszystkie gminy władające nieruchomościami niestanowiącymi ich własności, zajętymi pod gminne drogi publiczne w dniu 31 grudnia 1998 r. – w tym drogi lokalne miejskie – obowiązek wypłaty odszkodowania.

14 Tego rodzaju wykładnia powołanego wyżej przepisu ma swoje uzasadnienie przede wszystkim w fakcie, że za zmianą ustrojową (wejście w życie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym – Dz. U. Nr 16, poz. 95 ze zm.) nie zostały jednocześnie dokonane zmiany w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.). Sytuację tę uwzględnił dopiero przepis art. 103 ust. 2 ustawy – Przepisy wprowadzające (...), który spowodował zastąpienie kategorii obejmującej drogi gminne i lokalne miejskie zbiorczą kategorią dróg gminnych. W ten sposób wyróżnione zostały kategorie dróg, które są przypisane właściwym jednostkom samorządu terytorialnego tj. województwom, powiatom i gminom. Nadmienić wypada, że twierdzenie, iż drogi lokalne miejskie stanowiły odrębną kategorię dróg od dróg gminnych, nie może być uznane za prawidłowe, w sytuacji, gdy podstawową jednostką samorządu terytorialnego była (i nadal jest) gmina.

15 Ponadto za przekonywujący o prawidłowości powyższej wykładni przepisu art. 73 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające (...) należy uznać również argument, że przyjęcie zasady prezentowanej przez skarżącą doprowadziłoby do niczym nieuzasadnionego zróżnicowania w traktowaniu poszczególnych gmin. Część z nich bowiem byłaby zobowiązana do wypłaty odszkodowania za grunty zajęte pod drogi (określone dawniej jako gminne), a część gmin (miejskich) byłaby zwolniona z tego obowiązku, ponieważ grunty zajęte przez te gminy pod drogi były dawniej określone jako miejskie.

16 W tych warunkach Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.